สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อกระทู้เลยที่ว่าจะมีลูกแล้วแต่แฟน(เก่า)ไม่เอาไหน ที่มาของเรื่องเป็นแบบนี้ค่ะ คือเราเลิกกับแฟนเก่าก่อนจะรู้ว่าเราท้องพอ ปจด.เราไม่มา2เดือนเราตัดสินใจตรวจค่ะ2ขีดเต็มๆ เราทักไปหาแฟนเก่าเขาบอกจะรับผิดชอบแต่นิสัยของฝ่ายชายเราไม่ชอบมากๆเราถึงเลิกกับเขาไปตอนนั้นค่ะ ตอนนี้เราตั้งท้องได้5เดือนแล้วและทำงานไปด้วย นานๆจะคุยกับฝ่ายชายทีนึงเพราะเขาก็ไม่ได้รักเราเหมือนเมื่อก่อน แรกๆคบกันทุกอย่างดีมากๆ เขาเป็นคนไม่ชอบพูดไม่ชอบแสดงความคิดเห็นเย็นชา ชอบอยู่คนเดียวทำอะไรแบบเหยาะแหยะ เราคุยกับเขาเหมือนเราพูดกับหุ่นยนต์ ทุกวันนี้เรากับเขาแยกกันอยู่ค่ะ พ่อแม่อยากให้เรา2คนกลับมาคุยกันรักกันแต่ถามฝ่ายชายแล้วเขาบอกอยากอยู่คนเดียวค่ะ 😌 เราก้ไม่หวังพึ่งอะไรจากเขาแล้วละค่ะ ตอนนี้ก้ทำงานเหมือนอยู่คนเดียวรอวันที่ลูกเกิดมาแล้วความสุขของเราก้อยู่ที่ลูก💚 เหนื่อยค่ะแต่มันมีสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่การทำลายล้างสูงมากกกจากเมื่อก่อนเราทำงานได้เงินมาใช้หมดตลอด จนมีตัวเล็กนางทำให้เราหยุดและเก็บเงิน ความคิดของเรามีเหตุผลมากขึ้น ตอนนี้ฝ่ายชายหายเงียบเลยค่ะ ค่าฝากครรภ์ทุกอย่างเราจ่ายเองดูแลตัวเองทุกอย่างค่ะฝ่ายชายก็เรียนไม่จบแถมลาออกจากงานเรารับไม่ได้จิงๆค่ะ ไม่ใกล้ไม่ไกลนี้พ่อแม่จะให้เราผูกข้อไม้ข้อมือแต่เราไม่ได้รักกันเหมือนคนรักจิงๆ ***เราคิดว่าถ้าผูกข้อไม้ข้อมือแล้วเราอยากมีสามีใหม่เราจะดูเป็นคนไม่ดีหรือเปล่าค่ะ คือเราอยู่กับเขาไม่ได้จิงๆค่ะ เหนื่อยมาก ตอนนี้ไม่ต่างจากซิงเกิ้ลมัมเลยค่ะ เบื่อผู้ชายแบบนี้จังเลย ถ้าใครมีความคิดดีๆคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวแวะมาแนะนำได้นะค่ะ ขอบคุณมากๆสำหรับทุกความคิดเห็นค่ะ