เรื่องของผมมีอยู่ว่า ผมชอบผู้หญิงที่มีอายุมากกว่าครับ(3x) ตอนนี้ผมอายุ(27) ....
ความเดิมก่อนเล่า...ผมเคยคบกับพี่เค้าช่วงผมเป็นนักศึกษาครับ รู้จักกันโดยที่ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าทำงานอะไร ทำงานที่ไหน เพราะพี่ชายชวนไปเป็นเพื่อนเค้าอีกทีนึงตอนงานแต่ง ซึ่งเจอหน้ากันครั้งแรก คือผมใจเต้นแรงมากครับ เพราะชอบพี่เค้ามาก แล้วหลังเลิกงานเราก็ขอเบอร์กันแล้วก็คุยกันช่วงนึงครับ มีโอกาส พาพี่เค้ามาที่บ้าน พาไปเที่ยวต่างจังหวัด (ครอบครัวผมไปด้วย) ทุกอย่างดูโอเคไปหมดเลยครับ แต่ด้วยความที่ผมเรียนสายอาชีวะ จึงติดเพื่อนมากไปหน่อย อาจวอกแวก แอบมีสาวๆรุ่นน้องบ้าง ตามประสาคนคนไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่สุดท้ายผมก็เงียบไป เพราะโทรไปพี่เค้าทั้งทำงาน ทั้งเรียน ทั้งสอบ แต่ช่วงนั้นผมไม่รู้มาก่อนเลยครับ ซึ่งผมมารู้ทีหลัง ว่าพี่เค้าเลือกลงมาบรรจุให้ไกล้บ้านผมที่สุด เพื่อจะได้อยู่ใกล้กันทั้งๆที่ภูมิลำเนาพี่เขาก็มีที่ให้ลง ผมมันเป็นคนที่แบบว่า ชอบคิดเอง ยังไม่เข้าใจความรู้สึกผู้ใหญ่ ไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไรบ้าง แต่ละวัน ซึ่งตอนนี้เข้าใจหมดแล้วครับ เพราะผมก้าวเข้ามาเป็นครูจ้างในหน่วยงานเดียวกัน(อาชีวะ) แบบเดิมเป๊ะกันกับพี่เค้า และสุดท้ายผมก็เข้าใจ และโทษไปขอโทษพี่เค้าในทุกๆอย่างที่เคยบอกเลิกพี่เค้าไป และตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าพี่เค้าเริ่มจะไกลออกไปมากแล้วครับ เรียนต่อ ป.โท บรรจุเป็นครู คศ๑ แล้ว แต่ผมไม่ท้อหรอกครับ เพราะผมรักพี่เค้ามาก ยอมพี่เค้าทุกอย่าง เวลามีงานระดับจังหวัด เรามีเวลาพอได้เจอกันบ้างครับ ทำให้ใจชื้นมีกำลังใจในการทำงาน พี่เค้าก็ยังแทนตัวเอง ว่า "เค้า,เพิ่น" ตลอดยังเหมือนเดิมผมก็เลยไม่เคยคิดที่จะเลิกมีหวัง
ตอนนี้อ่านหนังสือหนักมากครับ เพื่อจะได้สอบให้ติด ไม่รู้ว่าจะยังมีหวังมั้ยแต่ผมจะสู้ครับ ถ้าพี่เค้ายังไม่เอาการ์ดงานแต่งมาให้ผม ผมก็จะไม่หยุดที่จะทำให้ตัวเองมีค่าพอให้เขากลับมามองเด็ดขาด
แต่ที่มาตั้งกระทู้ถามวันนี้คือ ผมอยากรู้เปอร์เซ็นที่ผมจะมีโอกาสกลับมาคืนดีกับพี่เค้า ในมุมมองของสาวๆ ในพันทิปดูครับ ว่าจะคิดยังไงครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ
ผมชอบคนมีอายุมันผิดมากหรอ
ความเดิมก่อนเล่า...ผมเคยคบกับพี่เค้าช่วงผมเป็นนักศึกษาครับ รู้จักกันโดยที่ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าทำงานอะไร ทำงานที่ไหน เพราะพี่ชายชวนไปเป็นเพื่อนเค้าอีกทีนึงตอนงานแต่ง ซึ่งเจอหน้ากันครั้งแรก คือผมใจเต้นแรงมากครับ เพราะชอบพี่เค้ามาก แล้วหลังเลิกงานเราก็ขอเบอร์กันแล้วก็คุยกันช่วงนึงครับ มีโอกาส พาพี่เค้ามาที่บ้าน พาไปเที่ยวต่างจังหวัด (ครอบครัวผมไปด้วย) ทุกอย่างดูโอเคไปหมดเลยครับ แต่ด้วยความที่ผมเรียนสายอาชีวะ จึงติดเพื่อนมากไปหน่อย อาจวอกแวก แอบมีสาวๆรุ่นน้องบ้าง ตามประสาคนคนไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่สุดท้ายผมก็เงียบไป เพราะโทรไปพี่เค้าทั้งทำงาน ทั้งเรียน ทั้งสอบ แต่ช่วงนั้นผมไม่รู้มาก่อนเลยครับ ซึ่งผมมารู้ทีหลัง ว่าพี่เค้าเลือกลงมาบรรจุให้ไกล้บ้านผมที่สุด เพื่อจะได้อยู่ใกล้กันทั้งๆที่ภูมิลำเนาพี่เขาก็มีที่ให้ลง ผมมันเป็นคนที่แบบว่า ชอบคิดเอง ยังไม่เข้าใจความรู้สึกผู้ใหญ่ ไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไรบ้าง แต่ละวัน ซึ่งตอนนี้เข้าใจหมดแล้วครับ เพราะผมก้าวเข้ามาเป็นครูจ้างในหน่วยงานเดียวกัน(อาชีวะ) แบบเดิมเป๊ะกันกับพี่เค้า และสุดท้ายผมก็เข้าใจ และโทษไปขอโทษพี่เค้าในทุกๆอย่างที่เคยบอกเลิกพี่เค้าไป และตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าพี่เค้าเริ่มจะไกลออกไปมากแล้วครับ เรียนต่อ ป.โท บรรจุเป็นครู คศ๑ แล้ว แต่ผมไม่ท้อหรอกครับ เพราะผมรักพี่เค้ามาก ยอมพี่เค้าทุกอย่าง เวลามีงานระดับจังหวัด เรามีเวลาพอได้เจอกันบ้างครับ ทำให้ใจชื้นมีกำลังใจในการทำงาน พี่เค้าก็ยังแทนตัวเอง ว่า "เค้า,เพิ่น" ตลอดยังเหมือนเดิมผมก็เลยไม่เคยคิดที่จะเลิกมีหวัง
ตอนนี้อ่านหนังสือหนักมากครับ เพื่อจะได้สอบให้ติด ไม่รู้ว่าจะยังมีหวังมั้ยแต่ผมจะสู้ครับ ถ้าพี่เค้ายังไม่เอาการ์ดงานแต่งมาให้ผม ผมก็จะไม่หยุดที่จะทำให้ตัวเองมีค่าพอให้เขากลับมามองเด็ดขาด
แต่ที่มาตั้งกระทู้ถามวันนี้คือ ผมอยากรู้เปอร์เซ็นที่ผมจะมีโอกาสกลับมาคืนดีกับพี่เค้า ในมุมมองของสาวๆ ในพันทิปดูครับ ว่าจะคิดยังไงครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ