คือว่าเรากับแฟนคบกันมา 3-4 ปีแล้ว และมีแพลนกำลังจะแต่งงานในช่วงเดือนพฤษภาคมที่จะมาถึงนี้ แต่ปัญหามันมีอยู่ว่าเรากับแฟนทะเลาะกัน ก็ไม่หนักมากเท่าไรแต่ว่าครั้งนี้มันแตกต่างจากทุกครั้ง เพราะว่าทุกครั้งที่ทะเลาะกัน แฟนเราไม่เคยปล่อยเวลาให้ผ่านไปถึง 3 - 4 วันเลยสักครั้ง เขาจะต้องโทรมาง้อเราตลอด เราเป็นคนเอาแต่ใจแต่เราก็แสดงออกให้เขารู้ว่าเรารักเขามาก แต่ครั้งนี้เขาไม่ยอมโทรมา ไม่ยอมติดต่อหา และไม่ยอมทักมาทาง facebook อะไรต่างๆ ตอนนี้เรารู้สึกคิดถึงเค้าแต่เราก็ไม่อยากเสียฟอร์มที่จะต้องเป็นคนติดต่อไปหาเขาก่อน เพราะเราก็คิดว่าเราไม่ได้เป็นคนผิด หรืออาจจะผิดเท่าเท่ากันทั้งสองคน ที่ตอนนั้นใช้อารมณ์มากไปหน่อย แต่ก็นั่นแหละ เรารู้สึกเครียดมากตอนนี้ อยากจะให้เขาโทรมาง้อ แต่อีกใจนึงเรากลับดีใจที่เขาไม่ง้อเพราะเรารู้สึกว่าเขาอาจจะดีเกินไปสำหรับเราก็ได้ ญาติเค้าอาจจะไม่ชอบเรา หรือรังเกียจเราก็ได้ แต่เขาบอกว่าไม่มีอะไรหรอกเราอ่ะคิดมาก แต่เราคิดว่าเราไม่ได้คิดมากนะญาติเขาน่าจะรังเกียจเราอยู่จริงแต่ถ้าเขาไม่แสดงออก เขาชอบพูดอะไรไปเลื่อย ตั้งแต่เรื่องค่าสินสอดแล้ว เราทำการสู่ขอหมั้นหมายกันไว้เรียบร้อยแล้วตั้งแต่ช่วงเดือนพฤศจิกายน โดยการวางค่าสินสอดครึ่งนึงก่อน และเหลือไว้ครึ่งหนึ่งเพื่อวางในวันแต่งงาน ไม่รู้นะบ้านใครทำอย่างนี้หรือเปล่าแต่บ้านเราทำอย่างนี้
ในใจเรารู้สึกคิดถึงเขามาก และรู้สึกเจ็บปวด ที่เขาไม่ติดต่อมา เค้าหายไปแบบไร้ร่องรอย หมายถึงไม่ติดต่อหาเรานะที่เรียกว่าไร้ร่องรอย แต่เขาก็โพสต์ facebook ตามปกติ ตอนนี้เราทำการบล็อกไลน์ บล็อกเฟส block whatsapp และบล็อก พูดง่ายๆคือเราบล็อคทุกอย่างแม้กระทั่งเบอร์โทรศัพท์ของเขา เราคิดว่าเราจะหนีด้วยการเปลี่ยนเบอร์ แต่อีกใจเราก็คิดว่าเราไม่เข้มแข็งพอที่จะทำอย่างนั้น แต่คิดอีกทีถึงเราจะใช้เบอร์เดิมเขาคงไม่ติดต่อมาหาเราแล้วแหละ นี่ก็ผ่านมา 3 - 4 วันแล้วเขายังไม่ติดต่อมาหาเลย เงียบมีแต่ความเงียบ เขาเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่เขาไปทำบุญกับเพื่อนที่ทำงานกับเขา เขาไปกันสองคนนะผู้หญิงที่ทำงานที่เดียวกันกับเขาอ่ะ แต่ว่าผู้หญิงคนนั้นก็มีแฟนแล้วและแฟนก็ทำงานเป็นครูอยู่ที่บ้าน ส่วนผู้หญิงเขาเข้ามาทำงานในกรุงเทพ เราไม่อยากจะคิดอกุศลเพราะเขาไปทำบุญด้วยกัน และเขาก็ทำงานร้านอาหารตามสั่งร้านเดียวกัน บางทีเราก็สงสัยนะว่าทำไมเวลาคุยกับคนคนนี้เขาถึงหัวเราะและมีความสุข ต่างจากคุยกับเรา หรือเกิดจากความเบื่อหน่ายเหรอที่เราเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ จะถามว่าเราผิดไหมก็คงจะผิดแหละแต่เราก็เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ตั้งแต่เริ่มคบกันแล้วไม่ใช่จะพึ่งเป็นเมื่อวาน แต่เขาก็เปลี่ยนไปหลังจากวันที่เขากลับมาจากทำบุญกับเพื่อนเขา ถามว่าระแวงไหมก็มีบ้าง แต่บางทีก็ทำใจไว้แล้วแหละเพราะเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน เราต้องทำงานหาเงินส่งกลับบ้าน ส่วนเขาก็ต้องหาเงินค่าสินสอด มาจัดงานแต่งงาน เราพยายามทำความเข้าใจเขา โดยการคิดว่าเขาคงยุ่งแหละเขาถึงไม่โทรมา แต่โดยปกติถ้าเราโกรธกัน ไม่เคยเกิน 3 ชั่วโมงสักครั้งไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหนเขาก็ต้องโทรมาง้อ แต่ครั้งนี้เขาหายไปนานมาก ซึ่งไม่เคยเป็นมาก่อน เรารู้สึกเจ็บ รู้สึกอยากร้องไห้ กับสิ่งที่เขาเปลี่ยนไป แต่คิดดูอีกทีเราทะเลาะกันแทบทุกวัน ทะเลาะกันอยู่ตลอดไม่รู้เพราะอะไร ทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่จะทำยังไงล่ะแต่เราก็คบกันมาได้ตั้ง 3 - 4 ปี แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่การทะเลาะอะไรที่ร้ายแรงเลย แต่ทำไมเขาถึงหายไป คำถามมันมีอยู่เต็มหัวเราไปหมด เขาหมดรักเราแล้วหรอ เขามีคนอื่นหรือเปล่า เขาเบื่อเราไหม และร้อยพันคำถาม แต่เราก็ไม่รู้จะทำยังไงเราไม่อยากจะเป็นฝ่ายโทรไปหาเค้าและถึงเค้าโทรมาหาเราก็คงไม่รับ เราทำใจไม่ได้ที่เขาหายไปนานๆแบบนี้แล้วอยู่มาวันหนึ่งเขาจะกลับมาง้อเรา เพื่อนๆว่าอาการแบบนี้ถือว่าเราเลิกกันหรือยัง เงียบหาย ต่างคนต่างเงียบ ต่างคนต่างไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีโทรหาอีกฝ่าย นี่เรายังคบกันอยู่หรือเราเลิกกันแล้วคะ #แค่สงสัย
ทะเลาะกับแฟนไม่ได้คุยไม่ได้ติดต่อกัน3-4วันแล้วเรียกว่าเลีกกันได้มั้ย
ในใจเรารู้สึกคิดถึงเขามาก และรู้สึกเจ็บปวด ที่เขาไม่ติดต่อมา เค้าหายไปแบบไร้ร่องรอย หมายถึงไม่ติดต่อหาเรานะที่เรียกว่าไร้ร่องรอย แต่เขาก็โพสต์ facebook ตามปกติ ตอนนี้เราทำการบล็อกไลน์ บล็อกเฟส block whatsapp และบล็อก พูดง่ายๆคือเราบล็อคทุกอย่างแม้กระทั่งเบอร์โทรศัพท์ของเขา เราคิดว่าเราจะหนีด้วยการเปลี่ยนเบอร์ แต่อีกใจเราก็คิดว่าเราไม่เข้มแข็งพอที่จะทำอย่างนั้น แต่คิดอีกทีถึงเราจะใช้เบอร์เดิมเขาคงไม่ติดต่อมาหาเราแล้วแหละ นี่ก็ผ่านมา 3 - 4 วันแล้วเขายังไม่ติดต่อมาหาเลย เงียบมีแต่ความเงียบ เขาเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่เขาไปทำบุญกับเพื่อนที่ทำงานกับเขา เขาไปกันสองคนนะผู้หญิงที่ทำงานที่เดียวกันกับเขาอ่ะ แต่ว่าผู้หญิงคนนั้นก็มีแฟนแล้วและแฟนก็ทำงานเป็นครูอยู่ที่บ้าน ส่วนผู้หญิงเขาเข้ามาทำงานในกรุงเทพ เราไม่อยากจะคิดอกุศลเพราะเขาไปทำบุญด้วยกัน และเขาก็ทำงานร้านอาหารตามสั่งร้านเดียวกัน บางทีเราก็สงสัยนะว่าทำไมเวลาคุยกับคนคนนี้เขาถึงหัวเราะและมีความสุข ต่างจากคุยกับเรา หรือเกิดจากความเบื่อหน่ายเหรอที่เราเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ จะถามว่าเราผิดไหมก็คงจะผิดแหละแต่เราก็เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ตั้งแต่เริ่มคบกันแล้วไม่ใช่จะพึ่งเป็นเมื่อวาน แต่เขาก็เปลี่ยนไปหลังจากวันที่เขากลับมาจากทำบุญกับเพื่อนเขา ถามว่าระแวงไหมก็มีบ้าง แต่บางทีก็ทำใจไว้แล้วแหละเพราะเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน เราต้องทำงานหาเงินส่งกลับบ้าน ส่วนเขาก็ต้องหาเงินค่าสินสอด มาจัดงานแต่งงาน เราพยายามทำความเข้าใจเขา โดยการคิดว่าเขาคงยุ่งแหละเขาถึงไม่โทรมา แต่โดยปกติถ้าเราโกรธกัน ไม่เคยเกิน 3 ชั่วโมงสักครั้งไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหนเขาก็ต้องโทรมาง้อ แต่ครั้งนี้เขาหายไปนานมาก ซึ่งไม่เคยเป็นมาก่อน เรารู้สึกเจ็บ รู้สึกอยากร้องไห้ กับสิ่งที่เขาเปลี่ยนไป แต่คิดดูอีกทีเราทะเลาะกันแทบทุกวัน ทะเลาะกันอยู่ตลอดไม่รู้เพราะอะไร ทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่จะทำยังไงล่ะแต่เราก็คบกันมาได้ตั้ง 3 - 4 ปี แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่การทะเลาะอะไรที่ร้ายแรงเลย แต่ทำไมเขาถึงหายไป คำถามมันมีอยู่เต็มหัวเราไปหมด เขาหมดรักเราแล้วหรอ เขามีคนอื่นหรือเปล่า เขาเบื่อเราไหม และร้อยพันคำถาม แต่เราก็ไม่รู้จะทำยังไงเราไม่อยากจะเป็นฝ่ายโทรไปหาเค้าและถึงเค้าโทรมาหาเราก็คงไม่รับ เราทำใจไม่ได้ที่เขาหายไปนานๆแบบนี้แล้วอยู่มาวันหนึ่งเขาจะกลับมาง้อเรา เพื่อนๆว่าอาการแบบนี้ถือว่าเราเลิกกันหรือยัง เงียบหาย ต่างคนต่างเงียบ ต่างคนต่างไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีโทรหาอีกฝ่าย นี่เรายังคบกันอยู่หรือเราเลิกกันแล้วคะ #แค่สงสัย