หลายคนคงอาจจะเคยพบรักผ่านโลกออนไลน์ โซเชี่ยว เกม เฟสบุ๊ค หรือแอพอะไรต่างๆ
ซึ่ง ผมเองก็เป็นหนึ่งในบุคคลเหล่านั้น ซึ่งเรื่องราวของผมนั้น อาจดูเป็นเรื่องโง่ๆ ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น
เรื่องของผม เริ่มต้น ต้องย้อนไปเมื่อสมัยผมเรียนอยู่ปี2 ผมเป็นเด็กติดเกมคนนึง ที่ชีวิตแต่ละวัน ผูกติดอยู่กับการเล่นเกมออนไลน์
ช่วงนั้นผมเพิ่งเลิกกับเเฟนมาได้ซักพักใหญ่แล้ว อย่างว่า ชีวิตมหาลัย ไม่เที่ยวกับเพื่อนก็เล่นเกม จนได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงในเกม
ก็อย่างว่าละครับ เกมออนไลน์มันต้องเล่นคู่กับใครซักคนที่เล่นเเล้วมีความสุข เล่นด้วยกันซักระยะ ผมก็ขอเฟส ขอเบอร์โทร
เพราะผมเองก็อยากรู้จักเธอมากกว่าโลกในเกม เธอก็ให้เฟสมาแต่ไม่ได้ให้เบอร์โทรนะครับ
ในสายตาผมตอนนั้น เธอดูเรียบร้อย น่ารัก ใสใส ดูเป็นเด็กผู้หญิงที่บ๊องๆคนนึง
ทุกวัน หลักเลิกเรียน วันหยุด หรือเวลาว่าง ผมจะใช้เวลาที่มีเล่นกับเธอในเกมออนไลน์
ก็แปลกดี ทั้งๆที่ผมเองก็มีผู้หญิงในโลกภายนอกมาชอบเยอะนะ แต่ผมกลับชอบเธอคนที่อยู่ในเกมมากกว่า
ทุกวันสำคัญ วันเกิดเธอจะทำอะไรให้ผมตลอด อัดคลิปอวยพรวันเกิด
ผมรู้จักเธอมาได้1ปีแล้ว ดูเธอเองก็เหมือนจะมีใจให้ผม รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับผม แต่ผมสิแทบไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเธอเลย
จนวันนึงผมก็เอะใจ สงสัย คำถามมีมากมายในหัว เลยตัดสินใจถามเธอไปว่า เราจะคบกันจริงๆได้ไหม ซึ่งเธอเองก็ตอบตกลง
ผมจึงรบเร้าพยายามขอเบอร์โทรเพื่อจะติดต่อเธอ เพราะมันก็1ปีแล้ว อย่างน้อยคนคบกัน มันก็ควรจะมีเบอร์โทรกันใช่ไหมละ
คุณคิดแบบผมรึเปล่า? สุดท้ายเธอก็บ่ายเบี่ยงบอกไม่ใช้โทรสับ ผมเลยลองพยายามจะสืบหาตัวเธอดู เพราะผมเองก็เริ่มไม่เเน่ใจ
ว่าใช่เธอเเน่รึเปล่า และเเล้วสิ่งที่ผมสงสัยและคิดไว้ มันก็เกิดขึ้นกับผมจริงๆ
ผมลองใช้ชื่อจริงของเธอค้นหาในเฟสบุ๊ค และผมก็ได้พบว่า เธอมี2 User เอาแล้วไง !!! คนที่เล่นอยู่กับเราใช่เธอจริงๆรึเปล่า
ทำไมอีกเฟสนึงของเธอ มันช่างเเตกต่างกับตัวตนที่ผมรู้จักโดยสิ้นเชิง ครับ น้ำตาไหลเลย ผมเริ่มคิดในใจนี่เราโดนหลอกมาตลอดเลยเหรอ
ในเฟสนั้นมันบ่งบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเธอได้เยอะมาก โทรสับก็มีนี่ แล้วทำไมบอกไม่ใช้
ผมตัดสินใจพูดสิ่งที่ผมรู้มากับเธอ เธอบอกนั่นเป็นเฟสหลักเธอ ซึ่งมีเรื่องวุ่นวายมากพอแล้ว ขอผมอย่าเข้าไปยุ่ง อยู่คุยกับเธอเเค่เฟสรองก็พอ
อ้าววววววเห้ย เลยสิครับ คืออะไร ความจริงที่ผมอยากรู้ เพิ่มมาทีละอย่าง เฮ่อ แต่ผมเองก็ดันรักเธอไปแล้วนี่ บอกอะไรมาผมก็ตามเธอละกัน
ไม่สืบ ไม่ค้น ไม่วุ่นวาย หลับหูหลับตารับรู้เเค่ในสิ่งที่เธออยากให้รู้ก็พอ ตั้งเเต่นั้นมา ผมก็ส่องเฟสหลักเธอเรื่อยมา
จากสิ่งที่เธอบอก จากสิ่งที่ผมรู้ ไม่เคยมีอะไรตรงกันซักอย่าง เธอมีการเดินทางไปนุ้นมานี่อยู่ตลอด เเล้วเอาเวลาที่ไหนมาเล่นเกม
ทำไมมันไม่ตรงกันกับที่ผมรู้เลย ผมเลยทักเธอไปที่เฟสหลักโดยไม่ตั้งใจ ผมได้ถูกบล๊อกจากเฟสหลักเธอทันที มันต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ
คนที่คบกันนะ คือผมไม่มีสิทธรับรู้เรื่องของเธอใช่ไหม
จนเข้าปีที่3 ผมเองก็เรียนจบ วันรับปริญญาผมเลยตัดสินใจ ยื่นคำขาดกับเธอ
ถ้าเรายังไม่เจอกัน เราก็ควรจะพอแค่นี้ดีกว่า เพราะผมเองที่ผ่านมาก็อยู่กับความไม่ชัดเจนมาพอแล้ว ถ้าไม่ได้คิดจริงจังกับผมก็ไม่ควรมาทำกับผแบบนี้
เช้าวันรับปริญญา มีเบอร์แปลกโทรเข้าเครื่องผม ครับ เป็นเธอจริงๆ เธอโทรหาผมละบอกว่าอยู่ที่สถานที่รับปริญญาแล้ว
- -" ด้วยความดีใจ แปลกใจ และอะไรอีกมากมาย วันนั้น ในที่สุด ผมก็ได้พบเธอจริงๆ เธอพาเเม่มาด้วยครับ .......
เรื่องราวหลังจากนี้ ผมจะมาเล่าต่อวันหลังนะครับ
รัก Online
ซึ่ง ผมเองก็เป็นหนึ่งในบุคคลเหล่านั้น ซึ่งเรื่องราวของผมนั้น อาจดูเป็นเรื่องโง่ๆ ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น
เรื่องของผม เริ่มต้น ต้องย้อนไปเมื่อสมัยผมเรียนอยู่ปี2 ผมเป็นเด็กติดเกมคนนึง ที่ชีวิตแต่ละวัน ผูกติดอยู่กับการเล่นเกมออนไลน์
ช่วงนั้นผมเพิ่งเลิกกับเเฟนมาได้ซักพักใหญ่แล้ว อย่างว่า ชีวิตมหาลัย ไม่เที่ยวกับเพื่อนก็เล่นเกม จนได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงในเกม
ก็อย่างว่าละครับ เกมออนไลน์มันต้องเล่นคู่กับใครซักคนที่เล่นเเล้วมีความสุข เล่นด้วยกันซักระยะ ผมก็ขอเฟส ขอเบอร์โทร
เพราะผมเองก็อยากรู้จักเธอมากกว่าโลกในเกม เธอก็ให้เฟสมาแต่ไม่ได้ให้เบอร์โทรนะครับ
ในสายตาผมตอนนั้น เธอดูเรียบร้อย น่ารัก ใสใส ดูเป็นเด็กผู้หญิงที่บ๊องๆคนนึง
ทุกวัน หลักเลิกเรียน วันหยุด หรือเวลาว่าง ผมจะใช้เวลาที่มีเล่นกับเธอในเกมออนไลน์
ก็แปลกดี ทั้งๆที่ผมเองก็มีผู้หญิงในโลกภายนอกมาชอบเยอะนะ แต่ผมกลับชอบเธอคนที่อยู่ในเกมมากกว่า
ทุกวันสำคัญ วันเกิดเธอจะทำอะไรให้ผมตลอด อัดคลิปอวยพรวันเกิด
ผมรู้จักเธอมาได้1ปีแล้ว ดูเธอเองก็เหมือนจะมีใจให้ผม รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับผม แต่ผมสิแทบไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเธอเลย
จนวันนึงผมก็เอะใจ สงสัย คำถามมีมากมายในหัว เลยตัดสินใจถามเธอไปว่า เราจะคบกันจริงๆได้ไหม ซึ่งเธอเองก็ตอบตกลง
ผมจึงรบเร้าพยายามขอเบอร์โทรเพื่อจะติดต่อเธอ เพราะมันก็1ปีแล้ว อย่างน้อยคนคบกัน มันก็ควรจะมีเบอร์โทรกันใช่ไหมละ
คุณคิดแบบผมรึเปล่า? สุดท้ายเธอก็บ่ายเบี่ยงบอกไม่ใช้โทรสับ ผมเลยลองพยายามจะสืบหาตัวเธอดู เพราะผมเองก็เริ่มไม่เเน่ใจ
ว่าใช่เธอเเน่รึเปล่า และเเล้วสิ่งที่ผมสงสัยและคิดไว้ มันก็เกิดขึ้นกับผมจริงๆ
ผมลองใช้ชื่อจริงของเธอค้นหาในเฟสบุ๊ค และผมก็ได้พบว่า เธอมี2 User เอาแล้วไง !!! คนที่เล่นอยู่กับเราใช่เธอจริงๆรึเปล่า
ทำไมอีกเฟสนึงของเธอ มันช่างเเตกต่างกับตัวตนที่ผมรู้จักโดยสิ้นเชิง ครับ น้ำตาไหลเลย ผมเริ่มคิดในใจนี่เราโดนหลอกมาตลอดเลยเหรอ
ในเฟสนั้นมันบ่งบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเธอได้เยอะมาก โทรสับก็มีนี่ แล้วทำไมบอกไม่ใช้
ผมตัดสินใจพูดสิ่งที่ผมรู้มากับเธอ เธอบอกนั่นเป็นเฟสหลักเธอ ซึ่งมีเรื่องวุ่นวายมากพอแล้ว ขอผมอย่าเข้าไปยุ่ง อยู่คุยกับเธอเเค่เฟสรองก็พอ
อ้าววววววเห้ย เลยสิครับ คืออะไร ความจริงที่ผมอยากรู้ เพิ่มมาทีละอย่าง เฮ่อ แต่ผมเองก็ดันรักเธอไปแล้วนี่ บอกอะไรมาผมก็ตามเธอละกัน
ไม่สืบ ไม่ค้น ไม่วุ่นวาย หลับหูหลับตารับรู้เเค่ในสิ่งที่เธออยากให้รู้ก็พอ ตั้งเเต่นั้นมา ผมก็ส่องเฟสหลักเธอเรื่อยมา
จากสิ่งที่เธอบอก จากสิ่งที่ผมรู้ ไม่เคยมีอะไรตรงกันซักอย่าง เธอมีการเดินทางไปนุ้นมานี่อยู่ตลอด เเล้วเอาเวลาที่ไหนมาเล่นเกม
ทำไมมันไม่ตรงกันกับที่ผมรู้เลย ผมเลยทักเธอไปที่เฟสหลักโดยไม่ตั้งใจ ผมได้ถูกบล๊อกจากเฟสหลักเธอทันที มันต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ
คนที่คบกันนะ คือผมไม่มีสิทธรับรู้เรื่องของเธอใช่ไหม
จนเข้าปีที่3 ผมเองก็เรียนจบ วันรับปริญญาผมเลยตัดสินใจ ยื่นคำขาดกับเธอ
ถ้าเรายังไม่เจอกัน เราก็ควรจะพอแค่นี้ดีกว่า เพราะผมเองที่ผ่านมาก็อยู่กับความไม่ชัดเจนมาพอแล้ว ถ้าไม่ได้คิดจริงจังกับผมก็ไม่ควรมาทำกับผแบบนี้
เช้าวันรับปริญญา มีเบอร์แปลกโทรเข้าเครื่องผม ครับ เป็นเธอจริงๆ เธอโทรหาผมละบอกว่าอยู่ที่สถานที่รับปริญญาแล้ว
- -" ด้วยความดีใจ แปลกใจ และอะไรอีกมากมาย วันนั้น ในที่สุด ผมก็ได้พบเธอจริงๆ เธอพาเเม่มาด้วยครับ .......
เรื่องราวหลังจากนี้ ผมจะมาเล่าต่อวันหลังนะครับ