กระทู้เก่า ตั้งเอาไว้ถูกลบ Tag
ทั้งที่เป็นเรื่องของ ช่างภาพ กับ ทริปการถ่ายภาพ ที่มีในห้องกล้อง
เอาเป็นว่าตั้งใหม่อีกที เฉพาะในห้องกล้องนี้
+++++++
จากปี 2548
ปีนี้เพิ่งย่างเข้า 2560
ห่างกันแค่ 12 ปีเท่านั้น วังเวียงพลิกหน้ามือ เป็นหลังมือ
หลังจากวางกล้องมาหลายปี ได้แค่ถ่ายเล่นๆ ไม่เอาจริง
พอคิดหวนกลับมาถ่ายภาพแบบ Street และ แนว ไลฟ์ อีก
ก็ได้จังหวะพอดี...ไปลาว
2548 วังเวียงเพิ่งตั้งไข่เพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวได้แค่ปีสองปีเท่านั้น
คนไทยน้อยคนจะรู้จักวังเวียง มีแต่ฝรั่งที่รู้และบอกต่อๆ กันในหมู่ แบคแพค
จากเมืองเล็กๆ ที่เป็นโลเกชั่นสำหรับถ่ายทำหนังย้อนยุคสมัยค่อนศตวรรษก่อน
กลับเป็นเมืองที่กลายเป็นตึกและอาคารสมัยใหม่มากขึ้น
ถนน และสภาพเมือง เปลี่ยนไปจนจำแทบไม่ได้
เชื่อว่า ภายในไม่เกิน 3-4 ปี นับจากนี้ วังเวียง น่าจะมีสภาพคล้ายๆ พัทยา
คือเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยตึก และถนนลาดยางอย่างดี
ในภาพที่เอามาให้ดูนี้ แทบทั้งหมด คือภาพที่อยู่ใน ใจกลางเมืองวังเวียง
มีไม่กี่ภาพที่เป็นถนนและท่ารถที่ห่างจากตัวตลาดไปแค่ไม่กี่ร้อยเมตร
จะเห็นได้ว่า ถนน เป็นหิน กรวด ดินแดง
ภาพที่เป็นสะพานข้ามน้ำซอง จุดนี้อยู่ตรงปลายสุดของการล่องแก่งน้ำซอง
ซึ่งสะพานนี้ถูกรื้อทิ้งไปเมื่อราวๆ สิบปีที่ผ่านมา เพื่อสร้างสะพานปูน
การไปเที่ยววังเวียงวันนี้ จึงไม่ได้รสชาดดิบๆ เหมือนเคยเป็นเมื่อสิบกว่าปีก่อน
เป็น “ทริปถ่ายภาพ” ที่ตอนนั้นเพิ่งหวนกลับมาจับกล้องอีกครั้ง หลังจากหยุดไปหลายปี
เสียดาย ที่ไฟล์กล้องภาพนิ่งส่วนใหญ่ความละเอียดต่ำ และถูกผ่านการโปรเซสแบบหยาบๆ กับไม่ได้เก็บต้นฉบับไว้
และกล้องวีดีโอเป็นแบบม้วนเทป ความคมชัดระดับ กล้อง Mini DV เท่านั้น
แต่ก็ยังดี ที่มีภาพถ่ายเหลืออยู่ให้รำลึกถึงความประทับใจ














Street ...วังเวียง...(กระทู้ตั้งใหม่)
ทั้งที่เป็นเรื่องของ ช่างภาพ กับ ทริปการถ่ายภาพ ที่มีในห้องกล้อง
เอาเป็นว่าตั้งใหม่อีกที เฉพาะในห้องกล้องนี้
+++++++
จากปี 2548
ปีนี้เพิ่งย่างเข้า 2560
ห่างกันแค่ 12 ปีเท่านั้น วังเวียงพลิกหน้ามือ เป็นหลังมือ
หลังจากวางกล้องมาหลายปี ได้แค่ถ่ายเล่นๆ ไม่เอาจริง
พอคิดหวนกลับมาถ่ายภาพแบบ Street และ แนว ไลฟ์ อีก
ก็ได้จังหวะพอดี...ไปลาว
2548 วังเวียงเพิ่งตั้งไข่เพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวได้แค่ปีสองปีเท่านั้น
คนไทยน้อยคนจะรู้จักวังเวียง มีแต่ฝรั่งที่รู้และบอกต่อๆ กันในหมู่ แบคแพค
จากเมืองเล็กๆ ที่เป็นโลเกชั่นสำหรับถ่ายทำหนังย้อนยุคสมัยค่อนศตวรรษก่อน
กลับเป็นเมืองที่กลายเป็นตึกและอาคารสมัยใหม่มากขึ้น
ถนน และสภาพเมือง เปลี่ยนไปจนจำแทบไม่ได้
เชื่อว่า ภายในไม่เกิน 3-4 ปี นับจากนี้ วังเวียง น่าจะมีสภาพคล้ายๆ พัทยา
คือเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยตึก และถนนลาดยางอย่างดี
ในภาพที่เอามาให้ดูนี้ แทบทั้งหมด คือภาพที่อยู่ใน ใจกลางเมืองวังเวียง
มีไม่กี่ภาพที่เป็นถนนและท่ารถที่ห่างจากตัวตลาดไปแค่ไม่กี่ร้อยเมตร
จะเห็นได้ว่า ถนน เป็นหิน กรวด ดินแดง
ภาพที่เป็นสะพานข้ามน้ำซอง จุดนี้อยู่ตรงปลายสุดของการล่องแก่งน้ำซอง
ซึ่งสะพานนี้ถูกรื้อทิ้งไปเมื่อราวๆ สิบปีที่ผ่านมา เพื่อสร้างสะพานปูน
การไปเที่ยววังเวียงวันนี้ จึงไม่ได้รสชาดดิบๆ เหมือนเคยเป็นเมื่อสิบกว่าปีก่อน
เป็น “ทริปถ่ายภาพ” ที่ตอนนั้นเพิ่งหวนกลับมาจับกล้องอีกครั้ง หลังจากหยุดไปหลายปี
เสียดาย ที่ไฟล์กล้องภาพนิ่งส่วนใหญ่ความละเอียดต่ำ และถูกผ่านการโปรเซสแบบหยาบๆ กับไม่ได้เก็บต้นฉบับไว้
และกล้องวีดีโอเป็นแบบม้วนเทป ความคมชัดระดับ กล้อง Mini DV เท่านั้น
แต่ก็ยังดี ที่มีภาพถ่ายเหลืออยู่ให้รำลึกถึงความประทับใจ