เริ่มเรื่องเลยค่ะ
เหตุการณ์เกิดขึ้นเวลาประมาณ 15.35น. (โดยประมาณ)
เราอยู่บ้าน 2 ชั้น เป็นแบบหมู่บ้าน มีซอยแบ่งเป็น ซอย 1 2 3 4 นะคะ
เรื่องเกิดขึ้นว่า เรานั่งเล่นคอมอยู่ข้างล่าง ได้ยินเสียงหมาเห่า เห่าเสียงดังมากสักพักเงียบหายไป พออีกแปปนึงก็เห่าอีก
ตอนแรกเรานึกว่ามีอะไรรึเปล่า หมาข้างนอกหลงเข้ามาไรงี้ ทำไมมันเห่ากันทั้งซอย รวมทั้งหมาบ้านเราเองด้วย
พอสักพักเราได้ยินเสียงเด็กตะโกน เห้ยๆ เอ็งดูบ้านนี้มีหมา แล้วทำเสียงหมาเห่า หมามันงงกัน พอตัวแรกเห่า ตัวที่ 2 ก็เห่าตาม
แล้วพวกเด็กๆ ก็มาหยุดที่หน้าบ้านเรา แล้วคุยกันประมาณว่า
"บ้านนี้อะ หมาตัวโคตรใหญ่ ข้าเห็นมาแล้ว เดี๋ยวเอ็งดูนะ" แล้วก็ทำเสียงหมาใส่ หมาเราก็เลยเห่าไม่หยุด หมาบ้านอื่นก็เห่าๆ ตามกันมาอีก
เราเลยตัดสินใจเดินออกไปบอกน้องดี
"น้องคะ อย่าไปแหย่มันสิ เนี่ยดูสิมันเห่ากันเสียงดังใหญ่แล้ว ไม่กลัวมันกัดหรอ"
เด็กคนที่ 1 ตอบมาได้น่าประทับใจเจ๊มากค่ะ
"กลัวไร แค่หมา แน่จริงพี่ปล่อยออกมาดิ ผมไม่กลัวหรอก" แล้วเหล่าเด็ก 2 สหายก็เดินออกจากหน้าบ้านเราไป พอสักพักเราได้ยินเสียงหมาเห่าอีก พร้อมทั้งเสียงเด็ก 2 คนนั้นกำลังหัวเราะ เราเปิดประตูออกไป ภาพที่เห็นคือ เด็ก 2 คนนั้นกำลังกระทืบเท้า ใส่หมาบ้านตรงข้ามกันอยู่ แล้วหมามันก็เห่าใหญ่ สักพักเอากระเทียมที่เด็กชอบซื้อมาปาเล่นกัน ไปปาใส่หน้าประตูบ้าน แล้วหมามันเหมือนตกใจ มันก็ทั้งขู่ ทั้งเห่า
เราเลยบอกน้องว่า
"น้องคะ หยุดเล่นแปปนึงได้มั้ย พี่รบกวนพาพี่เดินไปหาแม่น้องๆ หน่อยได้มั้ยคะ"
คราวนี้เด็กคนที่ 2 พูดว่า
"เรื่องไร ไมต้องพาไป ไม่บอกหรอก แบร่"
แล้วเด็กคนที่ 1 ไม่รู้อะไรดลใจ กระชากแขนเสื้อคนที่ 2
"ไปดิ ข้าจะไปขอตังค์แม่ซื้อขนมกิน เอ็งซื้อเปล่าเดี๋ยวข้าออกให้ 5 บาท" แล้วสักพักเด็ก 2 คนนั้นก็พากันเดินไป เราก็เลยเดินตามเรื่อย บ้านเราอยู่ซอย 1 นะคะ เราเดินไปถึง ซอย 3 ระยะห่างกันไม่มาก เราเดินไปเห็น กลุ่มคนกำลังนั่งคุยกัน
แล้วเด็กคนที่ 1 ก็ตะโกนว่า
"แม่ มานี่หน่อยดิ ขอตัวด้วยจะไปซื้อหนมกิน" ตัวแม่นี่เดินหน้าหงุดหงิดมาเลยค่ะ
แล้วถามว่า
"มึ_เอาไป 20 แล้วเดี๋ยวเย็นดีค่อยไปขอพ่อมึ_เพิ่ม วันนี้มึ_กินไป 20บาทแล้วนะ" แล้วแม่น้องคนที่ 1 หันหน้ามามองเราแบบประมาณว่า ใคร มาทำไม มีอะไร
เราเลยยิ้มให้แล้วก็พูดต่อทันที
"น้าคะ หนูขอโทษนะคะรบกวนเวลาน้าแปปนึง พอดีลูกชายน้าเค้า เข้าไปที่ซอย 1 ไปเดินแหย่หมาทุกบ้านเลย แล้วเมื่อกี้ไปปากระเทียมของเล่นใส่หมาอีก หนูกลัวว่า ถ้าเดินวันไหนน้องเค้ายังเล่นแบบนี้อยู่ เดี๋ยวหมามันจะตกใจแล้วน้องจะโดนกัดเอานะคะ" ตัดภาพมาที่หน้าขุ่นแม่ของน้องนะคะ คิ้วขมวด หางตาเริ่มกระตุกเล็กน้อย ปากนี่พร้อมจะอ้าด่าเราเต็มที่ ท่ายืนเอามือกอดอกพร้อมตบเราเต็มที่ พอเราพูดจบปุ๊ป ขุ่นแม่น้องคนนี้พูดว่า
"อะไร ถ้าหมากัดลูกฉัน ฉันก็แจ้งความสิ เธอเอาเวลาที่มาบอกฉันไปดูแลหมาเธอให้ดีๆ เถอะ ฉันนั่งตีหวยอยู่ตรงนี้ทุกวันไม่เห็นมันจะมีใครมามีปัญหาอะไรกับลูกฉัน เธอประสาทหรอ ถ้าหมามันกัดลูกฉันป่านนี้มันกัดไปนานแล้ว" อันนี้แค่แบบย่อๆ ที่จำได้นะคะ เพราะน้าแกด่าแบบไม่เว้นช่องให้พูดอะไรเลย
เราก็พูดกลับไปดีๆ ว่า
"มันอาจจะยังไม่เกิดนะคะน้า แต่ว่าคอยบอก คอยเตือนน้องเค้าหน่อยว่าอย่าเล่นแบบนี้ เกิดวันใดวันหนึ่ง น้องโดนกัดขึ้นมามันจะอันตราย" น้าคนนี้ก็ยังคงคอนเซปเดิมในการด่า และไม่ขึ้นจะยอมรับอะไรทั้งสิ้น และคำพูดน้าที่พูดออกมาทุกประโยคจะต้องมีคำว่า "หวย" กับ "ทุกวัน" เป็นคำพูดเดิมๆ ที่วนเวียนอยู่ที่เดิม เราขึ้นว่าคุยไป ขุ่นแม่ท่านนี้คงไม่ฟังอะไร ก็เลยตัดบทไปว่า
"ถ้าน้าไม่ดูน้องไม่เป็นไรค่ะ แต่หนูถือว่า หนูมาเตือนแล้วนะคะ ลูกน้า น้ายังไม่ขึ้นจะดู แล้วถ้าน้องเป็นอะไรไปจะโทษใครไม่ได้นะคะ เพราะน้าเอาแต่นั่งตีหวยทุกวัน น้องตัวแค่นี้ หมาหนูมันตะคลุบทีน้องเค้าก็หนีไม่รอดแล้ว รู้ว่านั่งตรงนี้ทุกวันค่ะ แต่ก็ควรสละเวลาที่นั่งอยู่ตรงดีไปเดินตามดูลูกบ้างว่าลูกเล่นอะไร เล่นยังไง เล่นกับใคร เดือดร้อนใครบ้าง ไม่ใช่ว่าพอลูกน้าโดนกัด น้าก็จะโทษแต่อีกฝ่ายอย่างเดียว แค่นี้แหละค่ะที่หนูจะพูด"
แล้วตอนเราเดินออกมา ขุ่นแม่ท่านนี้ได้ตะโกนตามหลังมาว่า
"มึ_อย่าให้หมามึ_มาวิ่งเล่นซอยนี้นะ กออู จะฆ่าทิ้งให้ ลูก กออู จะเล่นที่ไหนแล้วมันหนักหัวพ่อมึ_หรอ อีเด็กประสาทกลับ อีจกกะเปรต" โดยประมาณนี้ที่ได้ยินเพราะไม่คิดจะหันไปคุยอะไรด้วยอีกแล้วเพราะว่าขุ่นแม่ท่านนี้ อยู่เหนือเหตุผลมากเกินไป
พอสักพักเรากลับมานั่งที่บ้านได้ไม่ถึง 20 นาที คณะกรรมการหมู่บ้านขี่มอไซต์มาจอดหน้าบ้านเรา
เค้าบอกว่าน้าคนนี้อะ ไปบอกเค้าว่า
- เราไปด่าเค้าก่อน ขึ้นมึ_ ขึ้นกอกู
- ไปทำร้ายลูกเค้าจนลูกเค้าร้องไห้
- ขู่ว่าจะมาตบเค้า
เราก็บอกว่าแล้วแต่
"เค้าเลยค่ะลุง เค้าทำไรแล้วมีความสุขก็ปล่อยเค้าไป ขอบคุณลุงที่มาบอกนะคะ" คณะกรรมการก็ยิ้มๆ ให้ แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อแล้วขี่มอไซต์ออกไป
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
แม่นั่งแทงหวย ลูกเดินแหย่หมา
เหตุการณ์เกิดขึ้นเวลาประมาณ 15.35น. (โดยประมาณ)
เราอยู่บ้าน 2 ชั้น เป็นแบบหมู่บ้าน มีซอยแบ่งเป็น ซอย 1 2 3 4 นะคะ
เรื่องเกิดขึ้นว่า เรานั่งเล่นคอมอยู่ข้างล่าง ได้ยินเสียงหมาเห่า เห่าเสียงดังมากสักพักเงียบหายไป พออีกแปปนึงก็เห่าอีก
ตอนแรกเรานึกว่ามีอะไรรึเปล่า หมาข้างนอกหลงเข้ามาไรงี้ ทำไมมันเห่ากันทั้งซอย รวมทั้งหมาบ้านเราเองด้วย
พอสักพักเราได้ยินเสียงเด็กตะโกน เห้ยๆ เอ็งดูบ้านนี้มีหมา แล้วทำเสียงหมาเห่า หมามันงงกัน พอตัวแรกเห่า ตัวที่ 2 ก็เห่าตาม
แล้วพวกเด็กๆ ก็มาหยุดที่หน้าบ้านเรา แล้วคุยกันประมาณว่า
"บ้านนี้อะ หมาตัวโคตรใหญ่ ข้าเห็นมาแล้ว เดี๋ยวเอ็งดูนะ" แล้วก็ทำเสียงหมาใส่ หมาเราก็เลยเห่าไม่หยุด หมาบ้านอื่นก็เห่าๆ ตามกันมาอีก
เราเลยตัดสินใจเดินออกไปบอกน้องดี
"น้องคะ อย่าไปแหย่มันสิ เนี่ยดูสิมันเห่ากันเสียงดังใหญ่แล้ว ไม่กลัวมันกัดหรอ"
เด็กคนที่ 1 ตอบมาได้น่าประทับใจเจ๊มากค่ะ
"กลัวไร แค่หมา แน่จริงพี่ปล่อยออกมาดิ ผมไม่กลัวหรอก" แล้วเหล่าเด็ก 2 สหายก็เดินออกจากหน้าบ้านเราไป พอสักพักเราได้ยินเสียงหมาเห่าอีก พร้อมทั้งเสียงเด็ก 2 คนนั้นกำลังหัวเราะ เราเปิดประตูออกไป ภาพที่เห็นคือ เด็ก 2 คนนั้นกำลังกระทืบเท้า ใส่หมาบ้านตรงข้ามกันอยู่ แล้วหมามันก็เห่าใหญ่ สักพักเอากระเทียมที่เด็กชอบซื้อมาปาเล่นกัน ไปปาใส่หน้าประตูบ้าน แล้วหมามันเหมือนตกใจ มันก็ทั้งขู่ ทั้งเห่า
เราเลยบอกน้องว่า
"น้องคะ หยุดเล่นแปปนึงได้มั้ย พี่รบกวนพาพี่เดินไปหาแม่น้องๆ หน่อยได้มั้ยคะ"
คราวนี้เด็กคนที่ 2 พูดว่า
"เรื่องไร ไมต้องพาไป ไม่บอกหรอก แบร่"
แล้วเด็กคนที่ 1 ไม่รู้อะไรดลใจ กระชากแขนเสื้อคนที่ 2
"ไปดิ ข้าจะไปขอตังค์แม่ซื้อขนมกิน เอ็งซื้อเปล่าเดี๋ยวข้าออกให้ 5 บาท" แล้วสักพักเด็ก 2 คนนั้นก็พากันเดินไป เราก็เลยเดินตามเรื่อย บ้านเราอยู่ซอย 1 นะคะ เราเดินไปถึง ซอย 3 ระยะห่างกันไม่มาก เราเดินไปเห็น กลุ่มคนกำลังนั่งคุยกัน
แล้วเด็กคนที่ 1 ก็ตะโกนว่า
"แม่ มานี่หน่อยดิ ขอตัวด้วยจะไปซื้อหนมกิน" ตัวแม่นี่เดินหน้าหงุดหงิดมาเลยค่ะ
แล้วถามว่า
"มึ_เอาไป 20 แล้วเดี๋ยวเย็นดีค่อยไปขอพ่อมึ_เพิ่ม วันนี้มึ_กินไป 20บาทแล้วนะ" แล้วแม่น้องคนที่ 1 หันหน้ามามองเราแบบประมาณว่า ใคร มาทำไม มีอะไร
เราเลยยิ้มให้แล้วก็พูดต่อทันที
"น้าคะ หนูขอโทษนะคะรบกวนเวลาน้าแปปนึง พอดีลูกชายน้าเค้า เข้าไปที่ซอย 1 ไปเดินแหย่หมาทุกบ้านเลย แล้วเมื่อกี้ไปปากระเทียมของเล่นใส่หมาอีก หนูกลัวว่า ถ้าเดินวันไหนน้องเค้ายังเล่นแบบนี้อยู่ เดี๋ยวหมามันจะตกใจแล้วน้องจะโดนกัดเอานะคะ" ตัดภาพมาที่หน้าขุ่นแม่ของน้องนะคะ คิ้วขมวด หางตาเริ่มกระตุกเล็กน้อย ปากนี่พร้อมจะอ้าด่าเราเต็มที่ ท่ายืนเอามือกอดอกพร้อมตบเราเต็มที่ พอเราพูดจบปุ๊ป ขุ่นแม่น้องคนนี้พูดว่า
"อะไร ถ้าหมากัดลูกฉัน ฉันก็แจ้งความสิ เธอเอาเวลาที่มาบอกฉันไปดูแลหมาเธอให้ดีๆ เถอะ ฉันนั่งตีหวยอยู่ตรงนี้ทุกวันไม่เห็นมันจะมีใครมามีปัญหาอะไรกับลูกฉัน เธอประสาทหรอ ถ้าหมามันกัดลูกฉันป่านนี้มันกัดไปนานแล้ว" อันนี้แค่แบบย่อๆ ที่จำได้นะคะ เพราะน้าแกด่าแบบไม่เว้นช่องให้พูดอะไรเลย
เราก็พูดกลับไปดีๆ ว่า
"มันอาจจะยังไม่เกิดนะคะน้า แต่ว่าคอยบอก คอยเตือนน้องเค้าหน่อยว่าอย่าเล่นแบบนี้ เกิดวันใดวันหนึ่ง น้องโดนกัดขึ้นมามันจะอันตราย" น้าคนนี้ก็ยังคงคอนเซปเดิมในการด่า และไม่ขึ้นจะยอมรับอะไรทั้งสิ้น และคำพูดน้าที่พูดออกมาทุกประโยคจะต้องมีคำว่า "หวย" กับ "ทุกวัน" เป็นคำพูดเดิมๆ ที่วนเวียนอยู่ที่เดิม เราขึ้นว่าคุยไป ขุ่นแม่ท่านนี้คงไม่ฟังอะไร ก็เลยตัดบทไปว่า
"ถ้าน้าไม่ดูน้องไม่เป็นไรค่ะ แต่หนูถือว่า หนูมาเตือนแล้วนะคะ ลูกน้า น้ายังไม่ขึ้นจะดู แล้วถ้าน้องเป็นอะไรไปจะโทษใครไม่ได้นะคะ เพราะน้าเอาแต่นั่งตีหวยทุกวัน น้องตัวแค่นี้ หมาหนูมันตะคลุบทีน้องเค้าก็หนีไม่รอดแล้ว รู้ว่านั่งตรงนี้ทุกวันค่ะ แต่ก็ควรสละเวลาที่นั่งอยู่ตรงดีไปเดินตามดูลูกบ้างว่าลูกเล่นอะไร เล่นยังไง เล่นกับใคร เดือดร้อนใครบ้าง ไม่ใช่ว่าพอลูกน้าโดนกัด น้าก็จะโทษแต่อีกฝ่ายอย่างเดียว แค่นี้แหละค่ะที่หนูจะพูด"
แล้วตอนเราเดินออกมา ขุ่นแม่ท่านนี้ได้ตะโกนตามหลังมาว่า
"มึ_อย่าให้หมามึ_มาวิ่งเล่นซอยนี้นะ กออู จะฆ่าทิ้งให้ ลูก กออู จะเล่นที่ไหนแล้วมันหนักหัวพ่อมึ_หรอ อีเด็กประสาทกลับ อีจกกะเปรต" โดยประมาณนี้ที่ได้ยินเพราะไม่คิดจะหันไปคุยอะไรด้วยอีกแล้วเพราะว่าขุ่นแม่ท่านนี้ อยู่เหนือเหตุผลมากเกินไป
พอสักพักเรากลับมานั่งที่บ้านได้ไม่ถึง 20 นาที คณะกรรมการหมู่บ้านขี่มอไซต์มาจอดหน้าบ้านเรา
เค้าบอกว่าน้าคนนี้อะ ไปบอกเค้าว่า
- เราไปด่าเค้าก่อน ขึ้นมึ_ ขึ้นกอกู
- ไปทำร้ายลูกเค้าจนลูกเค้าร้องไห้
- ขู่ว่าจะมาตบเค้า
เราก็บอกว่าแล้วแต่
"เค้าเลยค่ะลุง เค้าทำไรแล้วมีความสุขก็ปล่อยเค้าไป ขอบคุณลุงที่มาบอกนะคะ" คณะกรรมการก็ยิ้มๆ ให้ แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อแล้วขี่มอไซต์ออกไป
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ