ไปขอข้าวให้น้องหมากิน ครอบครัวแฟนบ่นใครเป็นบ้าง

คือผมเลี้ยงน้องหมาอยู่ 4 ตัว โกเด้น 1 ตัว  และ พันธ์ไทย 3 ตัว แล้วทีนี้ข้าวที่บ้านหมด ยังไม่ได้ไปซื้อมากะว่าเย็นๆ จะไปซื้อข้าวก็เลยไปขอข้าวจากบ้านภรรยา มาหุ่งให้น้องหมาซักหน่อย  พอไปถึงก็บอกว่าขอข้าวหน่อยพอดีข้าวที่บ้านหมด แต่ไม่ได้บอกว่าจะไปทำอะไร พ่อ แม่ แฟนบ่นว่า เอาข้าวให้น้องหมากินเยอะเลยไม่มีข้าวกิน ล่ะสิให้มันน้อยๆ หน่อย พอดีน้องแฟนอยู่บนบ้าน ก็บอกพี่ก็ให้มันน้อยๆหน่อยลดอาหารมันบ้างจะได้ไม่เปลืองข้าว เรานี่โห...บ้านนี้เค้าไม่เคยเลี้ยงน้องหมาเลยหรือไง ก็เลี้ยงนะแต่ไม่รู้เค้าให้ข้าวน้องหมายังไง คงอดน่าดู ดูแล้วเค้าไม่ค่อยดูแล เห็นเป็นเรื้อน ขนไม่ก็ไม่สะอาด มีแต่ขึ้โคลน กลิ่นเหม็น  ตัวผอม ๆ น้องหมาอยู่ใกล้ๆ ก็ไม่ได้ไล่ไปไกลๆ แล้วจะเลี้ยงใว้ทำไม พอน้องหมาเห็นเราเข้าบ้านแฟนไปมันวิ่งมาหาอย่างเราเป็นเจ้าของมัน มาเกาะขา ทำหน้ายิ้มๆ ให้เรากอด กระโดด เพราะว่าเรารักสัตว์ เลี้ยงแบบเข้าใจ บางทีเอามันมาให้กอดเราเกาคางมัน มันร้อง อิ้งๆๆ เลยคงดีใจ อยู่บ้านนี้คงไม่มี โมเม้นนี้แน่ แต่น้องหมาบ้านเรา กอดหอมทุกตัว หาเห็บ หมัดให้ทุกตัว อาบน้ำทุกอาทิตย์  ถึงได้สะอาด และ น้องหมามันก็รักเรา เข้าเรื่องเรา ต่อ เราก็มาแล้วเสียเที่ยวก็ไม่ได้ ถ้าแบบว่า ไม่เอาล่ะผมไปซื้อเองก็ได้แล้วเดินออกจะบ้านไป  คือเคืองประมาณนี้ ก็จะเป็นเรื่องกับบ้านแฟนเดี่ยวเข้าหน้ากันไม่ได้อีก ก็เลยให้เขา ด่าเราว่าเรา ก็เลยไปตักมาพอประมาณ แล้วก็พูดว่า อื่ม..เดียวจะลดอาหารมันแล้วกัน ในใจคิดว่าต่อไปนี้ตูจะไม่มาเอาข้าวบ้านนี้อีก ทำไมขึ้เหนี่ยวแม้กระทั้งครอบครัวลูกสาวตัวเอง  มีอะไรก็แบ่งปันกันไป  บ้านนี้ขี้เหนี่ยว เห็นแก่ตัวทุกคน เท่าทีสังเกตุมา  คราวหน้าหาข้าวเลี้ยงน้องหมาเองดีกว่า ไม่ไปขอบ้านพ่อตา แม่ยายเด็ดขาด เจอกับตัวเองเลย เราก็เคยเอา อาหาร ขนม ปลา หมู ผลไม้ ให้เงิน ไปให้ทุกครั้งที่เราไปตลาดสด แต่พวกเขาไม่เคยนึกเลยว่าการแบ่งปัน ให้กับคนหรือสัตว์ ก็คือการให้ทานหรือให้ด้วยความจริงใจ ไม่ใช่ จะเอาแต่ของเขา แล้วไม่ยอมเสียของบ้านตัวเอง