คุยกันอยู่ดีๆ เกือบจะได้คบกันแล้ว แต่ทำไมจู่ๆเค้าก็หายไป

เราเคยคุยกับนักเรียนนายร้อยคนนึงค่ะ อายุมากกว่าเรา 1 ปี เค้าเรียนอยู่ที่ จ.นครนายก ซึ่งอยู่ห่างกับเราหลายจังหวัดมาก เริ่มคุยกันได้เพราะเค้าทักเรามาทางเฟสบุ๊ค ช่วงแรกเราก็ไม่ค่อยคุยเพราะเป็นคนไม่ค่อยกล้าคุยกับใครเท่าไหร่ แต่พอเค้าตื๊อหนักเข้ามันก็เหมือนว่าเราเห็นความจริงใจของเค้าที่จะคุยกับเรา ก็คุยกันเรื่อยๆทางไลน์มาได้เกือบ 1 ปี ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เรามีความสุขมากค่ะ เพราะมันทำให้เรามั่นใจมากๆว่าเราเปิดใจให้เค้ามากแล้ว เพราะยิ่งคุยยิ่งเห็นว่าเค้าเป็นคนที่คุยด้วยแล้วรู้สึกสบายใจมากที่สุด + เค้าเป็นคนดูดี แล้วเค้าก็บอกับเราก่อนว่าเค้าชอบที่เราคุยกับเค้าแล้วทำให้หายเหนื่อย ผ่อนคลาย แล้วก็สบายใจ มันเป็นช่วงที่เรารู้สึกลึกๆเลยว่าคนนี้ดีสำหรับใจเรามาก เค้าสอนอะไรหลายๆอย่างกับเราและเค้าดูโต บางครั้งคอลไลน์กันนานเกือบ 4 ชั่วโมง แต่ก็ไม่ได้คุยกันทุกวันนะคะ เพราะทางโรงเรียนเค้าไม่อนุญาตให้ใช้โทรศัพท์ เค้าเลยต้องแอบเล่น (เป็นเรื่องปกติของโรงเรียนเค้าที่เด็กแอบพกโทรศัพท์เข้าไปแอบเล่น) ซึ่งช่วงแรกๆก็จะได้คุยกัน 2-3 วันต่ออาทิตย์ ตอนนั้นเราก็เหงาๆบ้างแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรค่ะ เพราะเข้าใจว่ามันคือหน้าที่และความจำเป็นของเค้า รู้แค่ว่าเรามีหน้าที่รอก็รอไป ปกติเค้าจะหายไปไม่นานแล้วก็กลับมาบ่นนู่นบ่นนี้ให้เราฟัง แล้วก็จะคอยถามเราว่าวันนี้ไปทำอะไรมาบ้างเหนื่อยมั๊ย เหมือนอยู่ไกลกันแต่ก็ยังคอยดูแลกันอ่ะค่ะ จนเหมือนเราทั้งคู่ต่างก็รู้ว่ามันน่าจะถึงเวลาที่จะเป็นแฟนกันแล้ว  แต่อยู่ๆวันนึงเค้าก็หายไปเกือบเดือน ตอนนั้นเราก็ใจหาย แต่คิดว่าคงไม่ไปตื๊ออะไรเค้า แล้วจู่ๆเค้าก็กลับมาบอกว่าคิดถึง แล้วด้วยความที่เราก็คิดถึงเค้าเหมือนกันเราก็เลยคุยกับเค้าเหมือนเดิม เราถามเค้าว่าหายไปไหนมา เค้าบอกว่าโทรศัพท์โดนยึด เราก็เลยไม่ถือสาอะไร พอมาคุยกันอีกครั้งมันก็เลยต่อกันติดอ่ะค่ะ คุยกันไปได้ประมาณ 4-5 วัน เค้าก็หายไปอีกเป็นเดือนคราวนี้นานกว่าคราวที่แล้วอีก แล้วเค้าก็กลับมาอีก มันเป็นแบบนี้อยู่หลายครั้งจนเราคิดว่ามันไม่ใช่แล้ว ความรู้สึกเรามันไม่โอเคแล้ว เราพยายามเค้าใจเข้าทุกครั้ง แต่เหมือนเค้ามีบางอย่างที่เราเข้าไม่ถึง แต่เค้าก็กลับมาคุยกับเราอีก แล้วหมือนทั้งคู่ต่างก็รู้อ่ะค่ะว่าในบทสนทนามันมีอะไรเปลี่ยนไป สุดท้ายเค้าก็หายไปอีก แต่ครั้งนี้หลายเดือนแล้วค่ะ ยังไม่กลับมาคุยกัน ทั้งที่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกัน เราก็งงด้วยเสียความรู้สึกด้วย แต่ตอนนี้เราโอเคแล้วค่ะ ไม่คิดถึงเท่าเมื่อก่อนแล้ว