สวัสดีครับผมจะมาเเชร์ประสบการณ์ความรัก คือผม ทำงานด้วยเรียนด้วยผมจะทำงาน6วันเรียน1วันไม่มีวันหยุดนานๆๆจะมีที555
คือผมแอบชอบลูกสาวร้านขายข้าวเเถวที่ทำงานผมคือใครจะว่าผมบ้าก็ได้วันแรกผมก็เดินหาร้านข้าวจนผมเดินเลยเเล้วสดุดกลับไปมองสาวคนนั้นใจผมเต้นเเรงรู้สึกแปลกๆเหมือนตอนอกหักปวดไปหมดเเต่ไม่รู้สึกเสียใจเเล้วผมก็กินร้านนั้นตลอดผมจะชอบสั่งข้าว...(ขอเก็บไว้นะตรง.)เป็นประจำอยากให้เขาจำเอกลักษณ์
คือในใจโครตเบื่อ5555เเต่ก็กินได้แหละผมไปกินเช้าเย็นเลยอยากเจอเขาผมว่าเขาเป็นคนยิ้มง่ายเวลาผมแอบมองเขาผมนี้มีความสุขมากเวลาทำงานก็นึกถึงเขาเมื่อไหร่จะเที่ยงเมื่อไหร่จะเย็นจะได้ไปกินข้าวเเต่มีวันหนึ่งผมไปกินเเล้วผมเห็นเขามานั่งกินข้าวโต๊ะตรงข้ามผม ผมเห็นเขาคุยโทรศัพท์ ผมสันนิฐานว่า
คงเป็นเเฟนเขาเเหละคือตอนนั้นผมกินข้าวเเทบไม่ลงรู้สึกแบบเอาอีกเเล้วหรอกทำไมต้องผิดหวังกับความรักตลอดในเวลาก่อนหน้านั้นผมลืมเล่าผมพยามรวบรวมความกล้าไปขอเฟสขอไลน์เเต่พอวันนี้มาเจอแบบนี้จุก ก็อาจไม่ใช่เเฟนเขาแต่โอกาสน้อยมากที่ไม่ใช่แฟนความกล้าที่ผมจะไปขอเฟสหมดไปเลย
ผมรู้สึกเเย่มากเลยตอนนี้คิดไม่ออกบอกไม่ถูก *-*
ความรู้สึกชาไปทั้งตัว เมื่อผมได้เห็น
คือผมแอบชอบลูกสาวร้านขายข้าวเเถวที่ทำงานผมคือใครจะว่าผมบ้าก็ได้วันแรกผมก็เดินหาร้านข้าวจนผมเดินเลยเเล้วสดุดกลับไปมองสาวคนนั้นใจผมเต้นเเรงรู้สึกแปลกๆเหมือนตอนอกหักปวดไปหมดเเต่ไม่รู้สึกเสียใจเเล้วผมก็กินร้านนั้นตลอดผมจะชอบสั่งข้าว...(ขอเก็บไว้นะตรง.)เป็นประจำอยากให้เขาจำเอกลักษณ์
คือในใจโครตเบื่อ5555เเต่ก็กินได้แหละผมไปกินเช้าเย็นเลยอยากเจอเขาผมว่าเขาเป็นคนยิ้มง่ายเวลาผมแอบมองเขาผมนี้มีความสุขมากเวลาทำงานก็นึกถึงเขาเมื่อไหร่จะเที่ยงเมื่อไหร่จะเย็นจะได้ไปกินข้าวเเต่มีวันหนึ่งผมไปกินเเล้วผมเห็นเขามานั่งกินข้าวโต๊ะตรงข้ามผม ผมเห็นเขาคุยโทรศัพท์ ผมสันนิฐานว่า
คงเป็นเเฟนเขาเเหละคือตอนนั้นผมกินข้าวเเทบไม่ลงรู้สึกแบบเอาอีกเเล้วหรอกทำไมต้องผิดหวังกับความรักตลอดในเวลาก่อนหน้านั้นผมลืมเล่าผมพยามรวบรวมความกล้าไปขอเฟสขอไลน์เเต่พอวันนี้มาเจอแบบนี้จุก ก็อาจไม่ใช่เเฟนเขาแต่โอกาสน้อยมากที่ไม่ใช่แฟนความกล้าที่ผมจะไปขอเฟสหมดไปเลย
ผมรู้สึกเเย่มากเลยตอนนี้คิดไม่ออกบอกไม่ถูก *-*