ep.3 ต่อกันไปยาวๆ

กระทู้คำถาม
#เริ่มกันเรย 😄
เราขอมาตอนคาบอังกฤษ คาบสุดท้ายของวันพุธ ขอบอกก่อนเลยน่ะค่ะว่าเราไม่ถนัดวิชานี้จิงๆส่วนไอนิวมันจะถนัดวิชานี้มากก มากๆแค่วิชาเดียววิชาอื่นไม่ เราเรยขอนั่งข้างมันบ้าง คือไอนิวเนี่ยลักษณะรูปร่างหน้าตากันก็จะออกเเนวผู้ชายแมนๆอ่ะค่ะแบบนักกีฬาโรงเรียนสูงแต่ไม่ขาวน่ะ ยิ้มหวานน คือยิ้มทีกรี้ดทั้งโรงเรียนเรยก็ว่าได้ ส่วนเราน่ะเหรอ ก้อดำอย่างที่มันบอก55 เตี้ย เพ้อเจ้ออีก55คือมีดีอย่างเดียวคือ น่ารัก55หลงตัวแป้บบ ยิ้มหวานมีเสน่ห์5555. เอาล่ะเข้าเรื่อง เราก็ไปนั่งข้างมันเพื่อจะให้มันอธิบายน่ะมันก็อธิบายดีเราเข้าใจ แต่เราไปเจอข้อความหนึ่งที่ครูให้มา เราอ่านยังไงก้อไม่ได้เราจึงเอาให้นิวอ่านดู มันก้มาอ่านเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆอีกเราก้อใจสั่นอีกสิแต่นี้ม่ผลักน่ะรอบเรานั่งจ้องหน้ามัน คือมันเข้ามาแบบแก้มมันเข้ามาแร้วเราหันตรงอ่ะ โครตฟิน พอดูนานมันแบบใกล้ๆแบบดีๆ คือมันหล่ออ่ะหล่อมาก แนวแบบผู้ชายเข้มน่ารักอ่ะมันหันมาแร้วพูดว่า
นิว:ดำจ้องไรเราอ่ะ
นิ้ง:จ้องไรเปล่าม่ได้จ้อง(เสียงสูง)
นิว:หั่นแน่ชอบกูเหรอง
นิ้ง:ชอบไรอย่างกับตุ้ด
นิว:ตุ้ดเหรอมาม่ะเด่วทำให้ดูว่าตุ้ตจิงหรือปลอม
นิ้ง:ยี่ ทุเรต
นิว:อ้าว555หยอกเล่นนร้า ม่ะเด่วสอนต่อ
นิ้ง:เออๆ สอนไป
แล้วเราก็นั่งเรียนไปตามปกติ จนเลิกเรียน คือโรงเรียนเราอ่ะ เขาจะปล่อยเด้กพร้อมๆกันค่ะแบบม.1-6 นี้ต้องเรียนเส้จแล้วทุกม.ทุกห้องถึงจะปล่อยเด้กเยอะเวลาออกกลับบ้านเราเรยนั่งรอให้เด้กออกเกือบๆหมดเราถึงจะออกส่วนไอนิวอ่ะก้อไปเร่นไปจีบสาวคนนุ้คนนี้ตามประสามัน เราก้อไม่ได้รอน่ะเรากลับบ้านคนเดียว วันนั้นไอนิวมันน่าจะเห้นเรามันเรยมาเดินข้างๆแร้วถามว่า
นิว:นิ้งไมกลับบ้านช้าจัง รอเราเย้ออ
นิ้ง:รอไร กุรอให้เด้กออกหมดก่อนย่ะ
นิว:อ่อๆนึกว่ารอเค้าอ่ะเตง
นิ้ง:เพ้อเจ้อ
นิว:กลับด้วยได้ป่ะ
นิ้ง:แล้วแต่ม่ใช่ถนนกู
นิว:กวนตีนงี้น่ารักจังเรยย
นิ้ง:น่ารักไร
แล้วเราก้อเดินออกมาหน้าโรงเรียนคือบ้านเราคนล่ะทางกันน่ะค่ะ
นิ้ง:นิวกูไปล่ะ บ้ายยๆๆ
นิว:ค้าบบที่รักก
นิ้ง:ที่รักไรคนเยอะแยะอายเขา
นิว:อายไรเย้อที่รักก
นิ้ง:อี้นี้นิ
นิว:กลับดีๆน่ะ
นิ้ง:เออๆด้วย
นิว:จ้าจ้ะ
แล้วเราก้อกลับถึงบ้านมันส่งเมสเสดมา
📱นิว: นิ้งจ้าา
📱นิ้ง:นิ้งจ้าป้าสิ
📱นิว:555เขินอ่ะดี้555
📱นิ้ง:เขินไร อ่ะทำกุอายคนทั้งโรงเรียนแล้ว 🌸🌸
📱นิว:ความจิงจ่ะเขินเพื่อ
📱นิ้ง:อีบ้า กุนอนล่ะ
📱นิว:จ้ะฝันดีน้อ
📱นิ้ง:เออๆ
เราก้อจบการสนทนาแร้วเราก้อปิดเฟสนอนตามปกติ เช้ามาตื่นขึ้นเปิดเฟสตั้งไว้แร้วไปอาบน้ำตามปกติ แต่งตัวเส้จจะไปเรียนเปิดโทสับดูไอนิวส่งข้อความมาเป้นแถวเรยมีความตกใจแต่ไม่ได้ตอบไปน่ะเราไปถึงโรงเรียนมันเหมือนจะโมโห กระชากเราแบบแรงๆ
นิว:ไมไม่ตอบข้อความว่ะ
นิ้ง:อ้าวกูรีบมาโรงเรียนไง
นิว:แล้วตอบไม่ได้หรือไง
คือตอนนั้นเรา2คนยเป้นเพื่อนกันยุใช่มั้ยได้แต่ถามตัวเอง ตกใจมากที่นิวทำแบบนี้เราเรยขอโทดไป
นิ้ง:เออๆเราขอโทด
นิว:ทีหลังอย่าอ่านไม่ตอบเข้าใจป่ะ
นิ้ง:อืมๆๆ
แร้วทุกอย่างก้อปกติ ยกเว้นอีนิวมันคงโกดมากอ่ะนั่งนิ่งอย่างกับรูปปั้นเราคุยด้วยก้อม่คุยกับเรา เราเรยเงียบไปด้วย ตอนเที่ยงเรานั่งกินข้าวยุกับเพื่อน มันก้อเดินมาแร้วมานั่งตรงที่เรานั่งยุกับเพื่อนมานั่งข้างๆเราเราเรยถาม
นิ้ง:ผีออกแร้วเหรอ
นิว:ผีไร
นิ้ง:ผีที่เข้าตอนเช้าไง
นิว:ตลกล่ะ (ยิ้มอ่อน) เด่วกุไปซื้อข้าวแปบ
นิ้ง:เออๆ
แร้วมันก้อมานั่งกินข้าวตามปกติ อ๋อมันซื้อน้ำมาเผื่อเราด้วยแหละเที่ยงวันนั้นก้อผ่านไปได้ด้วยดี
#ไว้มาต่อเนอะวันนี้เยอะแร้ว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่