ทำไมเราต้องรักเค้ามากขนาดนี้

มีอยู่วันหนึ่งเราได้เจอผู้ชายคนหนึ่งที่เราเห็นเค้าครั้งแรกแล้วรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกแล้วชายคนนั้นเค้าเป็นรุ่นน้องเราเอง แล้วแอบมองเค้าทุกวันก่อนไปเข้าแถว และเราบอกกับตัวเองว่าเราคงจะชอบเค้าเข้าแล้วแหละ แต่ความรู้สึกแบบนี้เราไม่เคยมีให้ใครแบบนี้มาก่อนเลยนะ เค้าเป็นคนแรกที่ทำให้เรากล้า "กล้า"ในที่นี้หมายถึงความกล้าในการบอกเค้าไปว่าเราชอบเค้านะ แต่ผลที่ได้มาไม่ได้เแ็นอย่างที่เราคิดเอาไว้เลยสักอย่างแต่เราก้อเข้าใจนะว่าคนไม่ใช่ก้อคือไม่ใช่อยู่ดี เรากับเค้ามีอายุห่างกันแค่2ปี เราเป็นรุ่นพี่ม.ปลาย ส่วนเค้าคนนั้นเป็นรุ่นน้องม.ต้น และเราไม่เคยทุ่มเทให้ใครเท่านี้มาก่อน และครั้งแรกที่เราบอกความรู้สึกในใจออกไปรู้ไหมว่าเค้าบอกเราว่าอะไร "ผมไม่อยากมีอฟนอ่ะครับ" ใจนึงเราก้อเสียใจนะ แต่อีกใจนึกก้อคิดว่าดีแล้วนร้าาที่น้องเค้าบอกเรามาตรงๆๆ แต่เราก้อแอบสงสัยนะว่าน้องเค้าเป็นเกย์หรือป่าวแต่เราก้อถามเพื่อนน้องเค้าแล้วนะว่าเป็นหรือไม่เป็น *เพื่อนน้องบอกว่าไม่ได้เป็น* เพราะอะไรอ่ะหรอเพราะว่าเราเห็นน้องเค้าเล่นแต่กับผู้หญิงนั้นเอง นิสัยน้องเค้านั้นดูเป็นผู้ชายสะอาดๆ เรียบร้อยดีนะ และเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูด แต่ถ้าได้อยู่กับนะปากนี่ดี๊ดี "พูดถึงตอนจบเลยแล้วกัน เรากับน้องเค้าไม่ได้คบกันหรอกนะ ถึงแม้เราจะเคยคุยกันก้อตามแต่นี้ก้อคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราอยากอยู่เดียว แล้วเราจะไม่คิดรักใครอีก" ยยพูดแล้วเศร้า บ๊ายๆๆไปแล้วนะมีแค่นี้แหละที่เราอยากจะบอก😄😄