การเกิด การอุบัติ การได้อายตนะ ล้วนเป็นวิบากอันเนื่องมาแต่กรรมในอดีต

เมื่อมีอายตนะ ย่อมมีผัสสะ เมื่อมีผัสสะย่อมมีเวทนา นี่คือวิบาก

วิบากนี่มาไหน ????

วิบากนี้มาจากกรรมในอดีต

กรรม = เจตนา ๓ ราคะ โทสะ โมหะ , ปรุงแต่ง กระทำทางกาย วาจา ใจ

เจตนากระทำกรรมใด กรรมนั้นจะถูกบันทึกลงใน จิตสัญญา ( สัญญา ) เมื่อมีสัญญาย่อมมีเวทนา เมื่อมีวิญญาณ + สัญญา + เวทนา นี่คือสังขาร

เมื่อสังขารมี วิญญาณ เวทนา สัญญาย่อมมี

วิญญาณเกิดที่ไหน ????

วิญญาณนั้น เกิดขึ้นที่ นาม ( เวทนา สัญญา สังขาร ) , รูป หยาบละเอียดทั้ง ๒๘ , นี้คือ สังขาร > วิญญาณ > นามรูป

เมื่อได้รับผัสสะอันมีเวทนาเป็น ทุกข์ สุข เฉยๆ นี่คือกรรมในอดีตส่งผลอันเป็นวิบาก

เมื่อได้รับผัสสะอันมีเวทนาเป็นทุกข์ สุข เฉยๆแล้ว ย่อมกระทำกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ทางกาย วาจา ใจ ปรุงแต่งเป็น

                                                         กุศล อกุศล ฌาน

การกระทำทั้งสามนั้น ก้อจะถูกบันทึกลงใน จิตสัญญา เพื่อรอแสดงเป็นวิบาก เมื่อถึงพร้อมซึ่งเหตุปัจจัยต่อไป

ผัสสะอันมีเวทนาเป็นทุกข์ สุข์ เฉยๆนี่ ในปัจจุบันขณะ นี่คือไปบังคับบัญชาไม่ได้ มันเป็นวิบากอันเนื่องจากการส่งผลของกรรมในอดีต

ไม่มีใครเป็นเจ้าของ มีเหตุปัจจัยให้ปรุงแต่งขึ้น มันทุกข์ จะบังคับบัญชาให้สุขก้อไม่ได้

แต่ในปัจจุบันขณะ เราสามารถสร้างเหตุปัจจัย ( กรรม ) ได้ ( กุศล อกุศล ) เพื่อบันทึกลงในจิตสัญญา เพื่อรอส่งผลอันเป็นวิบาก เมื่อพร้อมซึ่ง

เหตุและปัจจัย

อริยมรรค กุศลกรรมเพื่อการสิ้นกรรม

                                   สิ้นกรรมคือการไม่เกิด ไม่อุบัติ ไม่ได้รับอายตนะ เพื่อมารับวิบากและสร้างกรรมอีกต่อไป

นี้คือนิพพาน นิพพานที่องค์สมเด็จพระบรมศาสดาทรงแสดงไว้