ตอนนี้นั่งว่างๆ ไม่รู้ทำอะไรเลยได้แต่ เผือกเรื่องชาวบ้าน อยู่ในเฟสบุ๊คไปเรื่อยๆ ก็ได้รับรู้เรื่องราวต่างๆของทุกๆคนในเฟสฯ ไว้ว่าจะใครแต่งงาน ใครรักกัน หรือแม้แต่ใครเลิกกัน...มันเยอะแยะไปหมด ซึ่งวันนี้อยากหยิบยกเรื่องราวของการ"เลิกกัน" มาพูดดีกว่า เพราะเรื่องการรักกัน มันเป็นสิ่งที่ทุกคนไฝ่หา แต่ไม่ค่อยมีใครอยากพูดเรื่อง"เลิกลากัน"อย่างแน่นอน...
เอาจริงๆทุกวันนี้ ส่วนตัวความรักก็ไม่ได้ดีเลิศเลอ ก็กลางๆ ตามสไตล์ชะนีอินดี้ แต่จะขอหยิบยกเรื่องราวคนอื่นมาพูดและกัน แบบโดยรวมนะ แบบว่าบางทีเราก็เข้าใจนะ เวลาโดนบอกเลิก มันสุดแสนจะทรมารโคตรๆ ร้องไห้แบบ non-stop อันนี้แบบเป็นบ่อยพอจะเข้าใจดี ๕๕๕+ ไม่ว่าจะเลิกกันด้วยเหตุผลอะไร สุดท้ายมันจะต้องกลับมาคิดว่าเลิกแล้วไปไหนต่อ อารมณ์เดียวกับตายแล้วไปไหนต่อแบบนั้นแหละ!!
เอาจริงๆโดยส่วนตัวเวลาอกหัก ก็มักจะร้องไห้แบบบ้าบอเหมือนกันนะ ประมาณสักวัน สองวันให้มันได้แบบโอเคร เสียใจพอและ ชีวิตมันต้องเริ่มต้นใหม่แล้ว การที่คนเราจะเสียใจนี่มันไม่ผิดหรอกนะ เพราะความรักมันคือความรู้สึก ที่มีการกระทำต่างๆมาประกอบ ให้เกิดความผูกพันธ์ พอเลิกกันก็กลายเป็นความผูก ที่ถูกพันติดเอาไว้แบบนั้น ยิ่งเป็นปี สองปี ยิ่งนานยิ่งโคตรพันยุ่งเหยิง แต่ก็อย่างที่บอก ถ้าถึงจุดที่เราร้องไห้เพียงพอ เราคงต้องฝึกจิตให้รู้จักคำว่า"ความจริง" ...ธรรมะมันช่วยเราได้เยอะเลยหละ อยู่กับปัจจุบัน มันเจ็บปวดนะ เราเคยอกหักมาสาม-สี่รอบแล้ว รู้สึกได้อย่างนึงว่า นอกจากเราเองจะร้องไห้หนักเหมือนเดิม ฮ่าๆ แต่ที่เพิ่มเติมคือ รู้จักดึงสติกลับมาได้เร็ว ไม่จมอยู่กับมัน ช่วงเวลานี้ แนะนำเลยว่าให้ทุกคนกรุณาเป็นคนที่เห็นแก่ตัวนะ เพราะมันจะทำให้เรามองเห็นตัวเองแบบชัดเจนขึ้น พอเริ่มกลับมาสู่จิตใจที่เริ่มดีขึ้น อาการเห็นแก่ตัว เศร้าใจที่มันเกิดขึ้นจะค่อยๆจางหายไป กลับสู้สภาพร่าง และจิตใจเดิม ...มันอาจจะฟังดูยากนะ เราเชื่อว่าคำปลอบใจมันก็คงเป็นส่วนนึงในการรักษาอาการอกหัก เสียใจเหล่านี้ แต่ยาที่ดีที่สุดที่มันจะช่วยได้ดีก็คือการดูแลตัวเอง ...
สุดท้ายนี้ จงอย่ามองความรักติดลบ จงมองความรักเป็นสีที่อยากให้เป็นต่อไป เชื่อเถอะ เหตุการณ์เหล่านี้มันทำให้เรายิ่งใกล้ เนื้อคู่เราเข้าไปอีก ทุกทีๆ และสโลแกนของเราที่ใช้มาตลอดคือ"จงยิ้มให้ได้หลัง ร้องไห้ทุกครั้ง" ✌🏻✌🏻
มุมมองความรักฉบับที่๒ : เลิกกัน
เอาจริงๆทุกวันนี้ ส่วนตัวความรักก็ไม่ได้ดีเลิศเลอ ก็กลางๆ ตามสไตล์ชะนีอินดี้ แต่จะขอหยิบยกเรื่องราวคนอื่นมาพูดและกัน แบบโดยรวมนะ แบบว่าบางทีเราก็เข้าใจนะ เวลาโดนบอกเลิก มันสุดแสนจะทรมารโคตรๆ ร้องไห้แบบ non-stop อันนี้แบบเป็นบ่อยพอจะเข้าใจดี ๕๕๕+ ไม่ว่าจะเลิกกันด้วยเหตุผลอะไร สุดท้ายมันจะต้องกลับมาคิดว่าเลิกแล้วไปไหนต่อ อารมณ์เดียวกับตายแล้วไปไหนต่อแบบนั้นแหละ!!
เอาจริงๆโดยส่วนตัวเวลาอกหัก ก็มักจะร้องไห้แบบบ้าบอเหมือนกันนะ ประมาณสักวัน สองวันให้มันได้แบบโอเคร เสียใจพอและ ชีวิตมันต้องเริ่มต้นใหม่แล้ว การที่คนเราจะเสียใจนี่มันไม่ผิดหรอกนะ เพราะความรักมันคือความรู้สึก ที่มีการกระทำต่างๆมาประกอบ ให้เกิดความผูกพันธ์ พอเลิกกันก็กลายเป็นความผูก ที่ถูกพันติดเอาไว้แบบนั้น ยิ่งเป็นปี สองปี ยิ่งนานยิ่งโคตรพันยุ่งเหยิง แต่ก็อย่างที่บอก ถ้าถึงจุดที่เราร้องไห้เพียงพอ เราคงต้องฝึกจิตให้รู้จักคำว่า"ความจริง" ...ธรรมะมันช่วยเราได้เยอะเลยหละ อยู่กับปัจจุบัน มันเจ็บปวดนะ เราเคยอกหักมาสาม-สี่รอบแล้ว รู้สึกได้อย่างนึงว่า นอกจากเราเองจะร้องไห้หนักเหมือนเดิม ฮ่าๆ แต่ที่เพิ่มเติมคือ รู้จักดึงสติกลับมาได้เร็ว ไม่จมอยู่กับมัน ช่วงเวลานี้ แนะนำเลยว่าให้ทุกคนกรุณาเป็นคนที่เห็นแก่ตัวนะ เพราะมันจะทำให้เรามองเห็นตัวเองแบบชัดเจนขึ้น พอเริ่มกลับมาสู่จิตใจที่เริ่มดีขึ้น อาการเห็นแก่ตัว เศร้าใจที่มันเกิดขึ้นจะค่อยๆจางหายไป กลับสู้สภาพร่าง และจิตใจเดิม ...มันอาจจะฟังดูยากนะ เราเชื่อว่าคำปลอบใจมันก็คงเป็นส่วนนึงในการรักษาอาการอกหัก เสียใจเหล่านี้ แต่ยาที่ดีที่สุดที่มันจะช่วยได้ดีก็คือการดูแลตัวเอง ...
สุดท้ายนี้ จงอย่ามองความรักติดลบ จงมองความรักเป็นสีที่อยากให้เป็นต่อไป เชื่อเถอะ เหตุการณ์เหล่านี้มันทำให้เรายิ่งใกล้ เนื้อคู่เราเข้าไปอีก ทุกทีๆ และสโลแกนของเราที่ใช้มาตลอดคือ"จงยิ้มให้ได้หลัง ร้องไห้ทุกครั้ง" ✌🏻✌🏻