เราเริ่มคบผู้ชายคนหนึ่งได้ประมาณปีกว่า แต่รู้จักกันก่อนหน้าประมาณ5ปี เราเป็นเพื่อนกันในเฟซ ตลอดหลายปีที่คุยกันเป็นเพื่อน เราไม่เคยเห็นรูปไม่เคยเห็นหน้าเค้าเลยว่ารูปร่างหน้าตาเป็นยังไง แต่เราก็คุยกับเค้าเรื่อยมา รูปเราสเตตัสที่เราโพสแทบทุกอันจะมีเค้ามากดไลค์มาคอมเม้นตลอด เราคุยกับเค้าแทบทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องดีใจ เรื่องทุกข์ใจ หรือเรื่องไม่สบายใจอยากระบาย เค้ารับฟังให้คำปรึกษาให้คำแนะนำและเป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด เหมือนว่าเค้าเป็นคนเดียวที่เราคุยได้แทบทุกเรื่อง มีอะไรก็จะเล่าก็จะบอกให้เค้าฟัง เราสบายใจที่คุยกับเค้าถึงไม่เคยเห็นหน้าไม่เคยเจอกัน ในเฟซเค้าไม่ลงรูปตัวเอง ลงแต่รูปอื่นๆทั่วไป บางครั้งเค้าจะส่งของส่งขนมมาให้
หลายปีที่ผ่านมามันคงกลายเป็นความเคยชินหรือความผูกพันธ์ทางใจที่ได้คุยกับเค้าไปแล้ว
แล้วเมื่อปีก่อนช่วงใกล้ปีใหม่ เค้าก็สารภาพกับเราว่าเค้าแอบชอบเรามานานแล้ว หลายปีแล้ว แต่ไม่กล้าบอก เพราะเห็นว่าเรามีคนมาจีบมาชอบเยอะ ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คบใคร เราไม่ได้รังเกียจเค้า เรารู้สึกดีกับเค้ามาตลอดอยู่แล้วและคิดว่าเราคงมองข้ามเรื่องรูปร่างหน้าตาเค้าไปแล้วว่าจะเป็นยังไง เราเริ่มเปิดใจคุยกับเค้าแบบมากกว่าเพื่อน เค้าส่งตุ๊กตามาให้เราหลายตัว แรกๆที่คุยกัน เค้าอยู่เหนือเป็นคนเหนือ เราอยู่กรุงเทพ แล้วเค้าก็ย้ายมาทำงานที่กรุงเทพ แต่เราก็ยังไม่เคยเจอกันอยู่ดี จนเค้าย้ายไปอีสาน ตามพ่อ พ่อทำงานอยู่ที่อีสาน จนวันหนึ่งเค้าส่งรูปให้ดู เค้าเป็นผู้ชายที่อ้วนมากๆ อ้วนดำ ไม่หล่อเลยหนักน่าจะร้อยกว่าโลได้มั้ง เค้าบอกเค้าจะลดหุ่น และบอกว่าเราคือแรงบันดาลใจ อันนี้เราก็ไม่รู้ว่าเค้าพูดจริงรึเปล่า ช่วงปีใหม่ เราส่งของขวัญไปให้เค้า รวมๆกับของขวัญวันเกิดและวาเลนไทน์ เพราะมันใกล้ๆกัน เค้ากับเราเกิดห่างกันวันเดียว เกิดเดือนเดียวกัน
ช่วงปีใหม่ อากาศหนาวมากเราซื้อเสื้อกันหนาวให้เค้า
ของขวัญวันเกิดคือกระเป๋าตังค์ ของขวัญวาเลนไทน์คือน้ำหอม ไม่เคยซื้อของให้ผู้ชายรึให้ใครแพงขนาดนี้มาก่อนเลย
ควรหยุด...หรือไปต่อ ?
หลายปีที่ผ่านมามันคงกลายเป็นความเคยชินหรือความผูกพันธ์ทางใจที่ได้คุยกับเค้าไปแล้ว
แล้วเมื่อปีก่อนช่วงใกล้ปีใหม่ เค้าก็สารภาพกับเราว่าเค้าแอบชอบเรามานานแล้ว หลายปีแล้ว แต่ไม่กล้าบอก เพราะเห็นว่าเรามีคนมาจีบมาชอบเยอะ ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คบใคร เราไม่ได้รังเกียจเค้า เรารู้สึกดีกับเค้ามาตลอดอยู่แล้วและคิดว่าเราคงมองข้ามเรื่องรูปร่างหน้าตาเค้าไปแล้วว่าจะเป็นยังไง เราเริ่มเปิดใจคุยกับเค้าแบบมากกว่าเพื่อน เค้าส่งตุ๊กตามาให้เราหลายตัว แรกๆที่คุยกัน เค้าอยู่เหนือเป็นคนเหนือ เราอยู่กรุงเทพ แล้วเค้าก็ย้ายมาทำงานที่กรุงเทพ แต่เราก็ยังไม่เคยเจอกันอยู่ดี จนเค้าย้ายไปอีสาน ตามพ่อ พ่อทำงานอยู่ที่อีสาน จนวันหนึ่งเค้าส่งรูปให้ดู เค้าเป็นผู้ชายที่อ้วนมากๆ อ้วนดำ ไม่หล่อเลยหนักน่าจะร้อยกว่าโลได้มั้ง เค้าบอกเค้าจะลดหุ่น และบอกว่าเราคือแรงบันดาลใจ อันนี้เราก็ไม่รู้ว่าเค้าพูดจริงรึเปล่า ช่วงปีใหม่ เราส่งของขวัญไปให้เค้า รวมๆกับของขวัญวันเกิดและวาเลนไทน์ เพราะมันใกล้ๆกัน เค้ากับเราเกิดห่างกันวันเดียว เกิดเดือนเดียวกัน
ช่วงปีใหม่ อากาศหนาวมากเราซื้อเสื้อกันหนาวให้เค้า
ของขวัญวันเกิดคือกระเป๋าตังค์ ของขวัญวาเลนไทน์คือน้ำหอม ไม่เคยซื้อของให้ผู้ชายรึให้ใครแพงขนาดนี้มาก่อนเลย