เรามีความสับสนกับตัวเองตั้งแต่ม.ต้น เรารู้สึกชอบเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง เราชอบที่จะจับมือผู้หญิง มองผู้หญิงที่สวย ๆ น่ารัก ๆ ต่างกันเราไม่แอนตี้ผู้ชายมากนักแต่ ใครที่เป็นผู้ชายมาจีบเราจะเมินทันที ถ้าเป็นเพื่อนมาแอบชอบเราจะทำตัวเฉย ๆ จนเราขึ้นม.ปลาย เราไปเจอผู้คนมากมาย เราเสียซิงให้ผุ้ชาย และมีครั้งต่อ ๆ มา แต่เราไม่เคยมีความสุขกับการมีซัมติงกันเลย ระหว่างที่เราคบกับผู้ชายเราก็มีคุย ๆ กับทอมบ้างแต่เราละอายใจ เพราะเราเคยมีอะไรกับผู้ชายมาเราไม่กล้าที่จะเปิดใจเราเพศเดียวกัน แม้จิงๆ แล้วใจต้องการ เราฝืนคุยกับผู้ชายจนในที่สุดเราไม่ไหวเราเลิกกับผู้ชาย ถอยออกมายืนที่เดิมเราไม่คบกับใครมาหนึ่งปีกว่าแล้วถึงจะมีผู้ชายมาจีบๆเรื่อยๆ แต่เราไม่สนใจแต่ต้องทำเป็นว่าสนใจเพราะเพื่อนกลุ่มเราพวกนางไม่ชอบผู้หญิงรักหญิงด้วยกันเท่าไหร่ เวลาเราจับมือเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งเราจะรู้สึกแปลกๆ เราอบอุ่นเวลาผู้หญิงอยู่ใกล้มากกว่าา เราเลยสงสัยว่า
1 ถ้าเรารักคนๆหนึ่งเรามีสิทมั้ย ถ้าเราเคยผ่านผู้ชายมาก่อน?
2 มีวิธีแยกความสับสนนี้ยังไง?
ปล.เราแคร์ความรู้สึกของคนที่เรารู้สึกมากกลัวเค้าไม่โอเค







ที่มาระบายเพราะบอกใครไม่ได้ เราเคยแกล้งๆคุย เค้าหาว่าเราผิดปรกติ อย่างน้อยก็ได้ระบาย เก็บความรู้สึกนี้มานานแล้ว
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
เลือกเดินตามความอยากรู้อยากลองแต่แรก ผิดไหมที่รักเพศเดียวกัน?
1 ถ้าเรารักคนๆหนึ่งเรามีสิทมั้ย ถ้าเราเคยผ่านผู้ชายมาก่อน?
2 มีวิธีแยกความสับสนนี้ยังไง?
ปล.เราแคร์ความรู้สึกของคนที่เรารู้สึกมากกลัวเค้าไม่โอเค
ที่มาระบายเพราะบอกใครไม่ได้ เราเคยแกล้งๆคุย เค้าหาว่าเราผิดปรกติ อย่างน้อยก็ได้ระบาย เก็บความรู้สึกนี้มานานแล้ว
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ