คลื่นชีวิตจะจบแล้ว ใครมีอาการเหมือนเราบ้าง

เหลืออีกแค่ตอนเดียวเท่านั้น ละครคลื่นชีวิตก็จะจบแล้ว สำหรับเราก็ดีใจนะ ที่จะได้ชมบทสรุปของมหากาพย์ของสึนามิลูกนี้ แต่ลึกๆอีกใจที่รู้สึกมาตลอดโดยเฉพาะตอนนี้ที่รู้สึกมากเป็นพิเศษ คือเราไม่อยากให้ละครเรื่องนี้จบ!!! ตั้งแต่ละครเรื่องนี้ออกอากาศตอนแรก มันเหมือนพาเราเข้าไปอยู่ในโลกของสาธิตและจีรวัจน์ รับรู้จริงๆว่าสองคนนี้มีตัวตนอยู่ เป็นเหมือนญาติ เป็นคนสนิทที่ผูกพัน เค้าสองคนพาเราเข้าไปอยู่ในนั้นจริงๆ พอรู้ว่าจะไม่มีอีกแล้วก็เศร้า T_T แล้วอีกหนึ่งเรื่องคือ ทุกครั้งที่เรานั่งดูละครเราก็จะเหมือนมีเพื่อนนั่งดูไปด้วยทุกครั้งด้วยสื่อโซเชียลต่างๆ ทั้ง ทวิตเตอร์ พันทิป ยูทูป ไอจี(ตอนที่ดูเราไม่ค่อยเข้าเฟสบุ๊คเท่าไหร่) ได้แรกเปลี่ยน ได้พูดคุย ได้ระบาย นั่งรีทวิตกันรัวๆ แต่หลังจากนี้ละครจบคงไม่มีอีกแล้ว คิดแล้วใจมันหวิวๆ  ตอนนี้เรามีอาการเป็นไบโพล่าอย่างแท้จริง(อันนี้สามีบอกมา) 555 ทั้งนั่งยิ้ม ทั้งนั่งเศร้า งืออออออ ที่ตั้งกระทู้มาทั้งหมดนี้แค่เพียงอยากจะระบายเท่านั้นว่าเรารู้สึกอย่างไร (คืออยากจะรู้ว่าเราไม่ได้บ้าเหมือนที่สามีบอกคนเดียวใช่ไหม) 5555