ขอแนะนำตัวกันหน่อยนะค่ะ >>>
เดอะแก๊ง ปากหมา...หน้าสวย เนี้ยะได้ฉายามาแบบบังเอิญ เป็นการรวมตัวของสาวๆ นักท่องเที่ยวผู้หลงใหลการท่องเที่ยวแบบตะลุยป่า หาธรรมชาติ และราคาสโลว์ ย้อนไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ไกลไปป่ะ ^^ งั้นขอเป็น 5 ปีที่แล้วหละกัน พี่ชายคนหนึ่งตั้งชื่อให้ อาจเป็นเพราะโดนฤทธิ์ปากหมาของสาวๆ จนต้องศิโรราบ แต่ปากของคุณพี่ก็ใช่ย่อย เพราะคารมนี้ลับมาสู้กันตาหลอด 5555
สมาชิกที่จะรับเข้าแก๊ง คือ สาว สวย โสดหรือไม่ ไม่สำคัญ แต่ต้อง ทึก ลุย บู๊ได้ทุกสถานการณ์และมีคุณสมบัติสำคัญ ปากต้องหมา แต่ขอให้หมาแบบน่ารักๆ ไม่โหดนะคร้า
ติดตามเส้นทางของเราได้ที่
https://www.facebook.com/gangpakmah และ
https://www.facebook.com/แค่ปากหมาหมา-680403845455106
นอกเรื่องมาเยอะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า
โปรแกรมตะลอนทัวร์เมืองพม่า เริ่มจากความอิจฉาที่พี่คนหนึ่งเอารูปครั้งไปมัณฑะเลย์มาอวด และบวกกับช่วงนี้อยากเป็นสายบุญไปเดินสายไหว้พระ เดอะแก๊งฯ จึงวางแผน จองตั๋วเครื่องบินข้ามปี ตั้งโปรแกรมกำหนดจุดเช็คอิน แรกเริ่มเดิมทีแค่ 2 เมืองคือ ย่างกุ้งเพราะเป็นเมืองหน้าด่านที่ต้องผ่านและมัณฑะเลย์คือเมืองจุดหมาย
โปรแกรมตั้งไว้เพื่อรอการปรับเปลี่ยนตลอดเวลาถือเป็นเรื่องปกติของเดอะแก๊งฯ เพราะหากไม่มีการเปลี่ยนแปลงนี้แหละ คือ เรื่องผิดปกติ ^^
เดิมรวมตัวไปกัน 5 คนแต่เมื่อถึงวันที่กำหนด ผู้ที่ฝากเนื้อฝากตัวฝากท้องฝากไส้เป็นล่ามประจำแก๊งฯ งานเข้าไม่สามารถไปร่วมทริปได้ จึงเหลือกันอยู่ 4 สาว ความซวยตกลงมาที่มือวางอันดับ 2 ในการเป็นล่ามด้วยทักษะภาษาอังกฤษพอจะสื่อสารเอาตัวรอดได้บ้าง แต่ภาษาไทยคงต้องพิจารณาเพราะเริ่มพูดกับคนอื่นไม่ค่อยรู้เรื่อง 5555
แผนที่กำหนดก่อนหน้านั้นถือเป็นอันยกเลิก ความสนุกเริ่มต้นตั้งแต่ยังไม่ได้ไป ความวุ่นวายเข้ามาเยือนเดอะแก๊งฯ ทั้งโรงแรมก็ยังไม่ได้จอง ตั๋วรถทัวร์ไปต่ออีกเมืองก็มีการเปลี่ยนแปลง ประชุมสายด่วนทางไลน์ล่วงหน้า 1 วันก่อนเดินทาง เราแบ่งหน้าที่กันชัดเจน สาวเท่ห์ขาโหดตัวหลักในการวางแผนหาแหล่งท่องเที่ยว สาวสวยเรื่องเยอะทำหน้าที่เป็นล่ามจำเป็น สาวคิกขุโกอินเตอร์ทำหน้าที่ประสานงานบัญชีและการเงิน สาวห้าวเมืองเหนือฝ่ายดูแลและเตือนสติเมื่ออาการเลอะเลือนและหลงทิศกำเริบ 5555
สาวเท่ห์บอกโปรแกรมคร่าวๆ ทริปนี้ ไปกัน 3 คืน 4 วัน เราจะพักสบายๆ ที่โรงแรมเพียง 1 คืน ส่วนอีก 2 คืน นอนบนรถทัวร์ นั้นไง++++ เตรียมใจไว้เลยเมื่อสาวเท่ห์ขาโหดเป็นผู้คิดโปรแกรม แล้วเราจะตะลุยแบกเป้ไปทัวร์วัดพร้อมตะลอนทั่วเมืองย่างกุ้ง – มัณฑะเลย์ – พุกาม เตรียมเป้และเสื้อผ้าอย่างเบาที่สุด นึกภาพตาม>>>สภาพแต่ละคนจะเหลือสภาพดีกลับเมืองไทยกันไหมอ่ะ??? เหอะ เหอะ รื้อแล้วรื้ออีก คัดเสื้อผ้ากะรองเท้าที่ใส่สบายๆ พร้อมลุย
เดอะแก๊งฯ ออกเดินทางโดยเครื่องบินเพราะหากเดินไปคงใช้เวลาเป็นเดือน^^ เริ่มต้นที่สนามบินดอนเมืองอาคารผู้โดยสารขาออกระหว่างประเทศ ตื่นเต้นกันกลัวเจอรถติดเพราะได้ข่าวแว่วๆ ว่าจะมีการสอบ ONET ของน้องๆ แถวบ้าน เลยออกจากบ้านตั้งแต่ 6 โมงเช้า เครื่องบินออกเที่ยว 11.30 น. ไปถึงยังไม่ 8.00 น. ทำไรหละ นอกจากกินและนอนรอ
เที่ยวบินของเรา ไป-กลับ
อาหารเช้าของเรา ซาลาเปาร่วมสาบาน 5555
พวกเรามีประสบการณ์ตอนไปเวียดนาม จำได้!!! นอกจากเช็คอินทางออนไลน์เรียบร้อยเราจะได้บอร์ดดิ่งพาร์ทสำหรับขึ้นเครื่องและต้องไปรับใบ ตม.10 ของตำรวจตรวจคนเข้าเมืองอีกใบเขียนในใบขาเข้าและขาออก แต่เดอะแก๊งฯ เดินเข้าไปถึงโซนจะเข้าเกรทขึ้นเครื่องแล้ว แต่....ไม่เคยจำและใส่ใจว่าต้องไปเอาใบ ตม.10 ที่ไหน วิ่งเข้า-ออก จนพนักงานตรวจพาสปอร์ตคงนึกในใจ “สาวๆ กลุ่มนี้หลุดมาจากประเทศไหนกัน” พร้อมแอบถอนหายใจ เห้อ!!! ใบ ตท.10 ก็เอาตรงเคาท์เตอร์ที่เช็คอินของสายการบินนั่นแหละ แต่ด้วยความมึน เราผ่านจุดนั้นมาเฉย วันนั้นหากใครเจอสาว 4 คนยืนหมุนเป็นวงกลมหน้าตาเอ๋อๆ อยู่กลางดอนเมืองนั้นหละ คือ เดอะแก๊งฯ 5555
วินาทีสนุกสนานเริ่มต้น ทริปนี้อาจมีคำไม่สุภาพบ้างแต่เพื่ออรรถรสขออนุญาตก่อนเลยนะค่ะ ^_^
ระหว่างที่เดอะแก๊งฯ ยืนเขียนใบ ตม.10 กันอยู่ นั้นไง!!! ซอรี่….ฝรั่งน่าจะเป็นชาวฝรั่งเศสสะกิดสาวคิกขุที่พยายามหลบสายตาก็ยังแทรกตัวมาถาม แหม+++ สาวคิกขุอุตส่าห์โกอินเตอร์ไปเที่ยวไกลถึงอเมริกาเพื่อหวังจะไปเรียนภาษาเพิ่ม แต่พอเจอฝาหรั่งตัวเป็นๆ ต้องหนีก่อนหละ 5555 ล่ามจำเป็นมือวางอันดับ 2 จึงเริ่มทำงาน อ๋อ!!! อืมมมม...อ่ะ....OK OK. พูดไปเรื่อยๆ จนสองหนุ่มสาวฝรั่งเศสยิ้มแล้วบอกแท้งกิ้ว แท้งกิ้ว สักพักมาอีกแล้ว กลุ่มทัวร์ชาวจีนและเกาหลีเอาหน้ามาแนบชิดสาวห้าวจนมีอาการสะดุ้ง เอ็กคิวมี่......เอ้าเอาแล้ว OK OK, Yes Yes, No No สามคำนี้ยังใช้ได้ดีเสมออุตส่าห์ท่องมาทั้งคืน 5555 แท้งกิ้ว แท้งกิ้ว สาวเท่ห์บ่นอืม!!!! อะไรหนักหนาจะมา แซงคิว แซงคิว เราอยู่ได้ไม่มีมารยาท เขาบอกขอบคุณโว๊ยยย ไม่ได้แซงคิว เออ!!! นั้นแหละ 55555
ใช้เวลาอยู่บนเครื่องประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที ก็ถึงจุดหมายคือ สนามบินย่างกุ้ง (Yangon) เวลาประเทศพม่าช้ากว่าประเทศไทย 30 นาที เมื่อไปถึงสนามบินย่างกุ้ง การไปเที่ยวกลุ่มประเทศ AEC สมัยนี้สบายเพราะไม่ต้องมีวีซ่า และตำรวจตรวจคนเข้าเมืองที่นั้นไม่ถามอะไรมาก อุตส่าห์เตรียมประโยคคำตอบง่ายๆ ไปเผื่อถามแล้วว่า “ไอ แอม ซิงเกิล” (ฉันเป็นคนโสด) เกี่ยวกันไหม??? ไม่รู้หละว่าถามอะไรมา แต่จะตอบยั้งงี้ 5555
เสร็จภารกิจการตรวจเช็คคนเข้าเมือง ยืนหันซ้ายหันขวา รอ คุณแฮรรี่ เพื่อนของเพื่อนของเพื่อนอีกที ที่เป็นคนพม่ามารับ โชคดีที่คุณแฮรรี่พูดภาษาไทยได้ ถึงจะไม่ชัด ถามว่าทำไมพูดไทยค่อนข้างดีทีเดียว เหตุผลเพราะเคยจีบสาวไทยเลยต้องหัดพูดภาษาไทย อ่ะ!!! งั้นถ้าต้องการจีบหนุ่มชาติใหนคงต้องหัดพูดภาษาชาตินั้น แต่คงเป็นชาติหน้าแน่ๆ 555 หรือภาษารักสำหรับสาวเท่ห์ขาโหดในช่วงนี้คงสอนกันได้ง่ายแน่ๆ วิ๊ดวิ๊ว!!!! ขอตัวไปอ้วกก่อน 5555
เมื่อมาถึงสนามบินสิ่งแรกที่ต้องทำคือ “หาห้องน้ำ” ไม่รู้เป็นอะไรสิน่ากะเดอะแก๊งฯ สงสัยหูรูดคงเริ่มเสื่อม 5555 ห้องน้ำที่สนามบินค่อนข้างสะอาดจัดแจงทำธุระส่วนตัวเสร็จก่อนรีบไปหาคุณแฮรรี่ เพราะภารกิจที่ต้องทำคือ แลกเปลี่ยนเงินเป็นสกุลจ๊าด ณ ขณะนั้น 1 บาท = 37 จ๊าด ร่ำรวยกันไปเลย ถือตังค์ไปเที่ยวคนละเกือบ 2 แสน จ๊าดดดดดดด ^^
อีกภารกิจที่สำคัญมากคือซื้อซิมโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ต เพราะใช้ซิมพม่าจะถูกกว่าการเปิดโรมมิ่งเบอร์โทรศัพท์ของเรา ราคาซิมอยู่ที่ 21,500 จ๊าด ประมาณ 580 บาท แต่ราคาถูกกว่านี้ก็มีให้เลือกหลายโปรโมชั่นอยู่ เราเลือกใช้ทั้งเน็ตและโทร 10GB โทรได้ 400 นาที เพราะเราซื้อเพื่อมาแชร์อีก 3 เครื่อง ใช้กันไปให้คุ้ม
เสร็จภารกิจทุกอย่างที่สนามบินทั้งสองภารกิจจะอยู่ในสนามบินตรงทางออก หาง่ายเพียงแค่เดินออกมาก็เจอ ผู้คนพม่าจะมีความเป็นอัตลักษณ์อีกอย่างคือ การนุ่งผ้าถุง และผ้าโสร่งในการดำรงชีวิตปกติไม่ว่าจะไปเที่ยว เรียน หรือทำงาน พร้อมกับการหนีบรองเท้าแตะหรือรองเท้าช้างดาวไปตามสถานที่ต่างๆ
คุณแฮรรี่รีบพาเดอะแก๊งฯ ไปกินข้าวเที่ยงเพราะทนต่อเสียงบ่นหิวไม่ไหว นี้มันปาเข้าไปบ่ายโมงกว่าแล้ว แนะนำร้านนี้เลย “ร้านไค ไค จอ” กว่าจะออกเสียงได้ทำเอาคุณแฮรรี่เวียนหัวกับสำเนียง เอาเป็นว่าจำง่ายๆ ภาษาไทย พื้นๆ ว่า “ร้านใครใครก็มาจ่อเจี๊ยะ” หละกัน เผื่อวันหลังจะแนะนำใครจะได้เรียกถูก 5555
ร้านนี้มีทั้งอาหารท้องถิ่นและอาหารสากล ตื่นเต้นกับอาหารหลากหลาย คุณแฮรรี่บอกไปสั่งเลย อาหารตามชี้ 5555 คืออยากกินไร ชี้ไปเดี๋ยวก็ได้กิน เดอะแก๊งฯ จึงขอสำรวจรอบๆ ร้าน มีหลายอย่างน่ากิน
อาหารที่นี้จะมีผักและน้ำพริกเป็นเครื่องเคียงบนโต๊ะ ขอบอกคนที่ไม่กินเผ็ดต้องลองไม่งั้นคุณจะไม่สามารถรับรู้ถึงความกลมกล่อมเข้ากั๊นเข้ากันถึงจะมีรสเผ็ดเล็กๆ แต่อาหร่อยมากมาย ข้อนี้ขอยืนยันจากสาวสวยเรื่องเยอะที่กินเผ็ดไม่ได้เลย 5555
ขนมหวานหรือขนมกินเล่น ทางร้านจะยกมาให้เมื่อเราเรียกเก็บเงิน ถามคุณแฮรรี่ว่านั่นคือน้ำตาลที่ทำมาจากตาลโตนดและถั่วรสชาติแปลกๆแต่ก็อร่อยดี ^^
ด้วยความเบลอหรือเล่นมุข สาวสวยเรื่องเยอะเรียกพนักงานเช็คอิน ตลอดจนสาวห้าวเมืองเหนือถาม พี่จะเช็คอินไปไหน เขาบอกเรียกเช็คบิลป่ะ
น่านสิ!!! ว่าแล้วทำไมพนักงานทำหน้า งง งง ตลอด 5555 เกร็ดเล็กๆ เมื่อต้องการให้พนักงานมาเก็บเงิน ภาษาอังกฤษจะใช้คำว่า เช็คพรีส (Check, Please) หรือ บิลพรีส (Bill, Please) ง่ายๆ ก็เข้าใจได้
เสร็จสิ้นไปกับการกินอาหารพม่าในมื้อแรกกับราคา 19,000 จ๊าด ประมาณ 514 บาท
เดอะแก๊ง ปากหมา...หน้าสวย พาหลง>>แบกเป้ ตะลุยพม่า ย่างกุ้ง-มัณฑะเลย์-พุกาม ภาคเริ่มต้น
เดอะแก๊ง ปากหมา...หน้าสวย เนี้ยะได้ฉายามาแบบบังเอิญ เป็นการรวมตัวของสาวๆ นักท่องเที่ยวผู้หลงใหลการท่องเที่ยวแบบตะลุยป่า หาธรรมชาติ และราคาสโลว์ ย้อนไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ไกลไปป่ะ ^^ งั้นขอเป็น 5 ปีที่แล้วหละกัน พี่ชายคนหนึ่งตั้งชื่อให้ อาจเป็นเพราะโดนฤทธิ์ปากหมาของสาวๆ จนต้องศิโรราบ แต่ปากของคุณพี่ก็ใช่ย่อย เพราะคารมนี้ลับมาสู้กันตาหลอด 5555
สมาชิกที่จะรับเข้าแก๊ง คือ สาว สวย โสดหรือไม่ ไม่สำคัญ แต่ต้อง ทึก ลุย บู๊ได้ทุกสถานการณ์และมีคุณสมบัติสำคัญ ปากต้องหมา แต่ขอให้หมาแบบน่ารักๆ ไม่โหดนะคร้า
ติดตามเส้นทางของเราได้ที่ https://www.facebook.com/gangpakmah และ https://www.facebook.com/แค่ปากหมาหมา-680403845455106
นอกเรื่องมาเยอะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า
โปรแกรมตะลอนทัวร์เมืองพม่า เริ่มจากความอิจฉาที่พี่คนหนึ่งเอารูปครั้งไปมัณฑะเลย์มาอวด และบวกกับช่วงนี้อยากเป็นสายบุญไปเดินสายไหว้พระ เดอะแก๊งฯ จึงวางแผน จองตั๋วเครื่องบินข้ามปี ตั้งโปรแกรมกำหนดจุดเช็คอิน แรกเริ่มเดิมทีแค่ 2 เมืองคือ ย่างกุ้งเพราะเป็นเมืองหน้าด่านที่ต้องผ่านและมัณฑะเลย์คือเมืองจุดหมาย
โปรแกรมตั้งไว้เพื่อรอการปรับเปลี่ยนตลอดเวลาถือเป็นเรื่องปกติของเดอะแก๊งฯ เพราะหากไม่มีการเปลี่ยนแปลงนี้แหละ คือ เรื่องผิดปกติ ^^
เดิมรวมตัวไปกัน 5 คนแต่เมื่อถึงวันที่กำหนด ผู้ที่ฝากเนื้อฝากตัวฝากท้องฝากไส้เป็นล่ามประจำแก๊งฯ งานเข้าไม่สามารถไปร่วมทริปได้ จึงเหลือกันอยู่ 4 สาว ความซวยตกลงมาที่มือวางอันดับ 2 ในการเป็นล่ามด้วยทักษะภาษาอังกฤษพอจะสื่อสารเอาตัวรอดได้บ้าง แต่ภาษาไทยคงต้องพิจารณาเพราะเริ่มพูดกับคนอื่นไม่ค่อยรู้เรื่อง 5555
แผนที่กำหนดก่อนหน้านั้นถือเป็นอันยกเลิก ความสนุกเริ่มต้นตั้งแต่ยังไม่ได้ไป ความวุ่นวายเข้ามาเยือนเดอะแก๊งฯ ทั้งโรงแรมก็ยังไม่ได้จอง ตั๋วรถทัวร์ไปต่ออีกเมืองก็มีการเปลี่ยนแปลง ประชุมสายด่วนทางไลน์ล่วงหน้า 1 วันก่อนเดินทาง เราแบ่งหน้าที่กันชัดเจน สาวเท่ห์ขาโหดตัวหลักในการวางแผนหาแหล่งท่องเที่ยว สาวสวยเรื่องเยอะทำหน้าที่เป็นล่ามจำเป็น สาวคิกขุโกอินเตอร์ทำหน้าที่ประสานงานบัญชีและการเงิน สาวห้าวเมืองเหนือฝ่ายดูแลและเตือนสติเมื่ออาการเลอะเลือนและหลงทิศกำเริบ 5555
สาวเท่ห์บอกโปรแกรมคร่าวๆ ทริปนี้ ไปกัน 3 คืน 4 วัน เราจะพักสบายๆ ที่โรงแรมเพียง 1 คืน ส่วนอีก 2 คืน นอนบนรถทัวร์ นั้นไง++++ เตรียมใจไว้เลยเมื่อสาวเท่ห์ขาโหดเป็นผู้คิดโปรแกรม แล้วเราจะตะลุยแบกเป้ไปทัวร์วัดพร้อมตะลอนทั่วเมืองย่างกุ้ง – มัณฑะเลย์ – พุกาม เตรียมเป้และเสื้อผ้าอย่างเบาที่สุด นึกภาพตาม>>>สภาพแต่ละคนจะเหลือสภาพดีกลับเมืองไทยกันไหมอ่ะ??? เหอะ เหอะ รื้อแล้วรื้ออีก คัดเสื้อผ้ากะรองเท้าที่ใส่สบายๆ พร้อมลุย
เดอะแก๊งฯ ออกเดินทางโดยเครื่องบินเพราะหากเดินไปคงใช้เวลาเป็นเดือน^^ เริ่มต้นที่สนามบินดอนเมืองอาคารผู้โดยสารขาออกระหว่างประเทศ ตื่นเต้นกันกลัวเจอรถติดเพราะได้ข่าวแว่วๆ ว่าจะมีการสอบ ONET ของน้องๆ แถวบ้าน เลยออกจากบ้านตั้งแต่ 6 โมงเช้า เครื่องบินออกเที่ยว 11.30 น. ไปถึงยังไม่ 8.00 น. ทำไรหละ นอกจากกินและนอนรอ
เที่ยวบินของเรา ไป-กลับ
อาหารเช้าของเรา ซาลาเปาร่วมสาบาน 5555
พวกเรามีประสบการณ์ตอนไปเวียดนาม จำได้!!! นอกจากเช็คอินทางออนไลน์เรียบร้อยเราจะได้บอร์ดดิ่งพาร์ทสำหรับขึ้นเครื่องและต้องไปรับใบ ตม.10 ของตำรวจตรวจคนเข้าเมืองอีกใบเขียนในใบขาเข้าและขาออก แต่เดอะแก๊งฯ เดินเข้าไปถึงโซนจะเข้าเกรทขึ้นเครื่องแล้ว แต่....ไม่เคยจำและใส่ใจว่าต้องไปเอาใบ ตม.10 ที่ไหน วิ่งเข้า-ออก จนพนักงานตรวจพาสปอร์ตคงนึกในใจ “สาวๆ กลุ่มนี้หลุดมาจากประเทศไหนกัน” พร้อมแอบถอนหายใจ เห้อ!!! ใบ ตท.10 ก็เอาตรงเคาท์เตอร์ที่เช็คอินของสายการบินนั่นแหละ แต่ด้วยความมึน เราผ่านจุดนั้นมาเฉย วันนั้นหากใครเจอสาว 4 คนยืนหมุนเป็นวงกลมหน้าตาเอ๋อๆ อยู่กลางดอนเมืองนั้นหละ คือ เดอะแก๊งฯ 5555
วินาทีสนุกสนานเริ่มต้น ทริปนี้อาจมีคำไม่สุภาพบ้างแต่เพื่ออรรถรสขออนุญาตก่อนเลยนะค่ะ ^_^
ระหว่างที่เดอะแก๊งฯ ยืนเขียนใบ ตม.10 กันอยู่ นั้นไง!!! ซอรี่….ฝรั่งน่าจะเป็นชาวฝรั่งเศสสะกิดสาวคิกขุที่พยายามหลบสายตาก็ยังแทรกตัวมาถาม แหม+++ สาวคิกขุอุตส่าห์โกอินเตอร์ไปเที่ยวไกลถึงอเมริกาเพื่อหวังจะไปเรียนภาษาเพิ่ม แต่พอเจอฝาหรั่งตัวเป็นๆ ต้องหนีก่อนหละ 5555 ล่ามจำเป็นมือวางอันดับ 2 จึงเริ่มทำงาน อ๋อ!!! อืมมมม...อ่ะ....OK OK. พูดไปเรื่อยๆ จนสองหนุ่มสาวฝรั่งเศสยิ้มแล้วบอกแท้งกิ้ว แท้งกิ้ว สักพักมาอีกแล้ว กลุ่มทัวร์ชาวจีนและเกาหลีเอาหน้ามาแนบชิดสาวห้าวจนมีอาการสะดุ้ง เอ็กคิวมี่......เอ้าเอาแล้ว OK OK, Yes Yes, No No สามคำนี้ยังใช้ได้ดีเสมออุตส่าห์ท่องมาทั้งคืน 5555 แท้งกิ้ว แท้งกิ้ว สาวเท่ห์บ่นอืม!!!! อะไรหนักหนาจะมา แซงคิว แซงคิว เราอยู่ได้ไม่มีมารยาท เขาบอกขอบคุณโว๊ยยย ไม่ได้แซงคิว เออ!!! นั้นแหละ 55555
ใช้เวลาอยู่บนเครื่องประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที ก็ถึงจุดหมายคือ สนามบินย่างกุ้ง (Yangon) เวลาประเทศพม่าช้ากว่าประเทศไทย 30 นาที เมื่อไปถึงสนามบินย่างกุ้ง การไปเที่ยวกลุ่มประเทศ AEC สมัยนี้สบายเพราะไม่ต้องมีวีซ่า และตำรวจตรวจคนเข้าเมืองที่นั้นไม่ถามอะไรมาก อุตส่าห์เตรียมประโยคคำตอบง่ายๆ ไปเผื่อถามแล้วว่า “ไอ แอม ซิงเกิล” (ฉันเป็นคนโสด) เกี่ยวกันไหม??? ไม่รู้หละว่าถามอะไรมา แต่จะตอบยั้งงี้ 5555
เสร็จภารกิจการตรวจเช็คคนเข้าเมือง ยืนหันซ้ายหันขวา รอ คุณแฮรรี่ เพื่อนของเพื่อนของเพื่อนอีกที ที่เป็นคนพม่ามารับ โชคดีที่คุณแฮรรี่พูดภาษาไทยได้ ถึงจะไม่ชัด ถามว่าทำไมพูดไทยค่อนข้างดีทีเดียว เหตุผลเพราะเคยจีบสาวไทยเลยต้องหัดพูดภาษาไทย อ่ะ!!! งั้นถ้าต้องการจีบหนุ่มชาติใหนคงต้องหัดพูดภาษาชาตินั้น แต่คงเป็นชาติหน้าแน่ๆ 555 หรือภาษารักสำหรับสาวเท่ห์ขาโหดในช่วงนี้คงสอนกันได้ง่ายแน่ๆ วิ๊ดวิ๊ว!!!! ขอตัวไปอ้วกก่อน 5555
เมื่อมาถึงสนามบินสิ่งแรกที่ต้องทำคือ “หาห้องน้ำ” ไม่รู้เป็นอะไรสิน่ากะเดอะแก๊งฯ สงสัยหูรูดคงเริ่มเสื่อม 5555 ห้องน้ำที่สนามบินค่อนข้างสะอาดจัดแจงทำธุระส่วนตัวเสร็จก่อนรีบไปหาคุณแฮรรี่ เพราะภารกิจที่ต้องทำคือ แลกเปลี่ยนเงินเป็นสกุลจ๊าด ณ ขณะนั้น 1 บาท = 37 จ๊าด ร่ำรวยกันไปเลย ถือตังค์ไปเที่ยวคนละเกือบ 2 แสน จ๊าดดดดดดด ^^
อีกภารกิจที่สำคัญมากคือซื้อซิมโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ต เพราะใช้ซิมพม่าจะถูกกว่าการเปิดโรมมิ่งเบอร์โทรศัพท์ของเรา ราคาซิมอยู่ที่ 21,500 จ๊าด ประมาณ 580 บาท แต่ราคาถูกกว่านี้ก็มีให้เลือกหลายโปรโมชั่นอยู่ เราเลือกใช้ทั้งเน็ตและโทร 10GB โทรได้ 400 นาที เพราะเราซื้อเพื่อมาแชร์อีก 3 เครื่อง ใช้กันไปให้คุ้ม
เสร็จภารกิจทุกอย่างที่สนามบินทั้งสองภารกิจจะอยู่ในสนามบินตรงทางออก หาง่ายเพียงแค่เดินออกมาก็เจอ ผู้คนพม่าจะมีความเป็นอัตลักษณ์อีกอย่างคือ การนุ่งผ้าถุง และผ้าโสร่งในการดำรงชีวิตปกติไม่ว่าจะไปเที่ยว เรียน หรือทำงาน พร้อมกับการหนีบรองเท้าแตะหรือรองเท้าช้างดาวไปตามสถานที่ต่างๆ
คุณแฮรรี่รีบพาเดอะแก๊งฯ ไปกินข้าวเที่ยงเพราะทนต่อเสียงบ่นหิวไม่ไหว นี้มันปาเข้าไปบ่ายโมงกว่าแล้ว แนะนำร้านนี้เลย “ร้านไค ไค จอ” กว่าจะออกเสียงได้ทำเอาคุณแฮรรี่เวียนหัวกับสำเนียง เอาเป็นว่าจำง่ายๆ ภาษาไทย พื้นๆ ว่า “ร้านใครใครก็มาจ่อเจี๊ยะ” หละกัน เผื่อวันหลังจะแนะนำใครจะได้เรียกถูก 5555
ร้านนี้มีทั้งอาหารท้องถิ่นและอาหารสากล ตื่นเต้นกับอาหารหลากหลาย คุณแฮรรี่บอกไปสั่งเลย อาหารตามชี้ 5555 คืออยากกินไร ชี้ไปเดี๋ยวก็ได้กิน เดอะแก๊งฯ จึงขอสำรวจรอบๆ ร้าน มีหลายอย่างน่ากิน
อาหารที่นี้จะมีผักและน้ำพริกเป็นเครื่องเคียงบนโต๊ะ ขอบอกคนที่ไม่กินเผ็ดต้องลองไม่งั้นคุณจะไม่สามารถรับรู้ถึงความกลมกล่อมเข้ากั๊นเข้ากันถึงจะมีรสเผ็ดเล็กๆ แต่อาหร่อยมากมาย ข้อนี้ขอยืนยันจากสาวสวยเรื่องเยอะที่กินเผ็ดไม่ได้เลย 5555
ขนมหวานหรือขนมกินเล่น ทางร้านจะยกมาให้เมื่อเราเรียกเก็บเงิน ถามคุณแฮรรี่ว่านั่นคือน้ำตาลที่ทำมาจากตาลโตนดและถั่วรสชาติแปลกๆแต่ก็อร่อยดี ^^
ด้วยความเบลอหรือเล่นมุข สาวสวยเรื่องเยอะเรียกพนักงานเช็คอิน ตลอดจนสาวห้าวเมืองเหนือถาม พี่จะเช็คอินไปไหน เขาบอกเรียกเช็คบิลป่ะ
น่านสิ!!! ว่าแล้วทำไมพนักงานทำหน้า งง งง ตลอด 5555 เกร็ดเล็กๆ เมื่อต้องการให้พนักงานมาเก็บเงิน ภาษาอังกฤษจะใช้คำว่า เช็คพรีส (Check, Please) หรือ บิลพรีส (Bill, Please) ง่ายๆ ก็เข้าใจได้
เสร็จสิ้นไปกับการกินอาหารพม่าในมื้อแรกกับราคา 19,000 จ๊าด ประมาณ 514 บาท