ทำไมความรัก ของคนเรามันมักจืดจางไป

การมีครอบครัวคงเป็นความฝันของใครหลายๆ คน ที่อยากให้ครอบครัวเรามีความสุข เวลาเราเลือก ที่จะรักใคร เราจึงฝันว่าอยากมีความสุขในการอยู่กันเป็นครอบครัว อยู่กันไปจนแก่ แต่ดิฉันไม่แน่ใจ ทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ว่จะคิดเช่นนี้ไหม เพราะตอนนี้เอง ดิฉันรู้สึกว่าโลกมันหมุนไปตามเวลาจึงทำให้คนที่รักกัน ที่เราคิดว่ากำลังสร้างครอบครัว กัน มองไปทางใดก็มีแต่ความเบื่อหน่าย ไม่ว่าเรื่องอะไร ก็ ต้องมาทะเลาะกันอยู่เรื่อยไป ดิฉันเป็นคนที่มีครอบครัวจน ๆๆคะ แต่งงานกับแฟนเริ่มต้นจากไม่มีอะไร แต่เราดีที่มี พี่สาว แฟนและญาติ ๆ ดิฉันที่มีเงินให้ยิบยืมในการทำธุรกิจ แฟนที่แต่งงานกัน เขาเคยมีลูกเมีย แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ว่าเนื่องจากอะไร เพราะตอนที่ฉันเข้ามาในชีวิตเขา ก็ได้ยินมาแค่ว่า ผู้หญิงคนนั้นท้องโดยเกิดจากความเป็นวัยรุ่นแต่เขาก็ยังติดต่อกัน ยังส่งเงินให้ลูก เขาและเมียเขา ปีๆประมาณ สองหมื่นบาท โดยประมาณนะคะ ตอนแรกดิฉันเองก็มีความสุขมากในการมีชีวิตคู่ ด้วยกัน เราทำธุรกิจ เปิดเป็นบริษัทเล็กๆ  เริ่มต้นจากศูนย์ และเข้ามาอยู่ในพื้นที่ ของพี่สา สามีจ่ายค่าเช่าเดือนละ 7 พันบาท โดยมีพื้นที่ มากพอสมควรและอยู่รวมกันกับครอบครัวสามี มีแม่ พี่สาวเจ้าของที่ดิน และมีพี่ชายพร้อมหลาน ๆคือลูกของพี่ชายคะ ส่วนดิฉันมีลูกสองคนคะ ส่งไปอยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัด เราอยู่ด้วยกันมา 6 ปี คะเปิดบริษัทมา 5 ปีซึ่งแรก ดิฉันเป็นคนที่ดำเนินการเปิดบริษัทเองทำเอกสารเอง แถบทุกอย่าง เราสร้างมาด้วยความรำบากยากมาก แะเหนื่อย แต่เมื่อสองปีหลังธุรกิจเราต้องบอกว่าค่อนข้างที่จะลงตัวเพราะ เรา เองใช้หนี้หมด คะต้องยอมรับนะคะว่าสามีเป็นคนที่เก่งมาก ขยัน แต่เดิมมีความเจ้าชู้มาก ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา เขาก็ไม่เคยทำให้จับได้นะคะว่ามีคนอื่น แต่ที่บ้านที่อยู่ด้วยกันเราดูแลทุกอย่างหลาน เรืองงานของพี่สาวสามี พาแม่ไปซื้อของเพราะเปิดร้านค้า โดยที่เป็นค่าใช้จ่ายของ เราเองทั้งหมด ในการเดินทางค่าลูกน้อง อ๋อครอบครัวสามีดิฉันทำหลายอย่างคะแต่เราแยกธุรกิจของใครของมัน พักหลังดิฉันเห็นว่าการที่เราทำทุกอย่าง ให้ครอบครัวสามีมัน ไม่มีที่สิ้นสุด เลยไม่ค่อยสนใจคะ เพราะตอนที่ดิฉันเองคลอดลูกทางครอบครัวสามีแม้แต่สามีเอง แถบจะไม่ได้ไปดูทั้งที่อยู่ บ้านหลังเดียวกันแท้ๆจนต้องให้แม่ กับพ่อ จากต่างจังหวัดโดยด่วน เป็นเหตุให้ดิฉันคิดว่า การที่เราเจ็บป่วยคนที่เราเคยดูแลเขาเขาเองน่าจะดูแลเราบ้าง เพราะดิฉันเองทำงานตลอดเพื่อขอแค่วันคลอดลูกให้สามีหรือคุณแม่ ของสามีไปดูแลเราสักวันสองวันระหว่างที่รอพ่อกับแม่มาจากต่างจังหวัด ....นับจากวันนั้น ดิฉันเอง ก็มีความคิดที่เปลี่ยนไป กลายเป็นคนจากคนที่ไม่ค่อยพูดทำแต่งาน ไม่เคยเรียกร้อง สิ่งใด ๆๆ กลับมาเรียกร้องสิทธิของตัวเอง ในการที่ต้องทำทุกอย่าง ในบริษัท เพราะพักหลงสามีดิฉันเริ่ม เห็นว่ามีงาน เยอะสบาย แล้ว เขาก็นอนคิดงานกับที่นอน พอไม่ได้ดังใจตัวเองก็ด่าดิฉัน ส่วนดิฉันก็ได้แต่ร้องไห้นั่งคิดว่าทำไม เขาถึงไม่รักเราเหมือนก่อน ทำไมความรักถึงเปลี่ยนไป ระหว่างที่สามีนอนต้องหาข้าวมาให้ทานเช้ากลางวันเย็น ไม่งั้นจะทะเลาะกันคะ แต่เวลาที่มีงานที่ต้อง ไปทำกับลูกค้า สามีก็ไปทำ แค่นั้นก็หมดจบคะคืองานของเขาที่เหลือก็เป็นงานในครอบครัวสามีคะที่สาทีต้องดูแล ดิฉีนเริ่มทะเลาะกันมาขึ้นคะทุกวันนี้แถบจะไม่ได้คุยกันเลย นอกจาก เขาจะถามเรื่องงานเรื่องกินข้าวและก็บอก ว่า เข้านอน อยากถามว่าหากเป็นทุกท่าน คำว่าครอบครัว มันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้นไหม คะ ดิฉันอึดอัดมาก พอจะคุยอะไร ปรึกษาอะไรกลายเป้นว่า ดิฉันบังคับให้เขาทำ ดิฉันเหนื่อยมาก แม้เราจะมีลูกด้วยกัน แต่ดิฉันเองไม่รู้ จะอยู่ได้นานแค่ไหน คะ ออสามีดิฉันเอง เขา ต้องพึ่งสิ่งอื่นในการดำรงค์ชีวิต คะ เพราะเขาติด