สวัสดีเรา
"มิ้น" เราเรียนอยู่ คณะบริหาร ปี1 เราแอบชอบ รุ่นพี่วิศวะเครื่องกล 3ปี ชื่อ
"พี่น้ำแข็ง" 
ตอนเราเข้ามาเรียนครั้งแรกก็มีประเพณีรับน้องอะไรๆต่างๆนาๆ ชีวิตมหาลัยสนุกดีน่ะเราชอบแต่เราต้องใช้ให้เป็นถ้าใช้ไม่ดีก็น่ะจบเลยแหละเธอ...
เข้าเรื่องๆๆ หลังจากรับน้องมาเราก็เรียนปกติใช่ไหม?? สาขาที่เรานั้งกินข้าวน่ะ ซ้ายมือวิศวะเครื่องกล ขวามือเซฟตี้ ข้างหลังวิศวะกรรมโยธา ข้างหน้าวิศวะกรรมไฟฟ้า ถัดเล็กน้อย ไปวิศวะกรรมอิเล็ก หื้มมม!! เราอยากจะบอกว่างานดีทั้งนั้น



บ่ายวันนั้นเราก็นั้งกินข้าวอยู่กับเพื่อนที่สาขา ด้วยความเป็นเเด็กปี 1 ก็ต้องมีความเปิดหู เปิดตา เปิดจมูก เปิดปาก กันบ้างงงงง เรามีกันอยู่ 5 คน มีเรา (มิ้น) ตอง แยม นิว อ้อม ไปไหนไปกันและพวกเราอ่ะ (ที่แรกก็เยอะกว่านี้น่ะ แต่แตกกันหมดละ ดูแล้วจะไปไม่รุ่ง)
วันนั้น ตอง ได้มองไปเห็นเด็กกลุ่มวิศวะเครื่องกลและดูน่ารักและชอบมาก นางเลยตั้งชื่อให้หนุ่มรุ่นพี่คนนั้นว่า
"พี่หมวกเขียว" พี่หมวกเขียวที่จริงแล้ว
ชื่อ พี่น้ำแข็ง นั้นแหละ พวกเราก็นั้งมองกลุ่มหมวกเขียวกินข้าวมองไปมองมาก็ต้องสงสัยเป็นธรรมดานั้นแหละ เรานั้นเล่นจ้องหน้าพี่เค้าขนาดนั้น 55555
แล้วถึงเวลาขึ้นไปเรียน เราก็เจอกลุ่มพี่หมวกเขียวอยู่แถวๆๆหน้าห้องเรียน เราก็ตะโกนแซวแหละ เดียวนี้ผู้หญิงเค้าบุกผู้ชายกันเราน่ะค่ะ 5555
[ห้องเรียน]
ตอง: กูชอบหมวกเขียว
อ้อม: ก็เดินไปขอเฟสเค้าสิ
ตอง: จะบ้าหรอ 5555
นิว : แต่ตอนที่เรานั้งกินข้าว พวกหมวกเขียวก็รู้ตัวน่ะ มันไม่กล้ากินข้าวเลยและ555555
มิ้น : (นั้งนิ่งๆๆหาเฟสให้เพื่อน)
แล้วพวกนั้นก็นั้งเมาล์มอยกันไปต่างๆนาๆๆ
มิ้น : เห้ยๆๆ!!! พวกกูเจอแล้วช่คนนี้ป่ะว่ะ
ตอง : เห้ยยๆๆ ! ใช่ๆๆว่ะ มีความพยายามมาก
มิ้น : จะรอไรละ แอดเฟรน ไปสิคับ
ตอง: เห้ยๆๆ!! ไรว่ะ ไม่ได้น่ะอย่างนี้ กูแอดบ้าง
เรากับตองก็แข่งกันว่าเค้าจะรับใครก่อน ( ผ่านไป 30 นาที )
มิ้น: เห้ย! เค้ารับแอดกูแล้วว่ะ
ตอง: ไรว่ะ เห้ย!! เค้ายังไม่รับกูเลย
มิ้น: เดียวเค้าก็รับเองแหละ
ตอง: เห้ รับแล้วๆๆ
หลังจากนั้น พวกเราก็แกล้งตองกันเพราะอยากให้เพื่อนเราสมหวังบ้าง จะรอไรละเราก็หยิบโทรศัพย์ของตองมาเปิดแชทพี่หมวกเขียวแล้วส่งสติ๊กเกอร์ไป พี่เค้าก็ตอบมาอย่างไว 5555555 สนุกละงานนี้
ตอง: ชื่อไรค่ะ
หมวกเขียว : น้ำแข็งครับ แล้วชื่อไรครับ
(ด้วยความที่ว่า มาก่อนเป็นพี่ มาหลังเป็นน้อง มาพร้อมเป็นเพื่อน) จะรอไรละเรียกๆกูๆสิครับ
ตอง: ตองค่ะ แล้วทำไรอยู่
หมวกเขียว: เรียน แล้วทำไร
ตอง: เรียนเหมือนกัน
หมวกเขียว: ไปหาเฟสมาจากไหน
ตอง: เพื่อนหา
หมวกเขียว: คนไหนหาเจอ
ตอง: คนนี้ๆๆ ส่งเฟสไปให้
หมวกเขียว: หาเจอได้ไง
ตอง: อยากรู้ก็ทักไปถามเอาสิ
แล้วน้ำแข็งก็ทักมา
วันหนึ่งตองมาบอกว่าชอบเพื่อนของน้ำแข็งชื่อ "บูม" แล้วไปๆๆมาๆๆก็ไปคุยกันเฉยแล้ว วันหนึ่งบูมก็ชวนตองไปนั้งเล่นที่สวนแห่งหนึ่งตองก็พาเราไปด้วยแล้วบูมก็ชวนน้ำแข็งไปด้วย เราก็เขินๆๆน่ะเพาะตอนนั้นเริ่มชอบน้ำแข็งแล้ว พอไปถึงเหมือนโดนจัดแจงคู่แปลกๆ ตองก็นั้งอยู่บนท้ายรถกับบูม สวนเรากับน้ำแข็ง น้ำแข็งก็ดึงเราดินไปไกลๆสองคนนั้น น้ำแข็งจับมือเรา อร๊ายยยยๆๆๆๆ !!! จับมือราอ่ะแกร์!!! เขินไปอีกทีนี้ เราก็เดินๆไป เขินน้ำแข็งจังก็ได้แต่เดินบิดไปๆมาๆเดินเขินให้กัน5555 อยากจะหยุดช่วงเวลานี้ไว้นานๆเลย ได้แต่แอบมองหน้าไม่กล้าสบตาเค้านานๆ (อยากได้อ่ะ อร๊ายยย!! มาเป็นพ่อของลูกให้ทีจะได้ไหมอ้าาา) >.<!!! แล้วน้ำแข็งก็ชวนเราดูคู่บูมกับตอง ฟินเวอร์ๆๆ จู๋จี๊กันอร๊ายยยยย พอจะหันไปหาน้ำแข็งน่ะ เห้ยย!!ทำไรอะ นางจะหอมแก้มฉานนนนนน


ไอ่บ้าเอ้ยยยยย!! ^.^" เขินน่ะเว้ย แล้วเราก็กลับบ้านกัน
เราไปส่งตองก่อนแล้วค่อยไปส่งเราที่บ้าน ตอนที่เราไปส่งตองเรานิเล้าตองไปเถอะ จับสิจับมือไว้ช่วยกันใส่เกียร์ 55555 ตองก็เขินใหญ่เลยอ่ะแกร์ เขินแทน ถึงบ้านตองละลำลากันเป็นอันเสร็จ แล้วต่อไปก็ไปส่งเรา แต่ในนระหว่างทางเรากับน้ำแข็งนั้งกันข้างหลังน่ะ เค้าจะมาหอมเราอย่างเดียวเลย จากที่ไม่คิดอะไรน้ำแข็งก็ยิ่งทำให้คิดเรื่อยๆๆ ยิ่งมองใกล้ยิ่งน่ารัก คนบ้าอะไรก็ไม่รู้น่ารักชิบ ลักษะของน้ำแข็งน่ะ ตาโตๆ ขนตายาวๆ สีผิดขาวแต่ไม่มากหรือน้ำผึ้งๆนี้แหละ ตัวเล็กๆๆ ยิ้มทีนี้ใจละลายเลยอ้าาาาาาา อร๊ายย!! ความแอบชอบมันก็ทำให้เราสุขใจได้เหมือนกันน่ะเนีย >.<! ตอนใกล้จะถึงบ้านเราน่ะ น้ำแข็งพุง! เข้ามาหอมเราตั้งสองรอบอ่าาาา เสียรู้จนได้ หอมแล้วยังจะมาถามอีกน่ะ "ชอบอ่า เด้ๆๆ ฟินเลยละสิ "55555555555555555
จะทำไงได้อ่ะก็ได้แต่นั้งเขิน แล้วบูมละจะเห็นเค้าหอมเราไหม โอ๊ยยยไม่อยากจะคิดเลยเขินจัง (อยากอยู่น้ำแข็งนานๆๆๆๆ ตกลุมรักละ 555555)
กลับมาจากสวนครั้งนั้น ตองก็ทักน้ำแข็งไปว่าคิดยังไงกับเราเพราะตอนนั้นเราเพ้อและเจ้อมาก จนน้ำแข็งตอบมาว่า
น้ำแข็ง: ไม่อยากให้ความหวังกับเรา
ตอง: อ่าว แล้วที่ผ่านมาไม่ได้ให้ความหวังเลยดิ
น้ำแข็ง: ก็ให้ไปแล้วไงแต่ไม่อยากให้มากกว่านี้ ไม่อยากให้คิดมากไปกว่านี้
ตอง: ทำไมอ่ะเพื่อนตองมันไม่ดีตรงไหนมันไม่สวยหรอกแต่มันน่ารัก
น้ำแข็ง: ก็ใช่ แต่เราลืมแฟนเก่าไม่ได้ไง เราชอบแต่คนสวยๆ อยากได้อะไรเราก็ต้องได้เราชอบเอาแต่ใจ จนมันเป็นนิสัย เราก็กำลังจะดัดสันดานตัวเองอยู่นี้ไง เราอยากดีให้มากว่านี้ก่อน ไม่อยากให้ใครต้องมาเสียใจเพราะเราอีก
ตอง: เค ลืมไม่ได้ก็ไม่เป็นไรแต่คนที่คุยอยู่ทุกวันนี้มันก็ชอบเองมากน่ะน้ำแข็ง อดีตก็คืออดีตไม่อยากลืมก็อย่านึกถึงขึ้นมาทำให้คนที่เราคุยทุกวันเจ็บเลยมันเสียความรู้สึกมากน่ะ
( ปล. เดียวเรามาต่อนะไปเรียนก่อน)
แอบชอบเด็กวิศวะเครื่องกลหนักมากก แต่เค้ายังลืมอดีตไม่ได้...
ตอนเราเข้ามาเรียนครั้งแรกก็มีประเพณีรับน้องอะไรๆต่างๆนาๆ ชีวิตมหาลัยสนุกดีน่ะเราชอบแต่เราต้องใช้ให้เป็นถ้าใช้ไม่ดีก็น่ะจบเลยแหละเธอ...
เข้าเรื่องๆๆ หลังจากรับน้องมาเราก็เรียนปกติใช่ไหม?? สาขาที่เรานั้งกินข้าวน่ะ ซ้ายมือวิศวะเครื่องกล ขวามือเซฟตี้ ข้างหลังวิศวะกรรมโยธา ข้างหน้าวิศวะกรรมไฟฟ้า ถัดเล็กน้อย ไปวิศวะกรรมอิเล็ก หื้มมม!! เราอยากจะบอกว่างานดีทั้งนั้น
บ่ายวันนั้นเราก็นั้งกินข้าวอยู่กับเพื่อนที่สาขา ด้วยความเป็นเเด็กปี 1 ก็ต้องมีความเปิดหู เปิดตา เปิดจมูก เปิดปาก กันบ้างงงงง เรามีกันอยู่ 5 คน มีเรา (มิ้น) ตอง แยม นิว อ้อม ไปไหนไปกันและพวกเราอ่ะ (ที่แรกก็เยอะกว่านี้น่ะ แต่แตกกันหมดละ ดูแล้วจะไปไม่รุ่ง)
วันนั้น ตอง ได้มองไปเห็นเด็กกลุ่มวิศวะเครื่องกลและดูน่ารักและชอบมาก นางเลยตั้งชื่อให้หนุ่มรุ่นพี่คนนั้นว่า "พี่หมวกเขียว" พี่หมวกเขียวที่จริงแล้ว
ชื่อ พี่น้ำแข็ง นั้นแหละ พวกเราก็นั้งมองกลุ่มหมวกเขียวกินข้าวมองไปมองมาก็ต้องสงสัยเป็นธรรมดานั้นแหละ เรานั้นเล่นจ้องหน้าพี่เค้าขนาดนั้น 55555
แล้วถึงเวลาขึ้นไปเรียน เราก็เจอกลุ่มพี่หมวกเขียวอยู่แถวๆๆหน้าห้องเรียน เราก็ตะโกนแซวแหละ เดียวนี้ผู้หญิงเค้าบุกผู้ชายกันเราน่ะค่ะ 5555
[ห้องเรียน]
ตอง: กูชอบหมวกเขียว
อ้อม: ก็เดินไปขอเฟสเค้าสิ
ตอง: จะบ้าหรอ 5555
นิว : แต่ตอนที่เรานั้งกินข้าว พวกหมวกเขียวก็รู้ตัวน่ะ มันไม่กล้ากินข้าวเลยและ555555
มิ้น : (นั้งนิ่งๆๆหาเฟสให้เพื่อน)
แล้วพวกนั้นก็นั้งเมาล์มอยกันไปต่างๆนาๆๆ
มิ้น : เห้ยๆๆ!!! พวกกูเจอแล้วช่คนนี้ป่ะว่ะ
ตอง : เห้ยยๆๆ ! ใช่ๆๆว่ะ มีความพยายามมาก
มิ้น : จะรอไรละ แอดเฟรน ไปสิคับ
ตอง: เห้ยๆๆ!! ไรว่ะ ไม่ได้น่ะอย่างนี้ กูแอดบ้าง
เรากับตองก็แข่งกันว่าเค้าจะรับใครก่อน ( ผ่านไป 30 นาที )
มิ้น: เห้ย! เค้ารับแอดกูแล้วว่ะ
ตอง: ไรว่ะ เห้ย!! เค้ายังไม่รับกูเลย
มิ้น: เดียวเค้าก็รับเองแหละ
ตอง: เห้ รับแล้วๆๆ
หลังจากนั้น พวกเราก็แกล้งตองกันเพราะอยากให้เพื่อนเราสมหวังบ้าง จะรอไรละเราก็หยิบโทรศัพย์ของตองมาเปิดแชทพี่หมวกเขียวแล้วส่งสติ๊กเกอร์ไป พี่เค้าก็ตอบมาอย่างไว 5555555 สนุกละงานนี้
ตอง: ชื่อไรค่ะ
หมวกเขียว : น้ำแข็งครับ แล้วชื่อไรครับ
(ด้วยความที่ว่า มาก่อนเป็นพี่ มาหลังเป็นน้อง มาพร้อมเป็นเพื่อน) จะรอไรละเรียกๆกูๆสิครับ
ตอง: ตองค่ะ แล้วทำไรอยู่
หมวกเขียว: เรียน แล้วทำไร
ตอง: เรียนเหมือนกัน
หมวกเขียว: ไปหาเฟสมาจากไหน
ตอง: เพื่อนหา
หมวกเขียว: คนไหนหาเจอ
ตอง: คนนี้ๆๆ ส่งเฟสไปให้
หมวกเขียว: หาเจอได้ไง
ตอง: อยากรู้ก็ทักไปถามเอาสิ
แล้วน้ำแข็งก็ทักมา
วันหนึ่งตองมาบอกว่าชอบเพื่อนของน้ำแข็งชื่อ "บูม" แล้วไปๆๆมาๆๆก็ไปคุยกันเฉยแล้ว วันหนึ่งบูมก็ชวนตองไปนั้งเล่นที่สวนแห่งหนึ่งตองก็พาเราไปด้วยแล้วบูมก็ชวนน้ำแข็งไปด้วย เราก็เขินๆๆน่ะเพาะตอนนั้นเริ่มชอบน้ำแข็งแล้ว พอไปถึงเหมือนโดนจัดแจงคู่แปลกๆ ตองก็นั้งอยู่บนท้ายรถกับบูม สวนเรากับน้ำแข็ง น้ำแข็งก็ดึงเราดินไปไกลๆสองคนนั้น น้ำแข็งจับมือเรา อร๊ายยยยๆๆๆๆ !!! จับมือราอ่ะแกร์!!! เขินไปอีกทีนี้ เราก็เดินๆไป เขินน้ำแข็งจังก็ได้แต่เดินบิดไปๆมาๆเดินเขินให้กัน5555 อยากจะหยุดช่วงเวลานี้ไว้นานๆเลย ได้แต่แอบมองหน้าไม่กล้าสบตาเค้านานๆ (อยากได้อ่ะ อร๊ายยย!! มาเป็นพ่อของลูกให้ทีจะได้ไหมอ้าาา) >.<!!! แล้วน้ำแข็งก็ชวนเราดูคู่บูมกับตอง ฟินเวอร์ๆๆ จู๋จี๊กันอร๊ายยยยย พอจะหันไปหาน้ำแข็งน่ะ เห้ยย!!ทำไรอะ นางจะหอมแก้มฉานนนนนน
เราไปส่งตองก่อนแล้วค่อยไปส่งเราที่บ้าน ตอนที่เราไปส่งตองเรานิเล้าตองไปเถอะ จับสิจับมือไว้ช่วยกันใส่เกียร์ 55555 ตองก็เขินใหญ่เลยอ่ะแกร์ เขินแทน ถึงบ้านตองละลำลากันเป็นอันเสร็จ แล้วต่อไปก็ไปส่งเรา แต่ในนระหว่างทางเรากับน้ำแข็งนั้งกันข้างหลังน่ะ เค้าจะมาหอมเราอย่างเดียวเลย จากที่ไม่คิดอะไรน้ำแข็งก็ยิ่งทำให้คิดเรื่อยๆๆ ยิ่งมองใกล้ยิ่งน่ารัก คนบ้าอะไรก็ไม่รู้น่ารักชิบ ลักษะของน้ำแข็งน่ะ ตาโตๆ ขนตายาวๆ สีผิดขาวแต่ไม่มากหรือน้ำผึ้งๆนี้แหละ ตัวเล็กๆๆ ยิ้มทีนี้ใจละลายเลยอ้าาาาาาา อร๊ายย!! ความแอบชอบมันก็ทำให้เราสุขใจได้เหมือนกันน่ะเนีย >.<! ตอนใกล้จะถึงบ้านเราน่ะ น้ำแข็งพุง! เข้ามาหอมเราตั้งสองรอบอ่าาาา เสียรู้จนได้ หอมแล้วยังจะมาถามอีกน่ะ "ชอบอ่า เด้ๆๆ ฟินเลยละสิ "55555555555555555
จะทำไงได้อ่ะก็ได้แต่นั้งเขิน แล้วบูมละจะเห็นเค้าหอมเราไหม โอ๊ยยยไม่อยากจะคิดเลยเขินจัง (อยากอยู่น้ำแข็งนานๆๆๆๆ ตกลุมรักละ 555555)
กลับมาจากสวนครั้งนั้น ตองก็ทักน้ำแข็งไปว่าคิดยังไงกับเราเพราะตอนนั้นเราเพ้อและเจ้อมาก จนน้ำแข็งตอบมาว่า
น้ำแข็ง: ไม่อยากให้ความหวังกับเรา
ตอง: อ่าว แล้วที่ผ่านมาไม่ได้ให้ความหวังเลยดิ
น้ำแข็ง: ก็ให้ไปแล้วไงแต่ไม่อยากให้มากกว่านี้ ไม่อยากให้คิดมากไปกว่านี้
ตอง: ทำไมอ่ะเพื่อนตองมันไม่ดีตรงไหนมันไม่สวยหรอกแต่มันน่ารัก
น้ำแข็ง: ก็ใช่ แต่เราลืมแฟนเก่าไม่ได้ไง เราชอบแต่คนสวยๆ อยากได้อะไรเราก็ต้องได้เราชอบเอาแต่ใจ จนมันเป็นนิสัย เราก็กำลังจะดัดสันดานตัวเองอยู่นี้ไง เราอยากดีให้มากว่านี้ก่อน ไม่อยากให้ใครต้องมาเสียใจเพราะเราอีก
ตอง: เค ลืมไม่ได้ก็ไม่เป็นไรแต่คนที่คุยอยู่ทุกวันนี้มันก็ชอบเองมากน่ะน้ำแข็ง อดีตก็คืออดีตไม่อยากลืมก็อย่านึกถึงขึ้นมาทำให้คนที่เราคุยทุกวันเจ็บเลยมันเสียความรู้สึกมากน่ะ
( ปล. เดียวเรามาต่อนะไปเรียนก่อน)