#นี่คือกระทู้เเรกนะครับขออธิบายความรักของผมหน่อย

เหตุการครั้งหนึ่งผมได้มาเที่ยวสงขลาผมเป็นคนกาญจนบุรีครับที่มาเพราะมาเที่ยวช่วงภาคฤดูร้อนมาหาพ่อเเละพี่
เเล้วพี่ผมก็ทำงานอยู่ในร้านค้าเเห่ง1ในมหาลัยเทคโน ในอำเภอเมืองสงขลา ว่างๆผมก็จะเข้าไปหาเขาเพือไปช่วยทำงาน
ค้าขายรอเวลาเที่ยวมั้งเเล้วบังเอิญหน้าร้านพี่ผมมีร้านค้าเป็นร้านนํ้าชาเจ้าของร้านเป็นผู้หญิงสนิดกับพี่ผมเหมือนกันซึ่ง
เป็นเเม่ของคนที่ผมเเอบชอบพอๆๆๆ #เข้าเรื่องของผมเลยนะ

  มีวันหนึ่งช่วงเช้าๆผมขี่รถเข้ามหาลัยเพื่อไปช่วยพี่ทำงานดันมีเด็กผู้หญิงผมยาวน่ารักมากๆๆมานั้งในร้านขายนํ้าชา
พอเราเห็นก็รู้สึกเฉยๆไม่คิดอะไรตอนนั้งเล่นในร้านของพี่ก็มองๆไปพี่ก็เเซวบ้างว่า ชอบเขาหรอ เขาน่ารักนะ
ฐานะทางบ้านดีด้วย เรียนเก่งมากๆๆเลยวันๆอ่านเเต่หนังสือ คิดในใจ(เด็กเอ่อไมว่ะวันๆไม่ทำไรนอกจากอ่านหนังสือ55555)
พอพี่เเซวเรื่อยๆเริ่มรู้สึกดีเเล้วจู่ๆจังหวะที่ขายของอยู่เขาดันเดินเข้ามาซื้อของในร้านพอเห็นไกล้ๆว้าวว สวย น่ารักมาก
รู้สึกเขินๆนิสๆพอซื้อเสร็ดก็เดินมาจ่ายเงินก้มหน้าสิเราสวยน่ารักขนาดนี่จังหวะจ่ายเงินทอนเราดันเผลอมองหน้ากันเขายิ้มให้ด้วย
ความรู้สึกตอนนั้นรู้สึกรักเขาให้เเล้วชอบๆๆๆๆๆทำไงต่อล่ะชอบเเล้วเข้ามหาลัยทุกวันเพื่อไปนั้งส่องเขาอ่านหนังสือทุกวัน
เเละที่สุดก็กลับกาญจนบุรี2วันดิ้นรนทำไงต้องรู้จักสนิดเเล้วต้องให้เขาสนิดกับเราตัดสินใจเดินเขาไปเพื่อขอfacebook
ความรู้สึกตอนเดินไปหาเขา อายเขามากเพราะพูดเหน่อ กลัวมาก กลัวเเม่เขาเห็น55555 จังหวะตื่นเต้นเราห่างกันเเค่เมตรกว่าๆๆ
เอ่ยปากขึ้นพูดกับเขาว่า_เอาชาเย็น2แก้วครับโถ่ๆๆๆ ก็คนมันไม่กล้าเเล้วเขาก็ชงให้เเล้วเราก็เดินเข้าร้านเราอย่างไวทำไงดีๆๆๆๆ
  วันต่อมาไปเเต่เช้าเลยเราเพื่อเขานะเนี้ยยยยย แอบมองเฉยๆไปอีกวัน เเล้วผ่านไปว่างๆไม่มีความกล้าเลย
วันสุดท้ายก็ขึ้นรถกลับกาญจนบุรีทำไงดีล่ะทีนี้ให้พี่ช่วย เขาก็ไม่ยุ่งเพราะไม่สนิดกับเขาเท่าไรสนิดกับพี่เขาอย่างเดียว
เราเลยไปหา พี่เขาดีกว่ายังไงเขาเป็นพี่น้องกันต้องมีเฟสกันอยู่เเล้วเขาไปคุยกับพี่เขาซักพักก็ได้เฟสมา รออะไรอีกหาเฟสเขาเลย
เจอเเล้วหากว่าจะได้ เริ่มเพิ่มเพื่อน รอเขารับ ไปอำลาพ่อเเละพี่กลับกาญจนบุรีขึ้นรถนอนๆๆๆๆๆจาก สงขลา-กทม.เเล้ว7ชมกว่าๆๆ
งั้นขึ้นรถตู้ไปกาญจนบุรีต่ออีก2ชม.กว่าๆถึงเเล้วกาญจนบุรีขึ้นรถ3ล้อเขาบ้านอีกชม.เหนื่อยกลับบ้านเเล้วนอนๆๆๆๆๆตื่นมาบ่าย3โมงเย็น
เปิดเฟสเขารับเพื่อเเล้วเเน่ๆๆๆอ่าว!!!เขาไม่รับเพื่อนที่อ่ะท้อเลยเอาว่ะทักไปก็ได้ เฮ้ยเขาตอบเร็วมากๆๆที่นี่ก็เเน่นำตัวเขาจำเราได้เเล้วสุดยอดจริงๆๆ
ถึงเวลาจีบผ่านเเชททั้งยิงมุข มุขเสียวมาหมดคุยกันได้ซักปีเริ่มรู้สึกว่าเขาไม่ชอบเราเเต่เขาไม่พูด ความรู้สึกมันบอก ก็หน้าด้านคุยไปเรื่อยๆ
ความรู้สึกเริ่มห่างเหินท้อเลยหยุดคุยไปเลยโดยสินเชิงเเต่ความรู้สึกยังชอบจะรักเขาอยู่นานๆๆไปเริ่มคิดไปเอง นานๆๆที่เราจะทักไปคุยกับเขา
เเบบ2-3เดือนทักไปคุยกัน4-5ประโยคเเล้วห่างกันอีก3-4เดือนทักไปคุยกันอีกเเปบๆเลิกคุยกันอีกเเล้วตอนนี้จะทักไปเฉพาะวันเทศกาลเช่น
ปีใหม่ วันเกิดเขา หรือวันหยุดเทศกาล ตอนนี้เริ่มท้อครับไม่ได้คุยกันมาตั้งเเต่ปีใหม่เเล้ว แอบชอบเขามา3ปีรวมปีนี้ก็4ปีครับท้อ
เขาจะยังมีความรู้สึกเเบบไหนกับเรา ท้อครับเบื่อด้วย เเต่ไม่เลิกรักควรทำไงดีหรอครับ ขอคำเเนะนำหน่อยนะครับ ขอบคุณครับ