สับสนกับตัวเองมากครับ ทำไงดี?

คือนี่กระทู้แรกของผมนะครับ ถ้าหากว่าพิมพ์ไม่เข้าใจงงๆวนไปวนมาก็ขอโทดด้วยนะครับ
เริ่มไงดีอะ~~~
   อยากจะมาระบายความในใจซักนิดมันรู้สึกแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก ผมไม่รู้ผมกำลังเป็นอะไร ชาย เกย์ หรือไบ?
ผมเป็นคนมีเพื่อนไม่เยอะเท่าไหร่ส่วนมากอยู่คนเดียว เพราะเป็นคนเงียบๆหรือเข้ากับคนไม่เก่ง ชอบนั่งฟังคนอื่นพูดหรือสังเกตรอบๆมากกว่า
ผมเคยชอบเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง และก็ถูกปฏิเสธไป ไม่รู้ว่าตอนนี้ชอบอยู่รึป่าว ตอนนี้ก็คิดถึงเขาบ่อยๆ แต่พอคิดถึงก็รู้สึกมีความสุขกับเจ็บไปพร้อมๆกัน อาจเพราะผิดหวังแต่จริงๆก็นานมากแล้วก็ยังลืมไม่ได้เลย และผมก็รู้สึกดีกับผู้ชายคนหนึ่ง แรกๆก็เป็นเพื่อนกันแต่พอได้สนิทมากขึ้นก็รู้สึกชอบ อาจเพราะคิดไปเองที่เขามาอยู่ใกล้ๆหรือชอบหยอกล้อ แต่ผมไม่กล้าบอกหรอกเพราะกลัวเขาจะรู้สึกแย่และเสียเพื่อนไป ซักพักก็ไม่ค่อยคุยกันเพราะขึ้นม.ปลายและเขาก็มีแฟน ซึ่งก็รู้สึกเหมือนผู้หญิงคนนั้นอะคิดถึงไปเจ็บไป ผมยอมรับนะว่าผมชอบผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ที่ชอบผู้หญิงไม่รู้ว่าเป็นเพราะชอบจริงๆ หรือสมองมันไปเองเพราะชอบคิดมากว่าถ้าเป็นเกย์แล้วครอบครัวจะโอเคมั้ย โตขึ้นจะเป็นยังไง ถ้าไม่มีแฟนแก่ไปจะอยู่ยังไง บางทีผมว่าผมไม่ได้ชอบคนจากเพศ แต่ถ้าพูดถึงความเป็นจริงคือผมกลัวอีกฝ่ายไม่ได้คิดอย่างเรา ผมมันก็ชอบคิดไปเอง ป๊อดๆไม่กล้าทำอะไร ทำอะไรไม่มีใครสนใจ เกิดมาก็ไม่เคยมีแฟน ความรักก็มีแต่รักข้างเดียว เพ้อเจ้อเพ้อฝันอย่างกับคนบ้า ผมเองยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นเพศอะไร รู้สึกลำบากใจที่ต้องคอยโกหกทั้งตัวเองและคนอื่น รู้สึกจะออกนอกโลกแล้ว ไม่รู้จะบอกยังไงเหมือนกันพิมพ์ไปก็งงไป
สั้นๆก็
ผมก็ไม่ได้อยากมีแฟนนะแต่คือมันรู้สึกไม่ดีที่ชอบใครแล้วอึดอัด ถ้าบอกว่าเลิกชอบมันก็คงห้ามยาก ถ้าบอกให้สู้มันก็มีเหตุผลที่ทำให้ท้อ
อยากขอคำแนะนำหน่อยครับ หรือถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรครับแค่ได้บ่นก็ดีใจแล้ว
ปล.ด่าได้แต่อย่าแรงนะครับ