คือเราเริ่มรู้สึกว่าห่างเหินกับคนรัก...คือรักของเราอยู่ไกลกันน่ะค่ะ.... เข้าใจทุกอย่างว่าเค้าต้องทำงานหนัก และงานเค้ายุ่ง ในระหว่างวันก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากค่ะ แค่เหมือนบอกว่าพักเที่ยง หลังจากนั้นก็แยกย้ายทำงาน พอเค้ากลับถึงที่พัก เค้าก็ส่งข้อความมาบอกว่าถึงแล้ว แล้วก็แยกย้ายไปทำธุระ แล้วระหว่างนั้นก็ส่งข้อความคุยกันบ้างแต่ว่า ส่งทิ้งไว้รอเค้ามาตอบ...นานๆเข้า เรารุ้สึกขาดหาย...เราคิดถึงเค้ามากค่ะ แต่ก็ไม่อยากรบกวนมาก...เลยพยายามทำใจตัวเองให้ยอมรับและไม่งี่เง่า... แต่ว่าพอนานๆเข้า ....มันรู้สึกเหงา....ขาดหาย....
ก็เลยมีแวบนึงที่คิดว่าเราจะเดินต่อไปกับเค้าดีมั๊ย ในเมื่ออุปสรรคที่เรามีคือระยะทาง แต่เราก็ยังละเลยความรู้สึกกันอีก... ตอนนี้มันรู้สึกอยู่ในระยะทำใจ ...คงจะต้องคิดและตัดสินใจเร็วๆนี้ค่ะ ไม่อยากเลิกนะคะ แต่ทรมานที่ต้องคิดถึงและรอคอยแบบนี้
เวลาที่เราไม่แน่ใจว่าจะหยุดหรือเดินต่อไปในความสัมพันธ์ ระหว่างคนรัก เราควรพิจารณาส่วนไหนบ้างค่ะ
ก็เลยมีแวบนึงที่คิดว่าเราจะเดินต่อไปกับเค้าดีมั๊ย ในเมื่ออุปสรรคที่เรามีคือระยะทาง แต่เราก็ยังละเลยความรู้สึกกันอีก... ตอนนี้มันรู้สึกอยู่ในระยะทำใจ ...คงจะต้องคิดและตัดสินใจเร็วๆนี้ค่ะ ไม่อยากเลิกนะคะ แต่ทรมานที่ต้องคิดถึงและรอคอยแบบนี้