ผมเลิกกับเธอก็นานเเล้วหละครับ1ปีกว่าๆเเต่ตอนหลังก็ปรับความเข้าใจกันเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเพื่อนสนิทหนะครับ
เวลามันมีเรื่องเศร้าเธอก็ชอบมาปรึกษาผมเช่นเรื่องความรักว่าเเบบเธอไปจีบเค้าเเล้วเค้าเหมือนจะไม่ชอบเธอผมก็ปลอบใจเธอทุกครั้ง
ทุกวันนี้ก็โทร messenger กันเเทบทุกวันคุยกันตามประสาเพื่อน ผมเองก็ไม่เคยลืมเธอได้เลยตั้งเเต่ตอนที่เลิกกันไป
เวลาผมอยู่กับเธอบางทีก็ทำตัวเหมือนเเฟนจับมือกันกอดกันบางทีก็จูบกันบ้าง
บางทีผมก็นึกสงสัยในใจว่าทำเเบบนี้เรียกเพื่อนอยู่อีกเหรอ
เธอก็รู้นะครับว่าผมยังรักเธออยู่เธอก็บอกว่าเธอก็ชอบเหมือนกันเเต่เหมือนมีอะไรบอกเธอว่าเธอไม่อยากกลับไปในสถานะนั้นอีก
เเต่เธอก็บอกว่าให้ได้เเค่เพื่อนจริงๆ
เธอบอกว่าไม่อยากเสียคนอย่างผมไปกลัวว่าถ้าคบกันละเลิกจะมองหน้ากันไม่ติดเหมือนครั้งก่อน
ผมก็ถามว่าพอจะมีโอกาศไหมที่ผมจะได้กลับไปหาเธอ เธอบอกว่าไม่อยากพูดอะไรกับสิ่งที่เธอไม่เเน่ใจ
เธอก็บอกผมว่าไม่คิดจะมีคนอื่นเลยเหรออย่าจมกับเรื่องเดิมๆ
ผมก็บอกไม่ได้หรอกผมบอกว่าไม่มีใครมาเเทนเธอได้ถ้าไม่ใช่เธอผมยอมอยู่คนเดียวดีกว่า
เวลาเธอร้องไห้เรื่องความรักเธอก็จะโทรมาหาผมตลอดละพอตอนที่เธอดีกับคนคุยของเธอผมก็ต้องอยู่คนเดียวเหมือนเดิม
ผมอยู่ในLOOPนี่มาหลายสิบรอบมาก
ผมพยายามช่วยให้เธอได้สมหวังกับคนที่เธอคุยเท่าที่ผมจะทำได้เเต่ทุกครั้งผมก็ยังมาร้องไห้คนเดียวทุกทีที่เวลาเธอมีความสุขกับคนที่เธอคุยด้วย
ผมก็คิดว่าถ้าผมเห็นคนที่ผมรักมีความสุขมันก็น่าจะดีนะ
ผมควรจะทำยังไงดีครับตลอดเวลาก็ไม่เคยลืมเธอได้เลย เพื่อนผมเเละเธอก็บอกว่าถ้ายังไม่ลืมเธอก็ต้องทรมาณไปเรื่อยๆ
(เธอทำผมเจ็บหลายครั้งเเต่ผมก็ยังรักเธออยู่ผมก็รู้นะครับว่าสิ่งที่ผมทำอยู่มันโง่ขนาดไหนเเต่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง)
เเฟนเก่าที่ตอนนี้เป็นเพื่อนสนิท
เวลามันมีเรื่องเศร้าเธอก็ชอบมาปรึกษาผมเช่นเรื่องความรักว่าเเบบเธอไปจีบเค้าเเล้วเค้าเหมือนจะไม่ชอบเธอผมก็ปลอบใจเธอทุกครั้ง
ทุกวันนี้ก็โทร messenger กันเเทบทุกวันคุยกันตามประสาเพื่อน ผมเองก็ไม่เคยลืมเธอได้เลยตั้งเเต่ตอนที่เลิกกันไป
เวลาผมอยู่กับเธอบางทีก็ทำตัวเหมือนเเฟนจับมือกันกอดกันบางทีก็จูบกันบ้าง
บางทีผมก็นึกสงสัยในใจว่าทำเเบบนี้เรียกเพื่อนอยู่อีกเหรอ
เธอก็รู้นะครับว่าผมยังรักเธออยู่เธอก็บอกว่าเธอก็ชอบเหมือนกันเเต่เหมือนมีอะไรบอกเธอว่าเธอไม่อยากกลับไปในสถานะนั้นอีก
เเต่เธอก็บอกว่าให้ได้เเค่เพื่อนจริงๆ
เธอบอกว่าไม่อยากเสียคนอย่างผมไปกลัวว่าถ้าคบกันละเลิกจะมองหน้ากันไม่ติดเหมือนครั้งก่อน
ผมก็ถามว่าพอจะมีโอกาศไหมที่ผมจะได้กลับไปหาเธอ เธอบอกว่าไม่อยากพูดอะไรกับสิ่งที่เธอไม่เเน่ใจ
เธอก็บอกผมว่าไม่คิดจะมีคนอื่นเลยเหรออย่าจมกับเรื่องเดิมๆ
ผมก็บอกไม่ได้หรอกผมบอกว่าไม่มีใครมาเเทนเธอได้ถ้าไม่ใช่เธอผมยอมอยู่คนเดียวดีกว่า
เวลาเธอร้องไห้เรื่องความรักเธอก็จะโทรมาหาผมตลอดละพอตอนที่เธอดีกับคนคุยของเธอผมก็ต้องอยู่คนเดียวเหมือนเดิม
ผมอยู่ในLOOPนี่มาหลายสิบรอบมาก
ผมพยายามช่วยให้เธอได้สมหวังกับคนที่เธอคุยเท่าที่ผมจะทำได้เเต่ทุกครั้งผมก็ยังมาร้องไห้คนเดียวทุกทีที่เวลาเธอมีความสุขกับคนที่เธอคุยด้วย
ผมก็คิดว่าถ้าผมเห็นคนที่ผมรักมีความสุขมันก็น่าจะดีนะ
ผมควรจะทำยังไงดีครับตลอดเวลาก็ไม่เคยลืมเธอได้เลย เพื่อนผมเเละเธอก็บอกว่าถ้ายังไม่ลืมเธอก็ต้องทรมาณไปเรื่อยๆ
(เธอทำผมเจ็บหลายครั้งเเต่ผมก็ยังรักเธออยู่ผมก็รู้นะครับว่าสิ่งที่ผมทำอยู่มันโง่ขนาดไหนเเต่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง)