เริ่มจากทำกิจกรรมร่วมอันหนึ่ง ซึ่งผมเป็นหัวหน้าทีม
เขาก็ปรึกษาเราว่าทำอย่างไรบ้าง เราก็คำแนนำเราก็ไม่ได้คิดอะไร ถามเรื่องตัวเราด้วยเช่น ทำงานอะไรพักอยู่ที่ไหน
วันถัดมาผม ก็แปลกว่าทำไม อยู่ดีๆเขาส่งรูปอาหารมา ชวนเราคุย
หลังก็คุยกันมาเรื่อย 2เดือนแรก ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไร ช่วง2เดือน ก็เรื่องทำงานบ้าง กินบ้าง ดูหนังบ้าง
พอเริ่มเข้าเดือนที่ 3 ก็เริ่ม friends กัน FB add line คุยกัน(ก่อนหน้าผ่าน app ตัวหนึ่งขอไม่เอ่ยชื่อ ไม่ใช่พวก wechat, beetalk)
หลังจากนั้นก็คุยกันมากขึ้น แซวโน้นนี้กันบ้าง ส่งรูปของกิน ตั๋วหนังแกล้ง กัน
เดือนที่4 ผมก็เริ่มคิดจะจีบเธอจริงจังละ และได้โอกาส ชวนไปกินข้าวครั้งหนึ่ง เขาดูคุยดีสนุก เล่าโน้นนี้ให้เราฟัง
หลังจากกินข้าวก็บอกว่าเดี๋ยว ไปให้ที่บ้าน แต่เธอปฏิเสธ ให้เราไปสางแค่ปากซอย ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะพึ่งเจอ
แหลังนั้น2สัปดาห์ ก็มี Meeting ทีม ผมก็เสนอตัวว่าเดี๋ยวไปรับที่บ้านแต่เธอปฏิเสธมา ไม่เป็นไรเธอมาเองได้
ก็กินเข้าในทีมกัน5 คน หลังจากกินข้าวเธอทำ ของตกไว้ชิ้นหนึ่งผมก็รู้ละว่าของเธอแต่เนียนเก็บไว้ เพราะเผื่อบอกว่าเอาไปคืนให้เพื่อสร้างได้เจอเธออีก
แต่มันก็ไม่เป็นไปตามนั้น เธอส่งที่อยู่กลับมาแล้วบอกว่าให้ส่งไปรษณีย์แทน ผมอึ่งนิดๆแต่ไม่เป็นไร
จะเรียกว่าโชคดีหรือก็ไม่แน่ใจ เป็นช่วงวันเกิดเธอพอดี ผมก็เลยตัดสินใจ ว่าจะซื้อของที่เธอทำตกไว้ให้ใหม่
ผมก็เลยตัดสินใจเลือกซื้อของให้เธอ โดนที่นั่ง Test ของชิ้นนั้นอยู่ 3ชม. เพื่อให้มันใจมันจะดี (ของไม่ได้แพงมาก แค่2k)
ผมก็เลยส่ง ของขวัญไปให้เธอพร้อมของที่ทำตกไว้ให้
นี้คือครั้งที่ผมรู้สึกแย่ เพราะตอบกลับมาว่า
"บอกแล้วว่าไม่อยากได้อะไร ซื้อมาให้ทำไม" นั้นทำผมเสียศูนย์ไปพักหนึ่งเลย
จุดพีคสุดคือ ผมกัดฟันขอเบอร์เธอ แต่ก็ถูกปฏิเสธกลับมา โดยให้เหตุผลผลว่า "เธอยังไม่พร้อม"
ผมถึงเศร้าไปหลายวัน แต่เธอยัง ยอมคุยกลับมาอยู่และก็ยังคุยLine กันอยู่
ล่าเมื่อวาน ผมพึ่งเสร็จงานจากต่างจังหวัด กลับมาถึงถึงกรุงเทพ ก็เลยline ไปบอกว่า
"อยากเจอ ไปรับที่ทำงานมาส่งปากซอยบ้านได้ไหม" ก็เช่นเดิม ถูกปฏิเสธอีก โดยบอกว่า
"กลับบ้านเถอะพี่" "จริง อย่าเลยพี่ แบบนี้หนูไม่สะดวกอ่ะ" ผมเริ่มรู้สึกว่าผมควรจะพยายามต่อไปดีหรือควรถอดใจได้แล้วดี
ผมส่งข้อความทิ้งท้ายไว้ ว่า "ช่วงนี้ยังว่างทำอะไรให้ได้ก็อยากทำให้" และก็ " ทิ้งทายไปว่าวันไหนอยากให้พี่ไปรับบอกได้นะ ถ้าไม่ติดงาน จะไปแน่นอนจ้า"
ถึงตอนนี้ผมไม่กล้าคุยอะไรต่ออีก แต่อีกใจก็ยังอยากพยายามให้มากกว่านี้
ปล. ปีนี้ก็ 30กลางๆแล้ว มีบ้าน มีรถ เป็นของตัวเองแล้ว เลยเริ่มคิดหนัก กลัวเจ็บอีกครั้ง
คุยกับผู้หญิงคนหนึ่งมา 4เดือน เราพยายามขอเขาเป็นแฟน แต่เขาบอกว่า "ไม่พร้อม"
เขาก็ปรึกษาเราว่าทำอย่างไรบ้าง เราก็คำแนนำเราก็ไม่ได้คิดอะไร ถามเรื่องตัวเราด้วยเช่น ทำงานอะไรพักอยู่ที่ไหน
วันถัดมาผม ก็แปลกว่าทำไม อยู่ดีๆเขาส่งรูปอาหารมา ชวนเราคุย
หลังก็คุยกันมาเรื่อย 2เดือนแรก ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไร ช่วง2เดือน ก็เรื่องทำงานบ้าง กินบ้าง ดูหนังบ้าง
พอเริ่มเข้าเดือนที่ 3 ก็เริ่ม friends กัน FB add line คุยกัน(ก่อนหน้าผ่าน app ตัวหนึ่งขอไม่เอ่ยชื่อ ไม่ใช่พวก wechat, beetalk)
หลังจากนั้นก็คุยกันมากขึ้น แซวโน้นนี้กันบ้าง ส่งรูปของกิน ตั๋วหนังแกล้ง กัน
เดือนที่4 ผมก็เริ่มคิดจะจีบเธอจริงจังละ และได้โอกาส ชวนไปกินข้าวครั้งหนึ่ง เขาดูคุยดีสนุก เล่าโน้นนี้ให้เราฟัง
หลังจากกินข้าวก็บอกว่าเดี๋ยว ไปให้ที่บ้าน แต่เธอปฏิเสธ ให้เราไปสางแค่ปากซอย ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะพึ่งเจอ
แหลังนั้น2สัปดาห์ ก็มี Meeting ทีม ผมก็เสนอตัวว่าเดี๋ยวไปรับที่บ้านแต่เธอปฏิเสธมา ไม่เป็นไรเธอมาเองได้
ก็กินเข้าในทีมกัน5 คน หลังจากกินข้าวเธอทำ ของตกไว้ชิ้นหนึ่งผมก็รู้ละว่าของเธอแต่เนียนเก็บไว้ เพราะเผื่อบอกว่าเอาไปคืนให้เพื่อสร้างได้เจอเธออีก
แต่มันก็ไม่เป็นไปตามนั้น เธอส่งที่อยู่กลับมาแล้วบอกว่าให้ส่งไปรษณีย์แทน ผมอึ่งนิดๆแต่ไม่เป็นไร
จะเรียกว่าโชคดีหรือก็ไม่แน่ใจ เป็นช่วงวันเกิดเธอพอดี ผมก็เลยตัดสินใจ ว่าจะซื้อของที่เธอทำตกไว้ให้ใหม่
ผมก็เลยตัดสินใจเลือกซื้อของให้เธอ โดนที่นั่ง Test ของชิ้นนั้นอยู่ 3ชม. เพื่อให้มันใจมันจะดี (ของไม่ได้แพงมาก แค่2k)
ผมก็เลยส่ง ของขวัญไปให้เธอพร้อมของที่ทำตกไว้ให้
นี้คือครั้งที่ผมรู้สึกแย่ เพราะตอบกลับมาว่า
"บอกแล้วว่าไม่อยากได้อะไร ซื้อมาให้ทำไม" นั้นทำผมเสียศูนย์ไปพักหนึ่งเลย
จุดพีคสุดคือ ผมกัดฟันขอเบอร์เธอ แต่ก็ถูกปฏิเสธกลับมา โดยให้เหตุผลผลว่า "เธอยังไม่พร้อม"
ผมถึงเศร้าไปหลายวัน แต่เธอยัง ยอมคุยกลับมาอยู่และก็ยังคุยLine กันอยู่
ล่าเมื่อวาน ผมพึ่งเสร็จงานจากต่างจังหวัด กลับมาถึงถึงกรุงเทพ ก็เลยline ไปบอกว่า
"อยากเจอ ไปรับที่ทำงานมาส่งปากซอยบ้านได้ไหม" ก็เช่นเดิม ถูกปฏิเสธอีก โดยบอกว่า
"กลับบ้านเถอะพี่" "จริง อย่าเลยพี่ แบบนี้หนูไม่สะดวกอ่ะ" ผมเริ่มรู้สึกว่าผมควรจะพยายามต่อไปดีหรือควรถอดใจได้แล้วดี
ผมส่งข้อความทิ้งท้ายไว้ ว่า "ช่วงนี้ยังว่างทำอะไรให้ได้ก็อยากทำให้" และก็ " ทิ้งทายไปว่าวันไหนอยากให้พี่ไปรับบอกได้นะ ถ้าไม่ติดงาน จะไปแน่นอนจ้า"
ถึงตอนนี้ผมไม่กล้าคุยอะไรต่ออีก แต่อีกใจก็ยังอยากพยายามให้มากกว่านี้
ปล. ปีนี้ก็ 30กลางๆแล้ว มีบ้าน มีรถ เป็นของตัวเองแล้ว เลยเริ่มคิดหนัก กลัวเจ็บอีกครั้ง