คือเรื่องมันมีอยู่ว่าผมแอบชอบรุ่นพี่คนนึงตอนนี้เขาอยู่.5เราก็คุยกันมานานใช้ได้แล้วแหละแต่พี่เขาก็คุยกับอีกคนมาตลอดซึ่งอันนี้ผมก็รู้อยู่แหละและดูเหมือนพี่เขาจะชอบคนนั้นเอามากๆ  พี่เขาก็เพ้อวันเพ้อคืนผมก็รู้สึกแย่นะที่พี่เขาชอบมาระบายให้ผมฟังผมก็ทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดีและคอยให้คำปรึกษาพี่เขามาตลอด(บางครั้งก็รู้สึกแย่นะแต่ก็เก็บไว้ๆ) แล้วมีอยู่วันนึงคนที่คุยกับรุ่นพี่ของผมเนี่ยไปมีแฟนเอาแล้วสิครับรุ่นพี่ของผมก็เพ้อหนักเลยทีนี้555เขาก็เล่านู่นเล่านี่เพ้อหนักมาก(ปกติก็หนักอยู่แล้วนะ55)พี่เขาเล่าเรื่องของคนนั้นจนทำให้ผมเกิดนึกอิจฉาเลยอ่ะว่าทำไมไม่เป็นกูบ้างว่ะ555แต่ผมก็เก็บไว้ตามเคย ผมก็ยังฟังพี่เขามาตลอดจนวันนึงผมตัดสินใจรวบรวมความกล้าที่มี555แล้วบอกพี่เขาไปว่าเรารู้สึกยังไงกับพี่เขาบ้างแล้วพี่เขาก็หายไปนี่ผมผิดตรงไหน
ปล.ทำไมคนเราถึงชอบทรมานตัวเองเล่นๆทั้งๆที่เห็นทางออกว่าทางนั้นมันดีนะแต่เราก็ไม่เลือกเดินกัน