สวัสดีคนที่เข้ามมาอ่าน นี่เป็นกระทู้แรกที่เราตั้ง เข้าเรื่องดีกว่าเน้อะ
(
คือเราพิมยาวมากซึ่งไม่คิดว่าจะยาวอย่างนี้อย่าเพิ่งขี้เกียจอ่านเลยนะ เผื่อคุณอ่านแล้วจะมีคำแนะนำดีๆแบ่งปันให้เรา
)
เราไม่เคยมีแฟนเลย5555555 เราว่าหน้าตาเราก็ไม่ได้ดูแย่นะ หรือเป็นเพราะไม่เข้าหาใครเลยรึป่าวก็ไม่รู้ แต่ช่างมันเหอะ มาฟังเรื่องที่เราจะเล่าดีกว่าา
คือตอนนี้เราอยู่ปีหนึ่ง มอเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง เมื่อปีที่แล้ว(ปี2016) มอเรามีจัดงานOpen House แล้วเรื่องทั้งหมดก็เริ่มจากตรงนี้55555555555
คือเราก็มีหน้าที่แหละ แล้ววันที่เกิดเรื่องเป็นวันที่จัดOpen Houseวันสุดท้าย แล้วเจอน้องๆผู้ชายกรุ๊ปหนึ่ง(ขอไม่เอ่ยชื่อโรงเรียนแล้วกัน)เป็นโรงเรียนคริสต์แห่งหนึ่งใกล้กรุงเทพแหละ คือวันนี้นกรุ๊ปน้องผู้ชายเหมือนจะมารอรถราง ซึ่งจุดที่น้องรอรถมันใกล้บริเวณที่เราอยู่ เราก็แบบเอ้ออหันไปเห็นพอดี แล้วเป็นจังหวะที่น้องหัวเราะอยู่กับเพื่อน ตอนแรกก็ไม่ได้อะไรนะ แล้วปากก็ไวกว่าที่คิด ก็พูดกับพี่ๆเพื่อนๆว่า "เฮ้ยน้องคนนั้นน่ารักนะ คนที่ยิ้มอยู่อ่ะ" อ่ะะจ้าาาเท่านั้นแหละพี่ๆก็แซวแล้วมีการเรียกน้องว่า "เอ้ออ พี่คนนี้ชอบนะ(แล้วชี้มาที่เรา)" แล้วพี่ๆเพื่อนก็หัวเราะที่ได้แกล้งเรา(เอาจริงๆป้ะ ตอนนั้นไม่ได้อะไรก็เห็นแค่น้องน่ารักดี แต่พี่ๆพากันแซวไง) พอดีเพื่อนพี่ที่เรารู้จักเขาเป็นตากล้อง เราก็เลยบอกให้พี่เขาว่า "ถ่ายรูปน้องกรุ๊ปนั้นให้หน่อย แต่ซูมเอาแค่น้องผู้ชายคนนั้นนะ" (เชี้ยยยยยดูไม่เหมาะกับการเป็หญิงเล้ยย) เพื่อนพี่ก็จัดให้จ้า นางบอกน้องกรุ๊ปนั้นว่า "ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ" น้องๆก็ยืนเรียงสิจ้ะ รออะไร แล้วเพื่อนพี่เราก็พูดไปว่า "อ่อ ขอถ่ายแค่น้องคนนั้นคนเดียวครับ(มือชี้ไปจ้าา)" หืมมมเพื่อนๆน้องก็แหวกทางให้สิคะ แต่แบบก็คงเฟลนิดหน่อยป้ะว้ะ เอ้ออไม่แน่ใจ55555555
ผ่านไปสองชัวโมงกว่าเราก็ได้รูปน้องมา5555555
จะบอกคนอ่านว่าเดิมทีจขกท.เป็นบุคคลที่โครตขี้เ ือก555555555 (ขี้เ ือกจริงๆ แต่ไม่ได้ไปเล่าต่อนะ ยังพอมีความเป็นจริยธรรมอยู่บ้าง) นั้นแหละต่อๆ
เราก็เอออเห็นว่าพี่ถ่ายติดชื่อน้องมาด้วยก็เลย ลองหาในFACEBOOKก็ยังไม่เจอ คงเพราะสะกดตัวอักษรอังกฤษผิด ก็ไม่ย่อท้อจ้าา ทีนี้เลยลองพิมพ์ชื่อเต็มนามสกุลเต็มในช่องGOOGLE แล้วผลที่ได้เกินคาด คือโรงเรียนน้องเหมือนแบบมีชื่อจริงนามสกุลจริงให้ นี่ก็เข้าไปดู โห่ววมีทั้งรูป ชื่อเล่น ชั้น ครูที่ปรึกษา ตอนนั้นคือดูวินเนอร์อ่ะ กลับมาต่อที่หาชื่อน้องในFACEBOOK ค้นประมาณสองรอบก็เจอ กดเข้าไปดูนึกว่าFACEร้าง แต่ลองแอดไปก็ไม่เสียหายเน้อะะ (ปกติเราไม่ค่อยแอดเฟรนใครเพราะฉะนั้นเฟรนในFACEจะมีน้อย) พอประมาณสี่โมงเย็นกว่าๆ น้องก็รับแอดเว้ยยย (เ ี้ยยยคือกรีดร้องออกมา) ทีนี้ตอนนี้คือผู้ไม่รู้ว่าเวลาเราแอดเฟรนใครไปพอเขาเป็นเฟรนกับเราแล้วมันจะขึ้นฟีดของเพื่อนที่เป็นเฟรนด้วยใช่ป้ะ จ้าาเม้นกันใหญ่ เม้นไม่พอแอดไปตามๆกันจ้าาา
พอตั้งแต่เป็นเฟรนกับน้องนี่ใจไม่อยู่กับตัว เที่ยวแบบเข้าไปส่อง บางทีก็อยากลั่นแชทไป แต่คือด้วยความที่ถ้าแบบลั่นไปน้องถามกลับนี่ก็จะโกหกไม่เนียนเลยจ่ะ ก็บอกเพื่อนว่าให้ลั่นแชทให้หน่อย เพื่อนก็ลั่นให้นะแต่มันลบแชทออก นี่ก็ไม่เชื่อไงว่าจริงไหม จนรอแล้วรอก็ไม่มีข้อความน้องกลับมา จนตอนนั้นคิดได้ว่าใกล้วันเกิด นี่ก็เอ้ออเดี๋ยวลองลั่นไปเอง ก็เลยกลับไปถามเพื่อนให้แน่ใจว่าไม่ได้ลั่นไปจริงๆใช่ไหม คะยั้นคะยอจนเพื่อนรำคาญ คือตอนนั้นแบบเฟลมากคือถ้าลั่นไปจริงจะลบแชททำไมล่ะเอ้ออ นี่ก็ด้วยความไม่คิดเฟลแบบสุดๆก็อันเฟรนน้องไป55555555เป็นความคิดที่เ ี้ ยมาก แต่พอวันเกิดน้องจริงๆก็ส่งรูปที่เพื่อนพี่ถ่ายไว้ตอนงานOpen Houseกดเข้าไปดูแชททุกวันอะว่าน้องอ่านยัง จนวันนั้นกลับบ้านที่ตจว.น้องกดอ่านเมื่อตอนสี่เกือบห้าทุ่ม คือตอนนั้นไปนอนบ้านเพื่อนเลยกรี้ดออกมาไม่ได้ ก็ได้แต่ยิ้ม แล้วแแห้วไปตามๆกันเพราะน้องแค่กดอ่าน5555555555
จนวันหนึ่งจ้าาต่อมเ ือกกำเริบก็เลยแบบหาไอจีน้อง แล้วเจอ แล้วคือตอนนั้นน้องยังไม่ได้ลงรูปอะไรเลย คือPOSTS เป็น 0 ก็ขอไปหวังว่าน้องจะรับ 555555555แล้วเราก็นก จนตอนนี้ส่องจนน้องเปลี่ยนดิส เปลี่ยนไบโอ เปลี่ยนชื่อแอค แล้วลงรูปเป็นร้อยเป็นสองร้อย จากคนฟอลแค่ยี่สิบ เป็นเจ็ดสิบกว่า จากฟอลโล่วิ่งสี่สิบเป็นร้อยสี่สิบกว่า น้องก็ไม่รับเรา55555555555นี่ขึ้นแบบยอมปิดไพรเวทก็แล้ว เห้ออชีวิต นี่ยิ่งกว่าพญานกแล้วมั้งเนี่ยย
มันก็มีหลายๆเรื่องแบบมารู้แล้วรู้สึกเฟลๆไปก็มีนะ แต่ทำไรได้ว้ะ นอกจากส่องต่อไป เคยคิดนะอยากลองทักไปคุย แต่ก็ไม่กล้า อีกอย่างไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย (เปลี่ยนเป็นน้องมาเล่นทวิตไหมพี่จะเต๊าะทุกวันเลยย55555555) ถามว่าตอนนี้ยังรู้สึกอะไรไหมบอกเลยว่ามาก (เป็นหนักแล้วอะ) คือแบบส่องน้องเกือบทุกวัน เพื่อนน้องก็โดน555555555 บางทีเราก็อยากหายจากความรู้สึกอะไรแบบนี้อะ แต่ทำไงก็ไม่หายเลยอ่ะ ต้องทำไงใครรู้ช่วยแนะนำหน่อยดิ
มันมีบางเวลานะที่แบบโครตรู้สึกทรมานอ่ะ
ที่มาเขียนนี้อยากให้น้องเข้ามาอ่าน แต่มันจะรู้ตัวไหมนั่นอีกเรื่อง5555555555
ปล.1 ขอโทษจริงๆที่ไม่ได้สาระอะไรเลย เราแค่อยากระบาย เราคิดว่าคงมีหลายคนที่เป็นแบบเรา
ปล.2 มีคำหยาบบ้างบางช่วง ขออภัยเด้อออ
ปล.3 อันเฟรนแล้วทำไมส่องน้องได้ อ่อ เพื่อนเราเป็นเฟรนกันน้อง เลยยืมมันไปส่อง
ปล.4 เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง เราไม่ได้แต่นิยายแต่อย่างใด แต่อาจมีบางช่วงที่เหมือน เพราะเราอาจเอาคำพูดที่คล้ายมาเขียน
ปล.5 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ *ถ้าน้องเข้ามาอ่าน เราจะบอกว่า ให้เราเข้าไปเผือกในไอจีหน่อยนะค้าบบ*
เคยไหมชอบคนที่ไม่เคยรู้จักกันเลย
( คือเราพิมยาวมากซึ่งไม่คิดว่าจะยาวอย่างนี้อย่าเพิ่งขี้เกียจอ่านเลยนะ เผื่อคุณอ่านแล้วจะมีคำแนะนำดีๆแบ่งปันให้เรา
เราไม่เคยมีแฟนเลย5555555 เราว่าหน้าตาเราก็ไม่ได้ดูแย่นะ หรือเป็นเพราะไม่เข้าหาใครเลยรึป่าวก็ไม่รู้ แต่ช่างมันเหอะ มาฟังเรื่องที่เราจะเล่าดีกว่าา
คือตอนนี้เราอยู่ปีหนึ่ง มอเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง เมื่อปีที่แล้ว(ปี2016) มอเรามีจัดงานOpen House แล้วเรื่องทั้งหมดก็เริ่มจากตรงนี้55555555555
คือเราก็มีหน้าที่แหละ แล้ววันที่เกิดเรื่องเป็นวันที่จัดOpen Houseวันสุดท้าย แล้วเจอน้องๆผู้ชายกรุ๊ปหนึ่ง(ขอไม่เอ่ยชื่อโรงเรียนแล้วกัน)เป็นโรงเรียนคริสต์แห่งหนึ่งใกล้กรุงเทพแหละ คือวันนี้นกรุ๊ปน้องผู้ชายเหมือนจะมารอรถราง ซึ่งจุดที่น้องรอรถมันใกล้บริเวณที่เราอยู่ เราก็แบบเอ้ออหันไปเห็นพอดี แล้วเป็นจังหวะที่น้องหัวเราะอยู่กับเพื่อน ตอนแรกก็ไม่ได้อะไรนะ แล้วปากก็ไวกว่าที่คิด ก็พูดกับพี่ๆเพื่อนๆว่า "เฮ้ยน้องคนนั้นน่ารักนะ คนที่ยิ้มอยู่อ่ะ" อ่ะะจ้าาาเท่านั้นแหละพี่ๆก็แซวแล้วมีการเรียกน้องว่า "เอ้ออ พี่คนนี้ชอบนะ(แล้วชี้มาที่เรา)" แล้วพี่ๆเพื่อนก็หัวเราะที่ได้แกล้งเรา(เอาจริงๆป้ะ ตอนนั้นไม่ได้อะไรก็เห็นแค่น้องน่ารักดี แต่พี่ๆพากันแซวไง) พอดีเพื่อนพี่ที่เรารู้จักเขาเป็นตากล้อง เราก็เลยบอกให้พี่เขาว่า "ถ่ายรูปน้องกรุ๊ปนั้นให้หน่อย แต่ซูมเอาแค่น้องผู้ชายคนนั้นนะ" (เชี้ยยยยยดูไม่เหมาะกับการเป็หญิงเล้ยย) เพื่อนพี่ก็จัดให้จ้า นางบอกน้องกรุ๊ปนั้นว่า "ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ" น้องๆก็ยืนเรียงสิจ้ะ รออะไร แล้วเพื่อนพี่เราก็พูดไปว่า "อ่อ ขอถ่ายแค่น้องคนนั้นคนเดียวครับ(มือชี้ไปจ้าา)" หืมมมเพื่อนๆน้องก็แหวกทางให้สิคะ แต่แบบก็คงเฟลนิดหน่อยป้ะว้ะ เอ้ออไม่แน่ใจ55555555
ผ่านไปสองชัวโมงกว่าเราก็ได้รูปน้องมา5555555
จะบอกคนอ่านว่าเดิมทีจขกท.เป็นบุคคลที่โครตขี้เ ือก555555555 (ขี้เ ือกจริงๆ แต่ไม่ได้ไปเล่าต่อนะ ยังพอมีความเป็นจริยธรรมอยู่บ้าง) นั้นแหละต่อๆ
เราก็เอออเห็นว่าพี่ถ่ายติดชื่อน้องมาด้วยก็เลย ลองหาในFACEBOOKก็ยังไม่เจอ คงเพราะสะกดตัวอักษรอังกฤษผิด ก็ไม่ย่อท้อจ้าา ทีนี้เลยลองพิมพ์ชื่อเต็มนามสกุลเต็มในช่องGOOGLE แล้วผลที่ได้เกินคาด คือโรงเรียนน้องเหมือนแบบมีชื่อจริงนามสกุลจริงให้ นี่ก็เข้าไปดู โห่ววมีทั้งรูป ชื่อเล่น ชั้น ครูที่ปรึกษา ตอนนั้นคือดูวินเนอร์อ่ะ กลับมาต่อที่หาชื่อน้องในFACEBOOK ค้นประมาณสองรอบก็เจอ กดเข้าไปดูนึกว่าFACEร้าง แต่ลองแอดไปก็ไม่เสียหายเน้อะะ (ปกติเราไม่ค่อยแอดเฟรนใครเพราะฉะนั้นเฟรนในFACEจะมีน้อย) พอประมาณสี่โมงเย็นกว่าๆ น้องก็รับแอดเว้ยยย (เ ี้ยยยคือกรีดร้องออกมา) ทีนี้ตอนนี้คือผู้ไม่รู้ว่าเวลาเราแอดเฟรนใครไปพอเขาเป็นเฟรนกับเราแล้วมันจะขึ้นฟีดของเพื่อนที่เป็นเฟรนด้วยใช่ป้ะ จ้าาเม้นกันใหญ่ เม้นไม่พอแอดไปตามๆกันจ้าาา
พอตั้งแต่เป็นเฟรนกับน้องนี่ใจไม่อยู่กับตัว เที่ยวแบบเข้าไปส่อง บางทีก็อยากลั่นแชทไป แต่คือด้วยความที่ถ้าแบบลั่นไปน้องถามกลับนี่ก็จะโกหกไม่เนียนเลยจ่ะ ก็บอกเพื่อนว่าให้ลั่นแชทให้หน่อย เพื่อนก็ลั่นให้นะแต่มันลบแชทออก นี่ก็ไม่เชื่อไงว่าจริงไหม จนรอแล้วรอก็ไม่มีข้อความน้องกลับมา จนตอนนั้นคิดได้ว่าใกล้วันเกิด นี่ก็เอ้ออเดี๋ยวลองลั่นไปเอง ก็เลยกลับไปถามเพื่อนให้แน่ใจว่าไม่ได้ลั่นไปจริงๆใช่ไหม คะยั้นคะยอจนเพื่อนรำคาญ คือตอนนั้นแบบเฟลมากคือถ้าลั่นไปจริงจะลบแชททำไมล่ะเอ้ออ นี่ก็ด้วยความไม่คิดเฟลแบบสุดๆก็อันเฟรนน้องไป55555555เป็นความคิดที่เ ี้ ยมาก แต่พอวันเกิดน้องจริงๆก็ส่งรูปที่เพื่อนพี่ถ่ายไว้ตอนงานOpen Houseกดเข้าไปดูแชททุกวันอะว่าน้องอ่านยัง จนวันนั้นกลับบ้านที่ตจว.น้องกดอ่านเมื่อตอนสี่เกือบห้าทุ่ม คือตอนนั้นไปนอนบ้านเพื่อนเลยกรี้ดออกมาไม่ได้ ก็ได้แต่ยิ้ม แล้วแแห้วไปตามๆกันเพราะน้องแค่กดอ่าน5555555555
จนวันหนึ่งจ้าาต่อมเ ือกกำเริบก็เลยแบบหาไอจีน้อง แล้วเจอ แล้วคือตอนนั้นน้องยังไม่ได้ลงรูปอะไรเลย คือPOSTS เป็น 0 ก็ขอไปหวังว่าน้องจะรับ 555555555แล้วเราก็นก จนตอนนี้ส่องจนน้องเปลี่ยนดิส เปลี่ยนไบโอ เปลี่ยนชื่อแอค แล้วลงรูปเป็นร้อยเป็นสองร้อย จากคนฟอลแค่ยี่สิบ เป็นเจ็ดสิบกว่า จากฟอลโล่วิ่งสี่สิบเป็นร้อยสี่สิบกว่า น้องก็ไม่รับเรา55555555555นี่ขึ้นแบบยอมปิดไพรเวทก็แล้ว เห้ออชีวิต นี่ยิ่งกว่าพญานกแล้วมั้งเนี่ยย
มันก็มีหลายๆเรื่องแบบมารู้แล้วรู้สึกเฟลๆไปก็มีนะ แต่ทำไรได้ว้ะ นอกจากส่องต่อไป เคยคิดนะอยากลองทักไปคุย แต่ก็ไม่กล้า อีกอย่างไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย (เปลี่ยนเป็นน้องมาเล่นทวิตไหมพี่จะเต๊าะทุกวันเลยย55555555) ถามว่าตอนนี้ยังรู้สึกอะไรไหมบอกเลยว่ามาก (เป็นหนักแล้วอะ) คือแบบส่องน้องเกือบทุกวัน เพื่อนน้องก็โดน555555555 บางทีเราก็อยากหายจากความรู้สึกอะไรแบบนี้อะ แต่ทำไงก็ไม่หายเลยอ่ะ ต้องทำไงใครรู้ช่วยแนะนำหน่อยดิ
มันมีบางเวลานะที่แบบโครตรู้สึกทรมานอ่ะ
ที่มาเขียนนี้อยากให้น้องเข้ามาอ่าน แต่มันจะรู้ตัวไหมนั่นอีกเรื่อง5555555555
ปล.1 ขอโทษจริงๆที่ไม่ได้สาระอะไรเลย เราแค่อยากระบาย เราคิดว่าคงมีหลายคนที่เป็นแบบเรา
ปล.2 มีคำหยาบบ้างบางช่วง ขออภัยเด้อออ
ปล.3 อันเฟรนแล้วทำไมส่องน้องได้ อ่อ เพื่อนเราเป็นเฟรนกันน้อง เลยยืมมันไปส่อง
ปล.4 เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง เราไม่ได้แต่นิยายแต่อย่างใด แต่อาจมีบางช่วงที่เหมือน เพราะเราอาจเอาคำพูดที่คล้ายมาเขียน
ปล.5 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ *ถ้าน้องเข้ามาอ่าน เราจะบอกว่า ให้เราเข้าไปเผือกในไอจีหน่อยนะค้าบบ*