ผมมีความรู้สึกที่บอกใครไม่ได้ คือผมทำเพจแต่ก็ไม่ดังเท่าไหรไม่ขอบบอกชื่อเพจนะครับ
ให้ดูความเคลื่อนไหวแทนนะครับ คือผมทำคนเดียว แต่จริงๆตอนแรกก็ทำสองคนแหละแต่แบบว่า
เขาไม่เคยช่วยผมทำอะไรเลยลงมุข 2-3 ต่อเดือน ถึงเปล่าก็ไม่แน่ใจ แบบ ปีนึงเลือนไปดูได้ว่าเขาไม่เคยลงมุขหรือแสดง
ความเป็นแอดมินให้ลูกเพจรู้จักเลย ลูกเพจติดตามผมเลยรู้จักแค่ผมคนเดียว มันก็ไม่หน้าคิดมากนะ เพราะเราก็ดังเองแล้วคนรู้จักเรา
แต่มันจะมีบางช่วงต้องทำ ให้เพจ เช่น กิจกรรมมิสติ๊งและทำกลุ่มไลน์ทำอะไรๆต่ออะไรที่ต้องตัดสินใจร่วมกัน เขาจะบอกผมว่าทำไปเลยไม่ยุ่ง
แต่พอผมทำได้ดี เขาก็เข้ามาวนเวียนแสดงตัวตนให้ลูกเพจสงสัยว่า เขาคือใคร ผมทำอะไรเขาก็จะขอแสดงความคิดเห็นแบบว่าต้องขัดกันในบางครั้งจนนานไปมันมากขึ้น
ลูกเพจตามผมก็สงสารยอมเสียเวลาทำธุรกิจในเพจ(ปกติเพจผมไม่ขายของไม่ฝากร้านไม่ลงโฆษณา)เพื่อนำรายได้มาซื้อต่อเพจตนเองผลงานตนเอง
จริงๆมันน่าจะจบ แต่ใจผมกลับรู้สึกผิดมาก ย้อนกลับไปก่อนมีเพจ ผมเคยทำเพจปกติไม่ดังเพราะทำเล่นๆ แต่พอมารู้จักเพจๆนึงผมได้มีโอกาสเข้าไปเล่นในกลุ่ม
คนติดผมก็มีเพราะผมกวนตีนมั่งแต่มันก็มีช่วงวิกิตตอนที่แอดมินแกล้งผมขอดูน่าผมแต่ผมไม่ให้ดูและออกกลุ่มของเพจนั้นๆ แล้วไปบ่นนอยกับแอดที่ให้ผมเข้าไปว่า
ทำไมต้องให้เปิดน่าผมแค่หาที่เล่น แอดท่านนั้นก็น่ารักผมนับถือเหมือนพี่เลย ถึงเขาจะติดต่อยากชิบ 555+
เขาให้ผมเป็นแอดมินกลุ่ม(ไม่เกียวข้องกับเพจเขานะ)ผมเลยเล่นได้ต่อแอดมินท่านอืนๆเขาเลยไม่ยุ่งกับผม จนมีปัญหาแอดชุดนั้นมีเรื่องกับกลุ่มเกรียนๆไม่แน่ชัดทีมไหน(ยกเว้นแอดพี่ที่ผมนับถือ)กลุ่มโดนโจมตีและ
ทำให้แอดที่ผมนับถือออกมาปลดแอดดูแลกลุ่มชุดนั้นทั้งชุดออกจากเพจและกลุ่มที่เขาดูแล เหลือผมกับพี่เขาสองคน นั้นคือฉนวน แอดที่โดนปลดว่าผมคือต้นเหตุและดูถูกผม ทั้งที่ผมไม่เคยไม่ยุ่งกับเขา มันคือแรงผลักดัน
ทำให้ผมหันมาทำเพจเอง ไม่ยุ่งกับใคร และในช่วงตกต่ำคนตามผมน้อยลงๆเหลือ1เดียว
คือคนที่ผมพามาทำเพจและให้ยศเขาคือแอดมินเพจเดียวกับผม ตอนนี้ผมได้เอาเงินซื้อสิ่งที่ผมเรียกว่า เพื่อนยามทุกข์ ผมรู้สึกเลวมากไหม
ยังไม่หมดนะ ช่วงผมทำเพจก็มีแอบได้กับลูกเพจตนเอง 3 คน 2คนแรกก็แบบมีไรไม่คิดไรก็ใจมันเรียกร้อง ไม่คิดไร แล้วมามีกับคนที่ 3
เอยยยย เสือกรักเขาแบบไม่รู้ตัว มารู้อีกทีต้องเลิกยุ่ง เพราะเขามีแฟนเป็นตัวเป็นตน
ผมต้องทำไง ผมอยากเลิกเป็นแอดนะเพราะไม่ว่าผมทำไรไป ผมรู้ว่าผม
คุยกับลูกเพจ เขาให้กำลังใจและแปลกนะเขาจะมีมุมมองให้ผมเป็นคนถูกเสมอ แต่ในใจผมก็ลบคำว่า
ไม่ออก เรื่องนี้ผมอึดอัดมาก ปรึกษาใครก็ไม่ได้
ไหนจะมีแอดมินเพจต่างๆ เข้ามาอยากเป็นพันธ์อยากรู้จักสนิทกันไว้ บอกตรงๆผมไม่หยิ่ง แต่ผมไม่ชอบมุมมอง การวอ (คือการยิงเพจยิงเฟส) ผมเลยตีตัวออกห่าง ผมมีความสุขแค่นี้มีลูกเพจเห็นผมตามมุขชอบรูปที่ผมวาดและทำให้คนทุกคนมีความสุข
ผมควรทำไง อ่อนแอนะเมื่อเห็น ผญ. คนที่ผมบอก (แอบส่องเฟสนาง) แต่ก็มีลูกเพจได้ให้สิ่งที่ผมไม่สามารถขายเพจคือ ผมคือเสาร์หลัก ถ้าผมล้มทุกอย่าที่สร้างมาทั้งหมดจะพัง
ขอบคุณที่อ่านกันนะ มันไม่มีอะไรเลย ผมแค่อยากหาที่ระบาย ในที่ๆไม่มีคนรู้จักผม
ขอยืมพื้นที่หน่อยนะครับหากมันดูรกตาให้เลือนผ่านไปได้นะครับ(โพสครั้งแรก)
ให้ดูความเคลื่อนไหวแทนนะครับ คือผมทำคนเดียว แต่จริงๆตอนแรกก็ทำสองคนแหละแต่แบบว่า
เขาไม่เคยช่วยผมทำอะไรเลยลงมุข 2-3 ต่อเดือน ถึงเปล่าก็ไม่แน่ใจ แบบ ปีนึงเลือนไปดูได้ว่าเขาไม่เคยลงมุขหรือแสดง
ความเป็นแอดมินให้ลูกเพจรู้จักเลย ลูกเพจติดตามผมเลยรู้จักแค่ผมคนเดียว มันก็ไม่หน้าคิดมากนะ เพราะเราก็ดังเองแล้วคนรู้จักเรา
แต่มันจะมีบางช่วงต้องทำ ให้เพจ เช่น กิจกรรมมิสติ๊งและทำกลุ่มไลน์ทำอะไรๆต่ออะไรที่ต้องตัดสินใจร่วมกัน เขาจะบอกผมว่าทำไปเลยไม่ยุ่ง
แต่พอผมทำได้ดี เขาก็เข้ามาวนเวียนแสดงตัวตนให้ลูกเพจสงสัยว่า เขาคือใคร ผมทำอะไรเขาก็จะขอแสดงความคิดเห็นแบบว่าต้องขัดกันในบางครั้งจนนานไปมันมากขึ้น
ลูกเพจตามผมก็สงสารยอมเสียเวลาทำธุรกิจในเพจ(ปกติเพจผมไม่ขายของไม่ฝากร้านไม่ลงโฆษณา)เพื่อนำรายได้มาซื้อต่อเพจตนเองผลงานตนเอง
จริงๆมันน่าจะจบ แต่ใจผมกลับรู้สึกผิดมาก ย้อนกลับไปก่อนมีเพจ ผมเคยทำเพจปกติไม่ดังเพราะทำเล่นๆ แต่พอมารู้จักเพจๆนึงผมได้มีโอกาสเข้าไปเล่นในกลุ่ม
คนติดผมก็มีเพราะผมกวนตีนมั่งแต่มันก็มีช่วงวิกิตตอนที่แอดมินแกล้งผมขอดูน่าผมแต่ผมไม่ให้ดูและออกกลุ่มของเพจนั้นๆ แล้วไปบ่นนอยกับแอดที่ให้ผมเข้าไปว่า
ทำไมต้องให้เปิดน่าผมแค่หาที่เล่น แอดท่านนั้นก็น่ารักผมนับถือเหมือนพี่เลย ถึงเขาจะติดต่อยากชิบ 555+
เขาให้ผมเป็นแอดมินกลุ่ม(ไม่เกียวข้องกับเพจเขานะ)ผมเลยเล่นได้ต่อแอดมินท่านอืนๆเขาเลยไม่ยุ่งกับผม จนมีปัญหาแอดชุดนั้นมีเรื่องกับกลุ่มเกรียนๆไม่แน่ชัดทีมไหน(ยกเว้นแอดพี่ที่ผมนับถือ)กลุ่มโดนโจมตีและ
ทำให้แอดที่ผมนับถือออกมาปลดแอดดูแลกลุ่มชุดนั้นทั้งชุดออกจากเพจและกลุ่มที่เขาดูแล เหลือผมกับพี่เขาสองคน นั้นคือฉนวน แอดที่โดนปลดว่าผมคือต้นเหตุและดูถูกผม ทั้งที่ผมไม่เคยไม่ยุ่งกับเขา มันคือแรงผลักดัน
ทำให้ผมหันมาทำเพจเอง ไม่ยุ่งกับใคร และในช่วงตกต่ำคนตามผมน้อยลงๆเหลือ1เดียว
คือคนที่ผมพามาทำเพจและให้ยศเขาคือแอดมินเพจเดียวกับผม ตอนนี้ผมได้เอาเงินซื้อสิ่งที่ผมเรียกว่า เพื่อนยามทุกข์ ผมรู้สึกเลวมากไหม
ยังไม่หมดนะ ช่วงผมทำเพจก็มีแอบได้กับลูกเพจตนเอง 3 คน 2คนแรกก็แบบมีไรไม่คิดไรก็ใจมันเรียกร้อง ไม่คิดไร แล้วมามีกับคนที่ 3
ผมต้องทำไง ผมอยากเลิกเป็นแอดนะเพราะไม่ว่าผมทำไรไป ผมรู้ว่าผม
ไหนจะมีแอดมินเพจต่างๆ เข้ามาอยากเป็นพันธ์อยากรู้จักสนิทกันไว้ บอกตรงๆผมไม่หยิ่ง แต่ผมไม่ชอบมุมมอง การวอ (คือการยิงเพจยิงเฟส) ผมเลยตีตัวออกห่าง ผมมีความสุขแค่นี้มีลูกเพจเห็นผมตามมุขชอบรูปที่ผมวาดและทำให้คนทุกคนมีความสุข
ผมควรทำไง อ่อนแอนะเมื่อเห็น ผญ. คนที่ผมบอก (แอบส่องเฟสนาง) แต่ก็มีลูกเพจได้ให้สิ่งที่ผมไม่สามารถขายเพจคือ ผมคือเสาร์หลัก ถ้าผมล้มทุกอย่าที่สร้างมาทั้งหมดจะพัง
ขอบคุณที่อ่านกันนะ มันไม่มีอะไรเลย ผมแค่อยากหาที่ระบาย ในที่ๆไม่มีคนรู้จักผม