บ่อยครั้งที่การแอบชอบได้เกิดขึ้นและแทรกซึมเข้ามาข้างในหัวใจของเรา เมื่อครั้งแรกที่ได้พบกับบุคคนที่ถูกสเปค หรือคนที่เรารู้สึกดีด้วยตั้งแต่แรกเจอ
หลายครั้งที่เราอยากจะส่งต่อความรู้สึกดีๆให้กับเขาได้รับรู้ อาจจะเป็นการส่งมอบดอกไม้ดอกเล็กๆ หรือเขียนจดหมายพรมน้ำหอมกลิ่นสุดเย้ายวนชวนให้อีกฝ่ายได้เปิดอ่านแล้วยิ้มปริอย่างมีความสุข แต่ก็ทำได้แค่คิดเพราะข้างในหัวใจข้างนึงยังไม่กล้าพอ
และก็ไม่กี่ครั้งที่เขาจะหันมาสบตาแล้วยิ้มให้เรา เหมือนดังที่เราได้คิดและฝันไว้ หรือบางที่ก็อาจจะไม่มีเลย เพียงเพราะเราไม่กล้าพอที่จะบอกหรือส่งต่ออะไรให้เขาได้รับรู้ว่ามีเราอยู่ตรงนี้
แต่บางครั้งมันก็ไม่ใช่เสมอไป บางคนชอบกันโดยที่ต่างคนต่างรู้สึกดีต่อกัน จนนำมาสู่การได้คบกัน หรือบางคนอาจจะแอบมองเขามานานแล้วรวบรวมความกล้าที่จะไปบอกกับเขา จนเมื่อบอกไปสำเร็จเขาก็ตอบตกลงเพราะเขาก็มองเรามานานแล้วเหมือนกัน
คำว่าแอบชอบนั้นไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อใดที่เรายังคงยืนอยู่ในสถานะนี้อย่างมั่นคง ความสุขในการได้แอบชอบก็จะปรากฎให้ได้เห็นอย่างที่เรียกได้ง่ายๆว่า 'ความรู้สึกดีๆ'
ครั้งใดที่เรายังคงมีความรู้สึกดี ครั้งนั้นจิตใจเราก็จะเบ่งบานดังดอกลาเวนเดอร์ในทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ มันรู้สึกดีจริงๆนะคะ และวีก็เชื่อค่ะว่าทุกๆคนที่เข้ามาอ่านก็เคยมีอาการแอบชอบนี้เช่นกัน ....
ก่อนที่จะเกริ่นกันไปยาวกว่านี้ วีขอตัดบทมาแนะนำตัวเองก่อนดีกว่าค่ะ
สวัสดีค่ะ(ไหว้แบบนางงาม) ดิฉันวี(นามสมมุติ) วีเป็นเพศที่สามที่ไม่ห่วงตัวเองเลย อ้วน ดำ และก็เคยสิวเยอะมากแต่ตอนนี้ค่อยๆหายไปแล้ว รุ่นน้องรุ่นพี่มักจะวิ่งหนีแล้วบอกว่าวีเป็นตัวนู้นตัวนี้ ยอมรับว่าบางครั้งวีก็เสียใจ แต่จะทำยังไงได้ละค่ะนอกจากสะบัดผมบ็อบที่มโนจากผมเกรียนแล้วเดินส่ายก้นใส่ เราไม่แคร์อยู่แล้วค่ะ!
ส่วนชื่อวีที่วีขอเอามาสมมุติก็ได้มาจากพี่วี วิโอเลต ไอดอลของวีนั้นเองค่ะ วีชอบพี่วีมากเลยขอเรียกแทนตัวเองว่าวีแล้วกันนะคะ เบ่งบาน
ทั้งนี้ก็ขออนุญาตใช้ชื่อพี่เรียกแทนตัวเองแล้วกันเนอะ ขอบคุณมากๆจ้า
เอาละ เรื่องที่วีจะเล่านี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เวอร์วังหรือจะมโนสูงปรี๊ดอะไรปานนั้น เรื่องนี้วีขอแนะนำตัวละครก่อนแล้วกันนะคะ
มีวีนี่แหละที่เป็นนางเอกของเรื่อง (คิดซะว่ามีปีกติดแล้วก็บินโปรยดอกกุหลายบนก้อนเมฆ)
ส่วนพระเอกก็ขอใช้ชื่อสมมุติว่า คริส แล้วกัน คริสก็จะขาวๆน่ารักๆ หน้าเคร้าโครงเดียวกับพี่มาร์ช จุฑาวุฒิ อย่าว่าเคร้าโครงเลยค่ะ หน้าเดียวกันเลยแหละ
ทั้งเรื่องก็มีแค่เราสองคนนี่แหละค่ะ แต่ก็จะมีเพื่อนๆหรือคนอื่นๆเข้ามาอยู่บ้าง
เรื่องทั้งหมดที่วีเล่าเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับวีจริงๆในระยะเวลาตลอด1ปีนะคะ อาจจะไม่มีเซอร์ไพรส์พิเศษอะไรเพราะวีโอเคกับการอยู่ในสถานะแอบรักแอบชอบแล้ว แต่อย่างที่หัวกระทู้ได้กล่าวไว้ว่าส่งต่อความรู้สึกดีๆ ดังนั้นผู้อ่านก็จะได้รับแต่ความรู้สึกดีๆกลับไปให้อิ่มเอมหัวใจค่ะ
ส่วนของคำพูดก็เหมือนกับทุกๆกระทู้ที่ด้พิมพ์กันไว้นะคะว่า อาจจะมีแต่งเติมบ้าง จะให้อัดเสียงแล้วจดทุกคำพูดก็คงไม่ไหวเลยต้องสมมุติๆกันขึ้นมา แต่จะพยายามทำให้ใกล้เคียงกับเรื่องจริงมากที่สุดแล้วกันนะคะ
ถ้าคำพูดหรือการพิมพ์ที่ผิดลักษณะในประการใดไปก็ขออภัยมา ณ ที่นี่ไว้ด้วยนะคะ วีมือใหม่กระทู้พันทิป และตัวจริงก็เป็นคนพูดตรงด้วยเนอะหวังว่าคนอ่านคงเข้าใจกัน
ปล.หากตรงไหนที่วีพิมพ์ผิดหรือพิมพ์ตกไป สามารถหาไม้แขวนเสื้อมาตีแล้วคอมเม้ท์สั่งให้วีแก้ไขโดยด่วนได้เลยค่ะ!!
เพลงประจำใจของวี อยากให้ได้ฟังกันนะคะ
ยิ้มและมีความสุขราวกับห่านที่กำลังออกไข่ทองคำ
ถ้าทุกคนพร้อมที่จะได้รับความรู้สึกดีๆแล้ว ก็หาหมุดมาปักเหมือนกับกระทู้โล๊ะเสื้อผ้ามือสองได้เลยจ้า
รักส์ จากวี
5/3/2017
แชร์ประสบการณ์ ความรู้สึกดีๆของการได้รักใครคนหนึ่ง (มีรูปจ้า)
หลายครั้งที่เราอยากจะส่งต่อความรู้สึกดีๆให้กับเขาได้รับรู้ อาจจะเป็นการส่งมอบดอกไม้ดอกเล็กๆ หรือเขียนจดหมายพรมน้ำหอมกลิ่นสุดเย้ายวนชวนให้อีกฝ่ายได้เปิดอ่านแล้วยิ้มปริอย่างมีความสุข แต่ก็ทำได้แค่คิดเพราะข้างในหัวใจข้างนึงยังไม่กล้าพอ
และก็ไม่กี่ครั้งที่เขาจะหันมาสบตาแล้วยิ้มให้เรา เหมือนดังที่เราได้คิดและฝันไว้ หรือบางที่ก็อาจจะไม่มีเลย เพียงเพราะเราไม่กล้าพอที่จะบอกหรือส่งต่ออะไรให้เขาได้รับรู้ว่ามีเราอยู่ตรงนี้
แต่บางครั้งมันก็ไม่ใช่เสมอไป บางคนชอบกันโดยที่ต่างคนต่างรู้สึกดีต่อกัน จนนำมาสู่การได้คบกัน หรือบางคนอาจจะแอบมองเขามานานแล้วรวบรวมความกล้าที่จะไปบอกกับเขา จนเมื่อบอกไปสำเร็จเขาก็ตอบตกลงเพราะเขาก็มองเรามานานแล้วเหมือนกัน
คำว่าแอบชอบนั้นไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อใดที่เรายังคงยืนอยู่ในสถานะนี้อย่างมั่นคง ความสุขในการได้แอบชอบก็จะปรากฎให้ได้เห็นอย่างที่เรียกได้ง่ายๆว่า 'ความรู้สึกดีๆ'
ครั้งใดที่เรายังคงมีความรู้สึกดี ครั้งนั้นจิตใจเราก็จะเบ่งบานดังดอกลาเวนเดอร์ในทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ มันรู้สึกดีจริงๆนะคะ และวีก็เชื่อค่ะว่าทุกๆคนที่เข้ามาอ่านก็เคยมีอาการแอบชอบนี้เช่นกัน ....
ก่อนที่จะเกริ่นกันไปยาวกว่านี้ วีขอตัดบทมาแนะนำตัวเองก่อนดีกว่าค่ะ
สวัสดีค่ะ(ไหว้แบบนางงาม) ดิฉันวี(นามสมมุติ) วีเป็นเพศที่สามที่ไม่ห่วงตัวเองเลย อ้วน ดำ และก็เคยสิวเยอะมากแต่ตอนนี้ค่อยๆหายไปแล้ว รุ่นน้องรุ่นพี่มักจะวิ่งหนีแล้วบอกว่าวีเป็นตัวนู้นตัวนี้ ยอมรับว่าบางครั้งวีก็เสียใจ แต่จะทำยังไงได้ละค่ะนอกจากสะบัดผมบ็อบที่มโนจากผมเกรียนแล้วเดินส่ายก้นใส่ เราไม่แคร์อยู่แล้วค่ะ!
ส่วนชื่อวีที่วีขอเอามาสมมุติก็ได้มาจากพี่วี วิโอเลต ไอดอลของวีนั้นเองค่ะ วีชอบพี่วีมากเลยขอเรียกแทนตัวเองว่าวีแล้วกันนะคะ เบ่งบาน
เอาละ เรื่องที่วีจะเล่านี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เวอร์วังหรือจะมโนสูงปรี๊ดอะไรปานนั้น เรื่องนี้วีขอแนะนำตัวละครก่อนแล้วกันนะคะ
มีวีนี่แหละที่เป็นนางเอกของเรื่อง (คิดซะว่ามีปีกติดแล้วก็บินโปรยดอกกุหลายบนก้อนเมฆ)
ส่วนพระเอกก็ขอใช้ชื่อสมมุติว่า คริส แล้วกัน คริสก็จะขาวๆน่ารักๆ หน้าเคร้าโครงเดียวกับพี่มาร์ช จุฑาวุฒิ อย่าว่าเคร้าโครงเลยค่ะ หน้าเดียวกันเลยแหละ
ทั้งเรื่องก็มีแค่เราสองคนนี่แหละค่ะ แต่ก็จะมีเพื่อนๆหรือคนอื่นๆเข้ามาอยู่บ้าง
เรื่องทั้งหมดที่วีเล่าเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับวีจริงๆในระยะเวลาตลอด1ปีนะคะ อาจจะไม่มีเซอร์ไพรส์พิเศษอะไรเพราะวีโอเคกับการอยู่ในสถานะแอบรักแอบชอบแล้ว แต่อย่างที่หัวกระทู้ได้กล่าวไว้ว่าส่งต่อความรู้สึกดีๆ ดังนั้นผู้อ่านก็จะได้รับแต่ความรู้สึกดีๆกลับไปให้อิ่มเอมหัวใจค่ะ
ส่วนของคำพูดก็เหมือนกับทุกๆกระทู้ที่ด้พิมพ์กันไว้นะคะว่า อาจจะมีแต่งเติมบ้าง จะให้อัดเสียงแล้วจดทุกคำพูดก็คงไม่ไหวเลยต้องสมมุติๆกันขึ้นมา แต่จะพยายามทำให้ใกล้เคียงกับเรื่องจริงมากที่สุดแล้วกันนะคะ
ถ้าคำพูดหรือการพิมพ์ที่ผิดลักษณะในประการใดไปก็ขออภัยมา ณ ที่นี่ไว้ด้วยนะคะ วีมือใหม่กระทู้พันทิป และตัวจริงก็เป็นคนพูดตรงด้วยเนอะหวังว่าคนอ่านคงเข้าใจกัน
ปล.หากตรงไหนที่วีพิมพ์ผิดหรือพิมพ์ตกไป สามารถหาไม้แขวนเสื้อมาตีแล้วคอมเม้ท์สั่งให้วีแก้ไขโดยด่วนได้เลยค่ะ!!
เพลงประจำใจของวี อยากให้ได้ฟังกันนะคะ
ถ้าทุกคนพร้อมที่จะได้รับความรู้สึกดีๆแล้ว ก็หาหมุดมาปักเหมือนกับกระทู้โล๊ะเสื้อผ้ามือสองได้เลยจ้า
รักส์ จากวี
5/3/2017