...ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ใจคนก็ร้อนตาม
เมื่อวานตอนหัวค่ำไฟดับ ขึ้นไปดูเครื่องตัดไฟบนบ้าน ไปขยับนู่นนั่นนี่ไฟก็ติด
เครื่องตัดไฟมี 2 เครื่อง แต่เครื่องที่พ่วงแอร์ในห้องพ่อยกตัวตัดไฟขึ้นมันก็ตัด
พ่อตระโกนบอกดูดีๆระวังไฟช๊อต เราจำได้เครื่องตัดไฟตัวนี้ เมื่อก่อนถ้าไฟตัด
พ่อจะขึ้นไปดูเอง แต่ตอนนี้พ่อขึ้นบ้านชั้น 2 ไม่ไหวแล้ว หน้าที่เช็คไฟก็เลยตกมาเป็นของเรา
แต่ก่อนไฟไม่ตัดบ่อยอย่างนี้ ตั้งแต่พ่อได้เครื่องฟักไข่มา ไฟตัดบ่อย
เราบอกพ่อว่าเป็นที่เครื่องฟักไข่ของพ่อหรือเปล่าว พ่อบอกไม่ใช่
เราก็เลยต้องเงียบไป ซัก 2 ทุ่มพ่อจะนอนแล้ว แต่เรายังแก้ไขไฟให้พ่อยังไม่ได้
พ่อก็บ่นร้อนใจจะขาด ถ้าไม่ได้นอนแอร์คืนนี้พ่อนอนไม่ได้แน่
เราก็เลยคุยกับพ่อ พ่อจำได้มั้ย เมื่อก่อนเราไม่มีแอร์เรายังนอนได้
พ่อบอกนั่นมันเมื่อก่อน ตอนนั้นแม้แต่พัดลมเรายังไม่มี พ่อต้องหามแคร่มาวางไว้กลางลานบ้าน
แล้วเอาน้ำสาดไปที่แคร่ไม้ไผ่ พ่อเอาผ้าขาวม้าไปชุบน้ำแล้วเอามาปูนอน
ส่วนพวกผู้หญิงก็เอาผ้าถุงไปชุบน้ำมาปูนอน แล้วก็ถือพัดคนละอัน พัดพอได้ครายร้อน หลายๆบ้านก็ทำกันแบบนี้
ยิ่งเดือนเมษานี่มองไปบ้านไหน ก็จะเห็นแคร่ไม้ไผ่วางกันทุกบ้าน ตอนกลางวันก็เก็บแคร่ไว้ใต้ถุนบ้างมั่ง
เก็บไปวางใต้ต้นไม้บ้าง พอแดดร่มลมตกก็หามแคร่ออกมา กินข้าวเย็นก็ออกมาสนั่งกินโล่งๆบนแคร่
พอค่ำมาก็เปลี่ยนเป็นที่นอน เวลาเปลี่ยน ทุกวันนี้จะกลับไปนอนโล่งๆเหมือนเดินไม่ได้แล้ว
ขโมยขโจรก็เย๊อะ และผู้หญิงก็คงจะไม่ปลอดภัย เราก็ต้องนอนในห้องมิดชิด ปิดประตูหน้าต่าง ก็เลยต้องมีแอร์เป็นตัวช่วย
คุยไปพ่อก็ยิ่งง่วง เราก็เลยบอกพ่อ เดี๋ยวหนูลองเช็คไฟดูก่อนว่ามันช๊อตตรงไหน เราลองย้ายเครื่องฟักไข่พ่อไปอีกที่
เราก็เลยขึ้นไปดูเครื่องตัดไฟ ลองไปขยับดู ปรากฎว่าใช้ได้ พอไฟใช้ได้พ่อดีใจบอกค่อยยังชั่ว
ไม่งั้นคืนนี้พ่อแย่แน่ แล้วพ่อก็หัวเราะเห็นแต่เหงือกเพราะพ่อถอดฟันปลอม...
...เมื่อตอนเราเป็นเด็กพ่อเป็นฮีโร่สำหรับเรา
และเมื่อพ่อแก่ตัวไป เราคือฮีโร่สำหรับพ่อ...
...ขอลบรูปนะคะ...
...เวลาเปลี่ยน อากาศเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน.../// ถ้าฉันรวยจะสวยหั้ยดูเด้อ...!!!
เมื่อวานตอนหัวค่ำไฟดับ ขึ้นไปดูเครื่องตัดไฟบนบ้าน ไปขยับนู่นนั่นนี่ไฟก็ติด
เครื่องตัดไฟมี 2 เครื่อง แต่เครื่องที่พ่วงแอร์ในห้องพ่อยกตัวตัดไฟขึ้นมันก็ตัด
พ่อตระโกนบอกดูดีๆระวังไฟช๊อต เราจำได้เครื่องตัดไฟตัวนี้ เมื่อก่อนถ้าไฟตัด
พ่อจะขึ้นไปดูเอง แต่ตอนนี้พ่อขึ้นบ้านชั้น 2 ไม่ไหวแล้ว หน้าที่เช็คไฟก็เลยตกมาเป็นของเรา
แต่ก่อนไฟไม่ตัดบ่อยอย่างนี้ ตั้งแต่พ่อได้เครื่องฟักไข่มา ไฟตัดบ่อย
เราบอกพ่อว่าเป็นที่เครื่องฟักไข่ของพ่อหรือเปล่าว พ่อบอกไม่ใช่
เราก็เลยต้องเงียบไป ซัก 2 ทุ่มพ่อจะนอนแล้ว แต่เรายังแก้ไขไฟให้พ่อยังไม่ได้
พ่อก็บ่นร้อนใจจะขาด ถ้าไม่ได้นอนแอร์คืนนี้พ่อนอนไม่ได้แน่
เราก็เลยคุยกับพ่อ พ่อจำได้มั้ย เมื่อก่อนเราไม่มีแอร์เรายังนอนได้
พ่อบอกนั่นมันเมื่อก่อน ตอนนั้นแม้แต่พัดลมเรายังไม่มี พ่อต้องหามแคร่มาวางไว้กลางลานบ้าน
แล้วเอาน้ำสาดไปที่แคร่ไม้ไผ่ พ่อเอาผ้าขาวม้าไปชุบน้ำแล้วเอามาปูนอน
ส่วนพวกผู้หญิงก็เอาผ้าถุงไปชุบน้ำมาปูนอน แล้วก็ถือพัดคนละอัน พัดพอได้ครายร้อน หลายๆบ้านก็ทำกันแบบนี้
ยิ่งเดือนเมษานี่มองไปบ้านไหน ก็จะเห็นแคร่ไม้ไผ่วางกันทุกบ้าน ตอนกลางวันก็เก็บแคร่ไว้ใต้ถุนบ้างมั่ง
เก็บไปวางใต้ต้นไม้บ้าง พอแดดร่มลมตกก็หามแคร่ออกมา กินข้าวเย็นก็ออกมาสนั่งกินโล่งๆบนแคร่
พอค่ำมาก็เปลี่ยนเป็นที่นอน เวลาเปลี่ยน ทุกวันนี้จะกลับไปนอนโล่งๆเหมือนเดินไม่ได้แล้ว
ขโมยขโจรก็เย๊อะ และผู้หญิงก็คงจะไม่ปลอดภัย เราก็ต้องนอนในห้องมิดชิด ปิดประตูหน้าต่าง ก็เลยต้องมีแอร์เป็นตัวช่วย
คุยไปพ่อก็ยิ่งง่วง เราก็เลยบอกพ่อ เดี๋ยวหนูลองเช็คไฟดูก่อนว่ามันช๊อตตรงไหน เราลองย้ายเครื่องฟักไข่พ่อไปอีกที่
เราก็เลยขึ้นไปดูเครื่องตัดไฟ ลองไปขยับดู ปรากฎว่าใช้ได้ พอไฟใช้ได้พ่อดีใจบอกค่อยยังชั่ว
ไม่งั้นคืนนี้พ่อแย่แน่ แล้วพ่อก็หัวเราะเห็นแต่เหงือกเพราะพ่อถอดฟันปลอม...
และเมื่อพ่อแก่ตัวไป เราคือฮีโร่สำหรับพ่อ...