อยู่บ้านสามีด้วยเหตุผลที่ว่า แม่เขาเคยรับเลี้ยงเด็กมาก่อน จนมีลูกติดๆกัน ผลที่ได้รับคือ แม่ย่านี่ไม่ขาดตกบกพร่องเรื่องงานบ้านงานเรือน ดูแลอาหารการกินเป็นอย่างดี ส่วนสามีไม่ต้องอะไรมาก เขามีแม่เขา พี่น้องเขาช่วยดูแลลูกเราให้ จนกลายเป็นว่าควบคุมทุกเรื่องของลูก ไปโดยปริยาย ด้วยความที่ไม่อยากให้มีปากเสียงก็อยู่ไป จนเราเองมีนิสัย มึน ไม่รู้จะออกความคิดเห็นอะไรได้ในเรื่องลูก เพียงเพราะเกรงใจและเกรงจะมีปัญหา เก็บความรู้สึกทุกอย่างไว้คนเดียว พูดไปกับสามีเขาก็บอกแต่ว่า เราสบายมากที่ไม่ต้องดูแลลูกเต้าเหมือนคนอื่นเพราะมีคนช่วยดูแล เรื่องดูแลก็ดูแลดี ไม่ได้ขาดตกบกพร่อง แต่เรื่องการสอนนี่มันทะ
ๆ ชอบโน้มน้าวและสร้างเงื่อนไขให้ลูกๆเรา ด้วยการจะพาไปนั่นนี่ เพื่อจะได้อยู่และไปด้วย หนักเข้าบอกว่าถ้าทำตัวแบบนี้จะพาไปห้างนู่นนี่ ถ้าอย่างนู้นอย่างนี้จะพาไปเซเว่น หนักที่สุดคือ พนักงานเซเว่นบอกว่า ลูกเราเข้าเซเว่นวันละหลายๆรอบ ด้วยความที่ไม่อยากให้มีปัญหาก็ได้แต่เก็บความรู้สึกไว้ คิดว่าสักวันมันจะเก็บไม่อยู่ และคงแตกหักกันไปข้างหนึ่งแน่ๆ
เมื่อแม่สามีวุ่นวายทุกเรื่อง