สวัสดีค่ะ เรามีปัญหากวนใจมาประมาณ 4-5 ปีแล้วก็ว่าได้ ปัญหาหัวใจน่ะค่ะ ประมาณ 4-5 ปีก่อน เราได้รู้จักกับคนคนนึง ตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขาค่ะ แต่อยู่มาวันนึงหลังจากที่เราเริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็มาบอกชอบเรา ตอนนั้นเราเขินมากค่ะ จำความรู้สึกตอนนั้นได้เลยว่าหน้าเห่อร้อนมากถึงขั้นต้องแอบหนีพี่ไปห้องน้ำเพื่อตอบข้อความเขาอ่ะค่ะ 55555...แต่ตอนนั้นเราคิดว่าเราคงเขินเพราะเพิ่งเคยมีคนมาบอกชอบล่ะมั้ง?(เราเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยสุงสิงกับใครเลยมีเพื่อนน้อยเพราะฉะนั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึงแฟนเลย) เรากับเขาคุยกันค่อนข้างบ่อยค่ะ แต่เราไม่เคยบอกเขาว่าเราชอบเขาเลยค่ะ เพราะเราต้องการแน่ใจก่อนว่าความรู้สึกที่เรามีให้เขานั้น เป็นแค่"เพื่อน"หรือ"มากกว่านั้น"แต่คงเพราะเรามัวแต่คิดมั้งคะ หลังจากนั้น(ไม่แน่ใจว่าถึงปีรึเปล่า)จู่ๆเขาก็มาถามเราว่าเราชอบเขาไหม เราก็ยังตอบเหมือนเดิมค่ะว่า"ไม่รู้"ทำให้เราในตอนนี้ไม่รู้ว่าควรเสียใจหรือดีใจดีที่ตอบเขาไปว่าไม่รู้ เพราะสิ่งที่ได้กลับมาคือเขาบอกกับเราว่า เขากำลังชอบคนอื่นอยู่ แล้วก็ไม่รู้อีกเหมือนกันค่ะว่าการที่เขามาพูดกับเราแบบนี้เราควรจะดีใจหรือเสียใจดี แต่ในตอนนั้นก็ทำให้เรารู้เลยล่ะค่ะว่า เราชอบเขา ชอบแน่ๆ ถึงจะไม่รู้ว่าชอบแบบไหน แต่แว้บนึงตอนที่เห็นข้อความนั้น เรารู้สึกเหมือนสิ่งรอบข้างเราหยุดนิ่งไปเลยล่ะค่ะ และ..หน้าชา รู้ตัวว่าชอบเขา แต่ดันไปรู้เพราะเขาพูดแบบนั้น ถ้าหน้าเราไม่ใช่ซีเมนต์หรือยางมะตอย คงบอกเขาไม่ได้.... พอเราเห็นเขาทำกับคนอื่นเหมือนที่เคยทำกับเราก็รู้สึก...จุกอกค่ะ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอกับอก หลังจากนั้นเราก็คุยกันน้อยลงค่ะ แต่ก็ทำตัวตามปกติ แต่หลังจากนั้นราวๆ 2-3 เดือนมั้งคะ จำได้ว่าไม่นานมาก เขาก็ทักมาหาเราแล้วก็บอกเราว่าความรู้สึกของเขาที่เคยมีให้เรายังเหมือนเดิมค่ะ แต่ที่พูดแบบนั้นเพราะรู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเรา ในตอนนั้นประโยคนั้นประโยคเดียวของเขาทำให้เราเกิดคำถามได้เป็นสิบเลยค่ะ ซึ่งมีแต่คำว่า"ทำไม" ทำไมเขาคิดแบบนั้น ทำไมพูดแบบนี้ และที่สำคัญคือ "ทำไมต้องอ้างถึงคนอื่น? ไม่ได้ชอบจริงๆหรอ แล้วทำไมเจาะจงล่ะว่าต้องเป็นคนนี้ หรือสมรู้ร่วมคิดกัน? หรือโดนหักอกมาถึงได้กลับมาหาเรา" ในตอนนั้นเราสับสนมากค่ะ แต่ในอีกความรู้สึกก็รู้สึกว่า เราได้โอกาสที่จะพูดคำนั้นกลับมาอีกครั้ง เราก็ได้บอกเขาไปว่าเราชอบเขา แต่ทั้งๆที่ความรู้สึกของคนสองคนก็ตรงกันแล้ว แต่ความสัมพันธ์ของเราก็ยังเป็นความสัมพันธ์ที่ดูคลุมเครือ เพราะเรา"ไม่ได้คบกัน" และไม่มีใครพูดถึงเรื่องนั้น... แต่จู่ๆในวันเดียวกัน มันบังเอิญมาก บังเอิญจนเหมือนจัดฉากไว้ เหมือนพล็อตเรื่องนิยาย เพื่อนสนิทของเราโทรมาค่ะ แล้วบอกกับเราว่า "ชอบเขา" (เราไม่เคยคุยเรื่องความรู้สึกของเราให้เพื่อนเราฟังค่ะ)ตอนนั้นเราเลือกที่จะแสดงความรู้สึกออกมาไม่ถูกเลยล่ะค่ะ และเราก็พึ่งบอกชอบคนที่เพื่อนสนิทชอบไปเมื่อไม่กี่ชม.ก่อน เราเลยตัดสินใจบอกกับเพื่อนเราไปตรงๆค่ะ ซึ่งเพื่อนโกรธ(ไม่โกรธสิแปลก) แต่ก็เลยเกิดข้อตกลงขึ้นมาว่า จะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม แต่เรื่องของคนๆนี้เราจะไม่ยอมกัน....
แต่จู่ๆวันนึงความรู้สึกของเราก็เปลี่ยนไปค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเพื่อน เพราะเวลา เพราะตัวเอง หรือ เพราะเขา เรารู้สึกว่าหลังจากที่เราบอกไปว่าชอบเขา เราก็รู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไป แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปในทางที่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดี แต่มันทำให้เราเกิดความรู้สึกที่ก่อนหน้านี้ไม่มีคือ "รำคาญ" เราเลยโทรไปบอกเพื่อนสนิทซึ่งเพื่อนสนิทเราก็พูดกับเราว่า "รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน" รู้สึกว่านิสัยของคนๆนี้มันเปลี่ยนไป แต่สิ่งที่แย่อยู่ตรงที่เราไม่ได้บอกเขาถึงความรู้สึกเราในตอนนั้นว่าเรารู้สึกยังไง(เพื่อนสนิทเราไม่ได้สารภาพรัก) แต่ไม่นานนักเขาก็รู้ เพราะมีเพื่อนของเราเอาไปบอก(ไม่ใช่เพื่อนสนิท) (พูดเหมือนหวังดีกับเรา: เลิกจู้จี้เพื่อนกูได้แล้ว มันไม่ชอบ ไม่รู้เหรอว่ามันไม่ได้ชอบแล้ว) เขาแคปข้อความของเพื่อนคนนี้ส่งมาหาเราพร้อมคำถามว่า"จริงมั้ย อยากได้ยินเธอเป็นคนพูดเอง" ซึ่งเราใช้เวลาไม่นานเลยค่ะที่จะตอบเขาไปว่า"จริง"
แต่ถึงแบบนั้น เราก็ใช้เวลาไม่นานค่ะที่จะกลับมาคุยกันแบบเพื่อนเหมือนในตอนแรก ตอนที่ยังเคยรู้สึกแค่เพื่อนต่อกัน จนเราได้ไปเจอข้อความนึงที่บอกว่า "การที่คนเราเลิกกันแล้วสามารถกลับมาคุยกันได้ แสดงว่าไม่เคยรักกันจริงๆ" ถึงเรากับเขาจะไม่ได้คบกันแต่ก็รู้สึกว่านำมาเปรียบเทียบได้ เรามีความรู้สึกที่ตรงกันแต่ไม่ได้มีสิทธิ์ในกันและกัน เป็นอะไรที่มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน และไม่ใช่การแอบชอบ แต่ถ้าเปรียบเทียบว่าคบกันก็เหมือนเคยเลิกกันมา 2 ครั้งแล้ว แต่สามารถกลับมาคุยกันได้ ถึงบทสนทนาจะน้อยลงเรื่อยๆ จนเวลาผ่านมาจนถึงปัจจุบัน ตอนนี้ก็ 4-5 ปีแล้วตั้งแต่เจอกัน ซึ่งในตอนนี้เราต่างฝ่ายต่างก็แยกกันไปตามทางตัวเอง ซึ่งตอนแยกกันแรกๆ เจอหน้ากันคือไม่ทักกันเลยจนตอนนี้จะเข้าปีที่ 5 แล้วตั้งแต่รู้จักกัน ก็เริ่มมองหน้าทักทายกัน ยิ้มทักทายกัน หรือทำหน้าแปลกๆใส่55555 บางครั้งก็มาถามหาคนกับเรา จนล่าสุดเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา...เรากำลังหยิบของแล้วหัวเราไปกระแทกกับโต๊ะแล้วเขาเดินผ่านมาพอดี เขาก็เข้ามาลูบที่หัวเราเบาๆ ไม่พูดอะไร แล้วเดินไป ซึ่งพูดได้เลยว่ารู้สึกมีความรู้สึกคิดถึงแล้วก็...วูบวาบ? ..ในหัวใจ แล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกจนเรามาตั้งกระทู้นี่แหละค่ะ
คำถามก็ตามชื่อกระทู้แหละค่ะ หรือบางคนจะคอมเม้นต์ว่าเชิญห้องแต่งนิยายก็ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าคิดแบบนั้นก็คิดซะว่าอ่านนิยายที่ใส่แท็กผิดอยู่ก็แล้วกันนะคะ แล้วคอมเม้นต์บอกด้วยว่าตัวเอกน่าจะรู้สึกยังไง แต่เรายืนยันเลยว่ามันคือเรื่องที่เราเจอมาและต้องการคำตอบค่ะ....
สรุปชอบหรือไม่ชอบ?
แต่จู่ๆวันนึงความรู้สึกของเราก็เปลี่ยนไปค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเพื่อน เพราะเวลา เพราะตัวเอง หรือ เพราะเขา เรารู้สึกว่าหลังจากที่เราบอกไปว่าชอบเขา เราก็รู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไป แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปในทางที่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดี แต่มันทำให้เราเกิดความรู้สึกที่ก่อนหน้านี้ไม่มีคือ "รำคาญ" เราเลยโทรไปบอกเพื่อนสนิทซึ่งเพื่อนสนิทเราก็พูดกับเราว่า "รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน" รู้สึกว่านิสัยของคนๆนี้มันเปลี่ยนไป แต่สิ่งที่แย่อยู่ตรงที่เราไม่ได้บอกเขาถึงความรู้สึกเราในตอนนั้นว่าเรารู้สึกยังไง(เพื่อนสนิทเราไม่ได้สารภาพรัก) แต่ไม่นานนักเขาก็รู้ เพราะมีเพื่อนของเราเอาไปบอก(ไม่ใช่เพื่อนสนิท) (พูดเหมือนหวังดีกับเรา: เลิกจู้จี้เพื่อนกูได้แล้ว มันไม่ชอบ ไม่รู้เหรอว่ามันไม่ได้ชอบแล้ว) เขาแคปข้อความของเพื่อนคนนี้ส่งมาหาเราพร้อมคำถามว่า"จริงมั้ย อยากได้ยินเธอเป็นคนพูดเอง" ซึ่งเราใช้เวลาไม่นานเลยค่ะที่จะตอบเขาไปว่า"จริง"
แต่ถึงแบบนั้น เราก็ใช้เวลาไม่นานค่ะที่จะกลับมาคุยกันแบบเพื่อนเหมือนในตอนแรก ตอนที่ยังเคยรู้สึกแค่เพื่อนต่อกัน จนเราได้ไปเจอข้อความนึงที่บอกว่า "การที่คนเราเลิกกันแล้วสามารถกลับมาคุยกันได้ แสดงว่าไม่เคยรักกันจริงๆ" ถึงเรากับเขาจะไม่ได้คบกันแต่ก็รู้สึกว่านำมาเปรียบเทียบได้ เรามีความรู้สึกที่ตรงกันแต่ไม่ได้มีสิทธิ์ในกันและกัน เป็นอะไรที่มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน และไม่ใช่การแอบชอบ แต่ถ้าเปรียบเทียบว่าคบกันก็เหมือนเคยเลิกกันมา 2 ครั้งแล้ว แต่สามารถกลับมาคุยกันได้ ถึงบทสนทนาจะน้อยลงเรื่อยๆ จนเวลาผ่านมาจนถึงปัจจุบัน ตอนนี้ก็ 4-5 ปีแล้วตั้งแต่เจอกัน ซึ่งในตอนนี้เราต่างฝ่ายต่างก็แยกกันไปตามทางตัวเอง ซึ่งตอนแยกกันแรกๆ เจอหน้ากันคือไม่ทักกันเลยจนตอนนี้จะเข้าปีที่ 5 แล้วตั้งแต่รู้จักกัน ก็เริ่มมองหน้าทักทายกัน ยิ้มทักทายกัน หรือทำหน้าแปลกๆใส่55555 บางครั้งก็มาถามหาคนกับเรา จนล่าสุดเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา...เรากำลังหยิบของแล้วหัวเราไปกระแทกกับโต๊ะแล้วเขาเดินผ่านมาพอดี เขาก็เข้ามาลูบที่หัวเราเบาๆ ไม่พูดอะไร แล้วเดินไป ซึ่งพูดได้เลยว่ารู้สึกมีความรู้สึกคิดถึงแล้วก็...วูบวาบ? ..ในหัวใจ แล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกจนเรามาตั้งกระทู้นี่แหละค่ะ
คำถามก็ตามชื่อกระทู้แหละค่ะ หรือบางคนจะคอมเม้นต์ว่าเชิญห้องแต่งนิยายก็ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าคิดแบบนั้นก็คิดซะว่าอ่านนิยายที่ใส่แท็กผิดอยู่ก็แล้วกันนะคะ แล้วคอมเม้นต์บอกด้วยว่าตัวเอกน่าจะรู้สึกยังไง แต่เรายืนยันเลยว่ามันคือเรื่องที่เราเจอมาและต้องการคำตอบค่ะ....