คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 18
จิตก็จิต ใจก็ใจ ไม่ไปหนักขันธ์5ใคร คนอ่านแล้วก็เกิดปัญญาตามที่พระท่านอุปมาอุปมัยยกข้อความมาให้ศึกษากันดู ก็ให้มีสติรู้ว่ารูป นามเป็นอย่างไร ใครมีอคติใครมีความโกรธ ความหลงเป็นปัจจุบันอารมณ์ มีที่ไปที่แน่นอนอยู่แล้ว ว่าที่ไหนก็น่าจะคิดออก
หนอนตำราก็แทะตำราไปแล้วก็ไปหาที่ลงกันไปตามความยึดติด
จะแสดงความคิดเห็นก็แสดงไป จะด่าใครก็ด่าไปขันธ์ใครก็ดูแลกันเอาเอง
ชอบไปที่เสื่อม ชอบไปที่เจริญเป็นผู้เลือกเอง
ปฏิบัติได้ยาก เป็นทุกข์ ก็ให้เลิกปฏิบัติ เพราะปฏิบัติไปก็ไม่เจริญ ไม่เห็นมรรคแน่นอน
เพราะเป็นมิจฉาฑิฐิ ศิลไม่บริสุทธิ์ พูดโกหกทุกวัน ว่าคนอื่นทุกวัน ไม่สำรวมวาจา
มีทางเดียวคือให้เลิกปฏิบัติธรรมไปเถิดเสียเวลาเปล่า โจรยังมีสัจจะ แต่คนที่อ้างว่าตนปฏิบัติธรรม
กับไม่สำรวมวาจา แค่นี้ก็รู้ว่า.... ไม่ต้องบรรยายมากเลย
หนอนตำราก็แทะตำราไปแล้วก็ไปหาที่ลงกันไปตามความยึดติด
จะแสดงความคิดเห็นก็แสดงไป จะด่าใครก็ด่าไปขันธ์ใครก็ดูแลกันเอาเอง
ชอบไปที่เสื่อม ชอบไปที่เจริญเป็นผู้เลือกเอง
ปฏิบัติได้ยาก เป็นทุกข์ ก็ให้เลิกปฏิบัติ เพราะปฏิบัติไปก็ไม่เจริญ ไม่เห็นมรรคแน่นอน
เพราะเป็นมิจฉาฑิฐิ ศิลไม่บริสุทธิ์ พูดโกหกทุกวัน ว่าคนอื่นทุกวัน ไม่สำรวมวาจา
มีทางเดียวคือให้เลิกปฏิบัติธรรมไปเถิดเสียเวลาเปล่า โจรยังมีสัจจะ แต่คนที่อ้างว่าตนปฏิบัติธรรม
กับไม่สำรวมวาจา แค่นี้ก็รู้ว่า.... ไม่ต้องบรรยายมากเลย
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
จิต กับ ใจ
จิตเป็นพี่เลี้ยง ให้ใจ
ใจเปรียบเหมือนเด็ก
เด็กเล่นไป พี่เลี้ยงก็ดูแลเด็กไป
เด็กเล่นซน หิวนม งอแง พี่เลี้ยงก็คอยดูแลไป
เด็กนอนพี่เลี้ยงก็ดูเด็กนอน
พี่เลี้ยงก็จะเกิดปัญญา
มีความชำนาญในการเลี้ยงดูเด็ก
จิตจะดูใจไปเรื่อยๆ เกิดปัญญา
ใจก็เหมือนลิง จิตเป็นผู้ฝึกลิง
สอนให้ลิงเล่นละครลิง
สอนให้ลิงเก็บมะพร้าว
จิตก็จะเกิดปัญญา