ตอนนี้ออกจากงานมาหลายเดือนละครับ ที่ออกคือถึงจุดที่ไม่ไหวแล้วจริงๆ ทำงานมา 10 ปีอายุก็ 30 กว่า อาจจะคิดผิดก็ว่าได้น่าจะรออีกนิด ทำงาน office ได้ เกือบ 40k ต่อเดือน กลับบ้านนอกกับคำถามที่ติดในหัวมาตลอดว่า ทำไมจะทำแบบนี้ไม่ได้ คือที่บ้านก็มีที่ทางพอสมควรแต่ที่บ้านเอาไปลงยางพาราหมดเลย ผมคิดว่าถ้าแบ่งมาทำอย่างอื่นบ้างมันน่าจะไปได้นะ พอกลับบ้านผมก็ลงมือเลยครับ กับที่ที่เหลือหน่อยนึง ลองทำโน้นทำนี่ เพาะเห็ด ปลูกผัก .. แต่แปลงเล็กๆเพื่อทดลองก่อนนะครับ แม่ผมสนับสนุนเพราะอยากให้ลูกอยู่บ้าน ส่วนพ่อผมไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะแกเห็นหลายๆคนทำแล้วไม่ได้ผล เพราะปัญหาสำคัญเลยคือแถวบ้านไม่มีคลองชลประทาน เรื่องน้ำนี่สำคัญเลยเรื่องเพาะปลูก เลยใช้น้ำประปาแทน ผลผลิตมันก็สู้น้ำคลองไม่ได้
ผมลองทำประมาณ 3 เดือนก็เริ่มเห็นปัญหาอย่างที่พ่อพูดคือพื้นที่เราไม่เหมาะกับการเกษตร ยกเว้นยางพาราเพราะมันไม่ต้องดูแลอะไรมาก รายได้หลักก็เป็นยางนี่แหล่ะครับที่เป็นของพ่อกับแม่ ซึ่ง 2 คนแกอยู่ได้กับรายรับ 20k ต่อเดือนที่ได้จากยางนะครับ ต่างจังหวัด หนี้สินนิดหน่อย ถือว่าอยู่ได้ แต่ถ้าบวกผมไปด้วยนี่ไม่ไหวครับ ผมเริ่มเห็นปัญหาต่างๆไม่ได้ง่ายอย่างที่เราคิดจนเราได้สัมผัสเอง เลยคิดอย่างน้อยก็ได้ประสบการณ์ละว้า (ปลอบใจตัวเอง 55 )
จากนั้นก็เข้าสู่โหมดหางานใหม่ หึหึ ก็เจอปัญหาอีก หางานแถวบ้านด้วยสายงานผมนี่ บอกเลยว่าไม่มีเลยถ้าไม่ใช่เมืองใหญ่ จึงมุ่งมา กทม ด้วยความที่ผมอายุก็ถือว่าเยอะแล้ว สมัครงานหลายๆที่ก็ไม่เรียกซักที เรียกไปก็สัมภาษณ์ไม่ผ่าน ทั้งลดเงินเดือนมาเกือบครึ่ง ต่ำแหน่งก็ต่ำกว่าเดิม ไม่รู้ทำไมไม่รับ อาจจะมองว่าจะอยู่อีกนานไหมกับสู้รับเด็กไหมคุ้มกว่า แต่ผมรู้สึกว่าเวลาสัมภาษณ์เหมือนผมไม่อยากได้งานก็ไม่รู้ อาจจะดูแววตาออก หุหุ เหมือนใจมันไม่อยากเข้าวงโคจรนี้อีกแล้ว โอเคไม่รับก็ไม่เป็นไรผมจึงมองหาช่องทางอื่นด้วยความที่ว่างงาน ก็หาข้อมูลอาชีพอย่างอื่นไปเรื่อยๆ
ตอนนี้ผมก็สะดุดกับอาชีพค้าขายนี่แหล่ะ คิดว่าคนอื่นรวยได้ เราก็รวยได้สิ หาอะไรทำที่ลงทุนน้อย ประกอบกับมีรถกระบะอยู่คันนึง เก๋งอีกคัน บางทีเห็นพวกที่รับผลไม้มาขายท้ายกระบะ กำไรครึ่งต่อครึ่ง ก็น่าสนใจดี เช่น เงาะ อะไรอย่างนี้ จอดขายแถวในซอย แต่ปัญหาใหญ่ของผมและคิดว่าหลายๆคนก็เจอเหมือนกันคือจะเริ่มยังไง ตอนนี้ผมว่าจะลองกลยุทธ์แทรกซืมเพื่อเรียนรู้งาน ไปเป็นลูกจ้างเข็นผักผลไม้เพื่อหาช่องทาง ก็กำลังไม่น่าไหว ผมค่อนข้างตัวเล็ก ดูผิวขาว แนวลูกคุณหนูไม่รุ้เขาจะรับไหม หรือมีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ สายนี้ใครเริ่มต้นยังไงบ้างครับ ทุนมีบ้างเล็กน้อยตอนนี้แต่ถ้าเวิร์คจริงก็สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์เป็นทุนได้
อยากเป็นพ่อค้าผลไม้ครับแต่ไม่รู้เรื่องค้าขายเลย มีคำแนะนำไหมครับ
ผมลองทำประมาณ 3 เดือนก็เริ่มเห็นปัญหาอย่างที่พ่อพูดคือพื้นที่เราไม่เหมาะกับการเกษตร ยกเว้นยางพาราเพราะมันไม่ต้องดูแลอะไรมาก รายได้หลักก็เป็นยางนี่แหล่ะครับที่เป็นของพ่อกับแม่ ซึ่ง 2 คนแกอยู่ได้กับรายรับ 20k ต่อเดือนที่ได้จากยางนะครับ ต่างจังหวัด หนี้สินนิดหน่อย ถือว่าอยู่ได้ แต่ถ้าบวกผมไปด้วยนี่ไม่ไหวครับ ผมเริ่มเห็นปัญหาต่างๆไม่ได้ง่ายอย่างที่เราคิดจนเราได้สัมผัสเอง เลยคิดอย่างน้อยก็ได้ประสบการณ์ละว้า (ปลอบใจตัวเอง 55 )
จากนั้นก็เข้าสู่โหมดหางานใหม่ หึหึ ก็เจอปัญหาอีก หางานแถวบ้านด้วยสายงานผมนี่ บอกเลยว่าไม่มีเลยถ้าไม่ใช่เมืองใหญ่ จึงมุ่งมา กทม ด้วยความที่ผมอายุก็ถือว่าเยอะแล้ว สมัครงานหลายๆที่ก็ไม่เรียกซักที เรียกไปก็สัมภาษณ์ไม่ผ่าน ทั้งลดเงินเดือนมาเกือบครึ่ง ต่ำแหน่งก็ต่ำกว่าเดิม ไม่รู้ทำไมไม่รับ อาจจะมองว่าจะอยู่อีกนานไหมกับสู้รับเด็กไหมคุ้มกว่า แต่ผมรู้สึกว่าเวลาสัมภาษณ์เหมือนผมไม่อยากได้งานก็ไม่รู้ อาจจะดูแววตาออก หุหุ เหมือนใจมันไม่อยากเข้าวงโคจรนี้อีกแล้ว โอเคไม่รับก็ไม่เป็นไรผมจึงมองหาช่องทางอื่นด้วยความที่ว่างงาน ก็หาข้อมูลอาชีพอย่างอื่นไปเรื่อยๆ
ตอนนี้ผมก็สะดุดกับอาชีพค้าขายนี่แหล่ะ คิดว่าคนอื่นรวยได้ เราก็รวยได้สิ หาอะไรทำที่ลงทุนน้อย ประกอบกับมีรถกระบะอยู่คันนึง เก๋งอีกคัน บางทีเห็นพวกที่รับผลไม้มาขายท้ายกระบะ กำไรครึ่งต่อครึ่ง ก็น่าสนใจดี เช่น เงาะ อะไรอย่างนี้ จอดขายแถวในซอย แต่ปัญหาใหญ่ของผมและคิดว่าหลายๆคนก็เจอเหมือนกันคือจะเริ่มยังไง ตอนนี้ผมว่าจะลองกลยุทธ์แทรกซืมเพื่อเรียนรู้งาน ไปเป็นลูกจ้างเข็นผักผลไม้เพื่อหาช่องทาง ก็กำลังไม่น่าไหว ผมค่อนข้างตัวเล็ก ดูผิวขาว แนวลูกคุณหนูไม่รุ้เขาจะรับไหม หรือมีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ สายนี้ใครเริ่มต้นยังไงบ้างครับ ทุนมีบ้างเล็กน้อยตอนนี้แต่ถ้าเวิร์คจริงก็สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์เป็นทุนได้