ตอนเด็ก ๆ เคยเล่นซ่อนหา

.         ในตาแรก ๆ ก็ยังเล่นกันตามปกติ
แต่พอหลาย ๆ ตาเข้า เพื่อน ๆ บางคนก็จะถูกเรียกกลับบ้าน
เพราะได้เวลาทานอาหารเย็น และใกล้ค่ำแล้ว
ส่วนพวกที่เหลือก็ยังเล่นกันต่อ จนกระทั่งตาสุดท้ายของวันนั้น
ซึ่งมักจะจบลงตามธรรมเนียมหรืออย่างไรไม่ทราบ
ที่จะต้องปล่อยคนที่ซ่อนเก่ง ๆ เอาไว้ ให้ซ่อนอยู่อย่างนั้น แม้จะรู้ว่าซ่อนอยู่ที่ไหนก็จะไม่ไปตามหา
แล้วพวกที่เหลือก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ไปกินข้าวดูหนังดูละครกันอย่างหน้าตาเฉย
หรือเหตุการณ์บ้านเมืองในวันนี้ จะย้อนรอยกลับไปเหมือนการเล่นซ่อนหากันในตอนเด็ก ๆ หรือเปล่า...นะจ๊ะ

ปล.ทุบแตงโม...โป๊ะ...แตก