เราขอเล่าจุดเริ่มต้นก่อนนะคะ เรารู้ตัวว่าชอบผู้หญิงมาตั้งแต่อนุบาล 1 จนตอนนี้จะขึ้นม.5แล้วก็ยังชอบผู้หญิง เป็นคนที่กรี๊ดไอดอลและนักแสดงชายตามประสาเด็กผู้หญิงปกติ แต่ถ้าให้คบผู้ชายเป็นแฟนมันไม่ใช่สำหรับเราจริงๆ ตอนที่เราคบกับแฟนเก่าที่เป็นผู้หญิง(ปล.พี่เขาเรียนอยู่มหาลัยชื่อดังในจังหวัดเดียวกันกับเรา) พอเราบอกแม่ว่าเราคบกับพี่เขา แม่ก็ตอบมาว่า"ความรักแบบนี้มันไม่ยั่งยืนหรอก เดี๋ยวโตขึ้นมาก็จะรู้เองแหละว่าอะไรที่ควรทำไม่ควรทำ"และอีกประโยคที่แม่ทำให้เราอึดอัดใจและน้อยใจมากก็คือ"จะเลือกใคร? ระหว่างกูกับมัน กูเป็นแม่นะ!" เมื่อ 4-5 ปีก่อนแม่ก็เคยคบกับทอมนะคะแถมแม่ยังเคยบอกเราไว้ว่า"จะเป็นเพศไหนก็เป็นเถอะ แม่ไม่ว่า"กระทำกับคำพูดของแม่เรามันสวนทางกันมากนะคะ ที่สำคัญคือวันนี้เราพึ่งคุยกับแม่ไปว่าตอนนี้กำลังคุยๆกับรุ่นน้องคนหนึ่งอยู่ซึ่งแม่บอกกับเราว่า"คุยกันแบบพี่น้องเถอะ ความรักแบบนี้มันไม่ยั่งยืน อีกอย่างไปชอบได้ยังไงน้องนั้นทั้งอ้วนทั้งเตี้ย ไม่มีอะไรเข้ากับลูกเลย" เราคิดว่าการที่เราชอบหรือรักใครสักคนมันไม่เกี่ยวกับเพศรูปร่างหน้าตาหรือฐานะหรือเปล่าคะ? เราก็ไม่ได้มั่นใจว่าเรากับน้องคนนี้จะคบกันได้นานนะคะแต่เพราะเราชอบน้องเขาจริงๆ ถ้าจะคบกับน้องเขาเราควรจะคบแบบเปิดเผยให้ทุกคนรู้ยกเว้นแม่หรือเปิดเผยให้แม่รู้ดีคะ? ขอคำแนะนำด้วยนะคะ ;/ \;