ตามหัวข้อเลยครับ ผมเป็นนิสิตปี2 บ้านอยู่แถวๆรพ.ก็เลยไปเล่นบาสแถวนั้น แล้วไปเจอนศ.แพทย์คนนึง น่ามันคุ้นมากเหมือนเคยรู้จักอารมณ์เหมือนแดจาวู แล้วคือผมก็สงสัยตัวเองมาซักพักแล้วว่า ทำไมชอบนึกถึงน่าคนนั้น ชอบรอยยิ้ม ชอบมองมัน คนนั้นก็ออกจะเป็นคนนิ่งๆ อายๆมีมารยาท เหมือนได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี แล้วคือผมก็ธรรมดาแต่ผมว่าน่าตาผมดีนะ5555 เวลาเล่นบาสรับส่งกันดีมาก มีวันนึงคนนั้นกะเพื่อนมาดึงบอกจะอะไรก็ได้แต่ขอเอาผมยุทีมด้วย มันรู้สึกดีมากเลยครับ ก็นั้นแหละครับเป็นแบบนี้มาตลอด ผมไปเล่นทุกวันอังคาร แค่อยากเจอเค้า มัรมาพีคตรงวันนี้เราอยู่ทีมเดียวกันเล่นเข้าขากันดี แต่มันโดนบาสจากทีมตรงข้ามอัดหน้า ผมถามว่า เห้ยเปนไรไหม มันบอกไม่ๆ แต่เลือดมันไหลแล้วเพื่อนมันก็มาดูมันแล้วพาไปหาหมอใกล้ๆ ผมเป็นห่วงมัน คิดส่าจะตามไปด้วย แต่มันจะดูเกินไป ตอนกลับเลยขี่รถไปวนๆเผื่อเห็นคนน้น ห่วงถึงขั้นน้ำตาซึมอะ แค่เม่งร้องไม่ออก ได้แต่ถามตัวเองว่านี่กูเปนอะไร เปนเอามากนะเนี้ย มันเปนไปได้ที่ไหนล่ะ คอนนี้นึกถึงแต่หน้ามัน อ่านหนังสือไม่ได้เปนห่วงมัน โอ้ยยย อยากเลิกเปนแบบนี้คับ ใครรู้วิธีหรือเคยมีประสบการณ์ช่วยหน่อยครับ รำคาญตัวเอง จะไม่ตอบก็ไม่ว่านะครับผมพิมงงๆ5555 อย่างน้อยผมก็ได้ระบายออกไปบ้าง
ทำไงให้เลิกแอบชอบคนๆนึงครับ