คือวันนี้อ่ะ เราอยู่บ้านเฝ้าบ้านจัดนู้นจัดนี้ ซักผ้า เลี้งหมา แมว ปลา แล้วพอเขากลับมาเขาบอกว่าเราไม่ทำอะไรเลย เล่นแต่โทรศัพท์ คือเราไม่ได้เล่นเลยเพราะเน็ตไม่มี แล้วเขาก็บอกว่าคุยแต่กับผู้ชาย คือเราไม่มีแฟน ไม่มีคนคุย และแชทเพื่อนเราก็ไม่ได้ตอบเลย ตอนเขาโทรมาเรายังไม่ได้รับเลยเพราะโทรศัพท์อยู่ในห้อง ส่วนเราอยู่ข้างนอกห้อง เราเฝ้าบอกทำนู้นทำนี้ คือแล้วเขามา
บอกว่าเราเล่นแต่โทรศัพท์ทั้งวัน ไม่ทำอะไรเลยวันๆนึง คือเขาไม่ได้อยุ่กับเราตลอด เขาเอาแต่เรื่องที่เขาพาเราไปทำงานด้วยแล้วเราไม่มีไรทำเราก็เล่นโทรศัพท์มันคือเรื่องปกติก็จริงอันนั้นยอมรับ แต่เวลาอยู่บ้านเราไม่เล่นไง เพราะเขาเห็นแค่ตอนนั้นเหรอคะ ทำไมเขาไม่เห็นเวลาเราอยู่บ้านบ้างอ่ะ เราทำงานบ้านทุกอย่างแต่เขาไม่ได้สนใจเราเลย เราอ่านหนังสือ หรือทำการบ้าน เราทำอยู่ในห้องโอเคเขาไม่เห็น แต่ทำไมเขาถึงต้องพูดแบบนั้น มันทำร้ายจิตใจเรามาก เขาไม่เห็นสายตาเราด้วยซ้ำตอนที่เขาว่าเรา เราร้องไห้อยู่ เราทำอะไรทำไมเราผิดตลอด หรือเพราะเราเป็นลูกคนโต เขาเลยตามใจน้อง ไม่ค่อยสนใจเรา เขาน่าจะถามเราบ้างวันนี้ทำอะไร
หรือทำไมไม่รับโทรศัพท์ ก่อนที่จะมีคนโทรมา เราก็เดินมาดูก็ไม่เห็นมีใครโทรมา ก็เลยเดินออกไป ทำไมเราผิดทุกอย่างเลยอ่ะ เราไม่เคยถูกเลยด้วยซ้ำ ทำไมเขาไม่เข้าใจเราในสิ่งที่เราทำบ้างเลย เราโครตเสียใจอ่ะ
ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจเรา หรือ เราไม่เข้าใจเขา
บอกว่าเราเล่นแต่โทรศัพท์ทั้งวัน ไม่ทำอะไรเลยวันๆนึง คือเขาไม่ได้อยุ่กับเราตลอด เขาเอาแต่เรื่องที่เขาพาเราไปทำงานด้วยแล้วเราไม่มีไรทำเราก็เล่นโทรศัพท์มันคือเรื่องปกติก็จริงอันนั้นยอมรับ แต่เวลาอยู่บ้านเราไม่เล่นไง เพราะเขาเห็นแค่ตอนนั้นเหรอคะ ทำไมเขาไม่เห็นเวลาเราอยู่บ้านบ้างอ่ะ เราทำงานบ้านทุกอย่างแต่เขาไม่ได้สนใจเราเลย เราอ่านหนังสือ หรือทำการบ้าน เราทำอยู่ในห้องโอเคเขาไม่เห็น แต่ทำไมเขาถึงต้องพูดแบบนั้น มันทำร้ายจิตใจเรามาก เขาไม่เห็นสายตาเราด้วยซ้ำตอนที่เขาว่าเรา เราร้องไห้อยู่ เราทำอะไรทำไมเราผิดตลอด หรือเพราะเราเป็นลูกคนโต เขาเลยตามใจน้อง ไม่ค่อยสนใจเรา เขาน่าจะถามเราบ้างวันนี้ทำอะไร
หรือทำไมไม่รับโทรศัพท์ ก่อนที่จะมีคนโทรมา เราก็เดินมาดูก็ไม่เห็นมีใครโทรมา ก็เลยเดินออกไป ทำไมเราผิดทุกอย่างเลยอ่ะ เราไม่เคยถูกเลยด้วยซ้ำ ทำไมเขาไม่เข้าใจเราในสิ่งที่เราทำบ้างเลย เราโครตเสียใจอ่ะ