คิดถึงสุนัขที่จากเราไปเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ผ่านมาหลายวันก็ยังคิดถึงไม่หาย

สำหรับใครหลายคน อาจดูธรรมดา แต่สำหรับผมมันคือ ช่วงเวลาที่รู้สึกดีที่สุดในชีวิต ผมมีหลายๆเรื่องที่ยังค้างคาใจ หากย้อนเวลากลับไปได้ ผมอยากไปแก้ไขช่วงชีวิตเหล่านั้น 1 ใน หลายๆสิ่งที่ผมเสียใจมาตลอด ก็คือ เรื่องหมาของผม หมาของผมเป็นบางแก้ว ผสมสีน้ำตาล เพศผู้ มันสอนผมหลายๆอย่าง ก่อนอื่นผมอยากเล่าเหตุการณ์ ความประทับใจ เหล่านั้นก่อน

เวลาประมาณ บ่ายโมง หลังจากเดโก้ สุนัขของผมถูกรถเหยียบตาย (ภาพร่างอันไร้วิญญาณพร้อมเลือดของมันลอยมาในสมองผมทันทีเลย) ในขณะนั้น ผมอยู่ร้านคอม บังเอิญญญ!!! เล่นเฟสบุ๊ค ไปเจอพี่คนนึงบอกว่า แจกหมาบางแก้ว ผสม หลังจากคุยกันได้สักพักตอนนั้นผมมีเงินติดตัวอยู่ไม่ถึงร้อยด้วยซ้ำ เติมน้ำมันเสร็จผมบิดมอไซต์ไปศรีสมเด็จคนเดียวเลย ระยะทางไกลไม่พอ ผมยังไม่รู้ทางอีก แต่สุดท้ายก็ถึงที่หมาย พร้อมอุ้มหมาสีน้ำตาลใส่กระเป๋ามาด้วย จำได้ว่ามันโผล่มาดูหน้าผมตลอดทาง  รถผมก็พังเล็กน้อย พร้อมถึงบ้านโดยปลอยภัย