ณ..เมืองน่าน

กระทู้สนทนา

สวัสดีอีกครั้งค่ะ ครั้งนี้เราไปเที่ยวกันที่เมืองน่านแบบสบายๆไม่ลุยเท่ารัยนักกับ5วัน4คืน หางแดงนำไปเช่นเคย

วันที่ 1 ออกเดินทางจากกรุงเทพด้วยสายการบินแอร์เอเซีย7.30 น. ถึงเมืองน่าน นัดรับรถจากน่านแวลลี่รถเช่า ที่ตกลงราคากันที่วันละ900บาท 4วันเค้าคืดให้3500บาท ลดไปอีก 100บาท เช่าง่าย ไม่เรื่องเยอะ คุยง่าย มัดจำเพียง 2000บาท เวลาคืนรถก็ไม่ตรวจรถ ถามแค่เพียงเติมน้ำมันกลับให้เต็มถังรึเปล่า

เรียบร้อยเรื่องเช่ารถแล้วเราก็ออกเดินทางกันเลยค่ะ สนามบินน่านเป็นสนามบินเล็กๆ นักเดินทางไม่มากเท่ารัยหางแดงมีบินเพียงวันละ 2 เที่ยวเท่านั้น ออกจากสนามบินเราตรงไปยังบ่อเกลือ ตั้งใจว่าจะใช้เส้นทางวิ่งเป็นวงกลมคือเข้าทางสันติสุขแล้วไปออกบ่อเกลือ แล้วค่อยไปปัว แล้ววนกลับมาที่เมืองน่าน แต่ขับไป คุยไปก็เลยแยกที่จะเข้าสันติสุขจนได้ ไปโผล่อีกทีก็ปัวซะแล้ว ก็เลยต้องใช้เส้นทางปัว-บ่อเกลือขึ้นทางดอยภูคา เส้นทางผ่านหมู่บ้านเป็นถนนเล็กๆ เราแวะเข้าไปที่วัดภูเก็ตเพื่อกราบพระกันก่อน

ภาพจิตรกรรมฝาผนัง เล่าเรื่องราวต่างๆ มีให้เห็นแทบจะทุกวัดที่นี่

แดดร้อนเอาเรื่อง ลานชมทิวทัศน์ก็ร้อนระอุด้วยเปลวแดด กราบพระแล้วจึงเดินเก็บภาพกันไป ด้านหลัวของโบสถ์มีช่างวาดแกะสลักภาพจากเงินบ้าง อลูมืเนียมบ้าง เป็นภาพสวยงาม

เราได้แต่เดินชมแต่ไม่ได้ซื้ออะรัยกัน ที่วัดนี้มีโฮมสเตย์สำหรับผู้ที่ต้องการจะมาพักแบบสงบเงียบได้กราบพระ ทำสมาธิและท่องเที่ยวไปด้วยครบ
ด้านข้างวัดจะมีทุ่งนากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ซึ่งคงจะสวยมากในหน้าฝน มีร้านขายกาแฟ ขายผลผลิตของชาวบ้าน มีสะพานไม้ทำด้วยไม้ใผ่เป้นทางยาวให้เดินเที่ยว มีนั่งร้านเถียงนาให้นั่งพักผ่อนกันด้วย แต่เห็นแดดแล้วก็ได้แต่เดินลงไปชมเล็กน้อยแล้วก็กลับ

ออกเดินทางกันต่อจากปัว ถนนเริ่มชันคดเคี้ยวไปเรื่อยๆ อากาศร้อนแล้ง ต้นไม้ข้างทางดูเหลืองกรอบ ใบไม้ร่วงหล่นตลอดทาง พอเริ่มเข้าเขต อช ก็เริ่มเห็นต้นไม้ใหญ่เขียวครึ้มกันบ้าง เปิดระจกรถอากาศเริ่มเย็นนิดๆ

ต้นชมพูภูคา ยังไม่ออกดอก เค้าว่ามีที่นี่ที่เดียวในประเทศไทย

ถึงบ่อเกลือ10 โมงกว่า แวะทานก๋วยเตี๋ยวแบบบ้านๆที่ร้านหน้า รพ.บ่อเกลือ อร่อยใช้ได้ เพิ่มพลังกันหน่อยหลังจากที่เพื่อนร่วมทางอิดโรยจากอาการเมารถ เราเดินทางต่อไปที่พักไม่กี่กิโลจากบ่อเกลือ จองไว้ที่อุ่นไอมาง โฮมสเตย์
ถึงแล้วที่พักของเรา

ที่พักเป็นบ้านยกพื้นสูงโปร่ง ตกแต่งง่ายๆดูสบายตา ด้านล่างเป้นห้องน้ำรวม แยกชาย-หญิง มีเครื่องทำน้ำอุ่น ไดร์เป่าผม บ้านเป็นหลังมีอยู่ 4หลัง นอกนั้นเป็นกระโจมริมลำธาร และเต้นท์นอน บรรยากาศกลางวันค่อนข้างร้อน แต่พอเย็นแล้วหนาวเลย
กระโจมที่เราพัก 800/คน พร้อมอาหาร เช้า เย็น ไม่ต้องกลัวยุงหรือแมลง เพราะไม่มีเลย

ห้องน้ำสะอาด

เก็บของแล้วเราก็ออกตระเวนรอบๆหมู่บ้านด้วยจักรยานที่ทางบ้านมีให้ใช้ ขี่ทักทายผู้คนที่นี่ไปตามทาง ชาวบ้านใจดี เด็กๆน่ารัก ตอนขี่ผ่านโรงเรียนเด็กๆยกมือไหว้และกล่าวคำทักทายเราทั้งไปและกลับ น่ารักมาก

ชมหมู่บ้านกันสักพักก็กลับมาพักผ่อน รออาหารเย็น อาหารง่ายๆคล้ายที่เชียงดาว แกงจืดฟัก ไข่เจียว ผัดผักรวม น้ำพริกผักสด เติมได้ถ้าไม่อิ่ม
วันที่ 2. เราออกเดินทางแต่เช้า เพื่อไปที่บ่อเกลือก่อนที่แดดจะเผา บ่อเกลือสินเธาว์ภูเขาที่เดียวในโลก(เค้าว่างั้นนะ)

กระทะต้มเกลือที่สูบน้ำมาจากภูเขา ต้มกันทั้งวันทั้งคืน จนเกลือตกผลึก แล้วตักใส่ตะกร้าให้สะเด็ดน้ำอย่างนี้ ก่อนที่จะนำมาขายในกิโลละ 20 บาท (กว่าจะได้ตังค์) บางเจ้าก็นำไปแปรรูป เป็นผลิตภัณฑ์ประทินผิวต่างๆ

วิวหน้าที่พัก

ที่นี่มีไร่ปลูกผลไม้เยอะแยะ เก็บกินได้ตามสบาย เจ้าของไร่ใจดีจ้า

ลำดวนผ้าทอ ร้านขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปที่ทำจากผ้าทอของดีเมืองน่าน ราคาถูก

ที่นี่มีร้านกาแฟนั่งชิลๆและที่สวยๆให้ถ่ายรูปมากมาย มีเถียงนาให้นั่ง นอนเอกเขนก กับกาแฟอร่อยๆและลมเย็นๆชวนหลับ

อีกหนึ่งวัดที่ปัว เค้าว่ามีต้นไม้ที่ลูบแล้วต้นจะสั่น ลูบจนมือแทบหลุด ไม่กระดิกเลยอ่ะ ไม่รู้ถูกหลอกหรือเราไม่มีบุญ

เดินทางต่อไปที่วังน้ำปัว เค้าว่าเป็นที่พักผ่อนแห่งใหม่ กับถนนที่เพิ่งตัดเสร็จ ดินภูเขาฝุ่นตลบกันเลยทีเดียว
แพนั่งเล่นรับประทานอาหาร เล่นน้ำ

ต่อกันที่วังศิลาแลง โขดหินผาที่ถูกน้ำกัดเซาะจนเกิดเป็นลำธารสวยงาม แต่วันนี้ไม่มีคนเลย

วันที่ 3. เดินทางแต่เช้าไปดอยเสมอดาว ทางราบดี แต่พอเริ่มขึ้นเขาก็คคเคี้ยวน่าดู โค้งสั้นๆเยอะมาก เมื่อไปถึงดอยเสมอดาว ปรากฏว่าเค้าไม่ให้ค้างแรม เพราะต้องการปิดเพื่อฟื้นฟูสถานที่ หลังจากฤดูกาลท่องเที่ยวที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คน เราจึงต้องไปกางเต้นท์กันที่ผาชู้ ซึ่งบอกตรงๆเลยว่าช่วงนี้ไม่สวยเลย ร้อน แล้ง ฝุ่น มีไฟป่า ร้านอาหารไม่เปิด ห้องอาบน้ำหญิงมีห้องเดียว ห้องสุขาอีก 3ห้อง แล้วมันจะเพียงพอเวลาช่วงคนเยอะๆเหรอนี่