เพื่อนที่ทุกคนไม่ยอมรับ

สวัสดีคะทุกคน เราขอแบ่งปันเรื่องราวของเพื่อนสนิทให้ฟังนะคะ (เราไม่สามารถตั้งเป็นกระทู้สนทานาได้คะ จึงขอมาเล่าให้ฟังในนี้แทน) คือเราพึ่งอยู่ปี1คะเราพึ่งเข้ามหาลัยแห่งหนึ่งเรามีเพื่อนสนิทคนนึง เพื่อนเราเป็นคนที่นิสัยพูดตรง ไม่หยิ่งนะคะ ซุ่มซ่ามอีกด้วย ตั้งแต่ที่เข้ามาในมอเพื่อนเราก็มีปัญหากับเพื่อนอีกกลุ่มตั้งแต่รับน้อง ซึ่งเรื่องนี้เพื่อนเราไม่ผิดคะ เป็นเรื่องที่ไม่ชอบหน้ากันแล้วทะเลาะกันคือเพื่อนของเราก็พยายามจะไปเคลียแต่เคลียไปเคลียมายิ่งแย่คะไม่ได้ตีกันนะคะแค่เถียงกันกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่ถึงหูรุ่นพี่ รุ่นพี่เลยจับมาเคลียกันแต่ก็ไม่เป็นผลคะเพราะเพื่อนเราไม่ขอโทษแต่อีกฝ่ายขอโทษ เราก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นมันคิดอะไรอยู่ทำไมไม่พูดหรือทำอะไรสักอย่างเราเลยถามมัน ว่าทำไมไม่ขอโทษมันบอกว่า กูไม่ผิดทำไมกูต้องขอโทษ กูทำไม่ได้ มันหาเรื่องกูก่อน คนไม่ผิดต้องขอโทษด้วยหรอ ยอมรับคะว่าเพื่อนถิฐิสูงมากไม่ยอมอะไรง่ายๆเเล้วตั้งแต่นั้นเพื่อนเราโดนเพื่อนบางคนในมอและรุ่นพี่บางคนไม่ชอบหน้าเพราะข้อหาไม่ผิดเลยไม่ขอโทษ เพื่อนเราอยู่ยากมากคะเพราะสายตาที่ทุกคนมองคือไม่ดีเลย จนเรื่องเงียบพวกเราก็ใช้ชีวิตปกติ แล้วพอมาวันนี้มีเพื่อนอีกคนมาบอกเพื่อนเราว่ามีคนพูดว่าเพื่อนเราท้อง ซึ่งเพื่อนเราไม่ได้บอกเราด้วยตัวเองนะคะ แต่เราไปถามเพื่อนคนที่บอกเพื่อนเราเราเลยรู้ คือเพื่อนเราดูเศร้ามากคะ คือมันไม่กล้าบอกเราเพราะมันเหมือนจะร้องไห้เลยบอกมันไปว่าถ้าพร้อมค่อยบอกนะ เราก็มานั่งคิดว่าที่ทุกคนว่าเพื่อนเราท้องน่าจะเป็นเพราะมันตัวตันๆ หน้าอกใหญ่หรือเปล่าเลยเป็นสาเหตุให้มีคนเข้าใจผิดว่าท้อง เวลามันมัดผมเราชอบแซวว่า เหมือนแม่ลูกอ่อนมากเลย เราก็เลยลองปรึกษากับเพื่อนอีกคนว่า สงสารเพื่อนคะ มันมีปัญหาชีวิตเยอะมาก ตั้งแต่มาเรียนที่นี่ไม่ใช่มีแค่2เรื่องนี้นะคะ มันมีปัญหาทางครอบครัว รูมเมท และทางบ้านแฟน (เรื่องอื่นเราไม่ขอเล่าคะสิบกระทู้คงไม่จบ) คือเยอะมากจริงๆเยอะจนผู้หญิงคนนึงจะรับไหวมันไม่มีความสุขเลยใช้ชีวิตในแต่ละวันแค่พ้นๆไป มันบ่นอยากซิ่วร้อยครั้งมากแต่เราก็ได้แต่ปลอบใจบอกมันว่าค่าเทอมแพงสงสารแม่นะ อดทนคะ เดี๋ยวก็จบ เดี๋ยวนี้มันก็ไม่ค่อยมีเพื่อนคนไหนคุยด้วยเลยคะ อยู่ยากจริงๆคือถ้าเราไม่อยู่และเพื่อนอีกคนไม่อยู่มันก็อยู่คนเดียวคะไม่มีใคร เราว่าถ้ามันพูดหรืออธิบายให้ใครฟังน่าจะมีคนยอมรับมันมากขึ้น เราอยากให้มันมาเรียนอย่างมีความสุขคะ แค่เรื่องเรียนก็เครียดมากพออยู่แล้ว ยังมีหลายๆเรื่องให้เครียด เราสงสารเพื่อนคะได้แต่คอยซัพพอตจิตใจมันคะ