ตอนนี้กำลังเรียนป.ตรี บัญชีอยุค่ะ ปี4 แล้วตอนนี้จะจบแล้ว
ขอย้อนไปสมัยตอนม.3 ซึ่งก่อนจะต่อปวช ก้ไม่รู้ตัวเอง ว่าชอบอะไร รู้แค่ว่าชอบงานออกแบบ งานสร้างสรรค์ งานที่ไม่เหมือนใคร งานแกะๆ เพ้นๆ ปะๆ ติดๆ งานที่มีสีสันเยอะๆ อะไรประมาณนี้ แต่ตัวเราเองไม่ชัดเจนเอง ไม่หนักแน่นเองว่าชอบงานศิลปะแล้วก็ไม่รุว่างานแกะๆๆ เพ้นๆ มันเปนงานศิลปะเลยไม่ได้สนใจ ที่นี้พอจะเรียนต่อพ่อแม่เลยส่งให้ไปเรียน ปวช ปวส บัญชีเลย แต่ก็บอกพ่อแม่ไปแล้วว่าไม่ชอบ แค่บอกว่าอยากเรียนออกแบบ พ่อแม่เลยถามว่าเรียนแล้วจบไปจะทำอะไร เรียนบัญชีดีกว่าหางานทำง่าย เราก้เอ่อๆ ออๆ ไป แต่ก็ไม่ได้ชอบหรอก พอเรียนจบ บัญชีได้เกรด3.กว่าๆ เพื่อนมันก็ชวนไปเรียนต่อป.ตรีเทียบโอน 2 ปี เสาร์ อาทิต เราก็อ่อเออเรียนก็เรียน ตอนนั้นเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย เราได้เข้าทำงานเกี่ยวงานราชการ งานบัญชีโดยตรงเลย พอทำมาได้จะ2ปีแล้วใจมันเริ่มบอกว่าไม่ใช่ ไม่ใช่เลย เครียด กดดัน เลิกงานดึก มีแต่ตัวเลขเต็มหัวสมองคือตอนเรียนกับตอนทำงานมันไม่เหมือนกันนะค่ะตอนเรียนมันไม่ได้เครียดเหมือนตอนทำงาน ถามว่าเรียนได้ไม๊ตอบเลยว่าเรียนได้แต่ลึกๆในใจมันไม่ใช่ค่ะ แล้วก็มานั่งถามตัวเองจิงๆว่าที่เรียนมาคืออะไร คือมันไม่ใช่ตัวเราเลย นี่ทนเรียนมาตั้ง7 ปี บัญชีเนี่ย ตอนั้นนั่งทำงานๆอยู่ดีๆเราหยุดๆหยุดทุกอย่างแล้วหันไปมองรอบๆตัว นี่มันน่าเบื่อ คือไม่ชอบงานที่มีระบบตายตัว งานที่ต้องเข้าตามเวลา ต้องมาแต่งตัวตามระเบียบ แต่ไม่ได้มีปัญหากับคนทีทำงานนะค่ะ คนที่ทำงานน่ารัก แต่ไม่ชอบสายงานแบบนี้ ในใจคิดเลยงานอะไรที่เป็นตัวของตังเองงานที่มีสีสัน งานที่ใช้ไอเดียๆเยอะๆ แล้วก็ได้ข้อสรุปเราคงไม่เหมาะทำงานแบบนี้เลยขอลาออกจากงานราชการ ที่ทำมา2ปีเต็มๆ ออกไปไม่เสียดายเลยรู้สึกโล่ง (ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้าย แต่หนูคิดว่าโชคดีถ้าเราเรียนป.ตรีภาคปกติ เราก็ไม่รู้ว่าที่เราเรียนมาพอจบออกไปแล้วก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ เพราะมีประสบการณ์การทำงานบัญชีมาแล้วไงพอมาลองทำก็เลยรุ้สึกว่าไม่ใช่ตัวเอง) ตอนนี้ก็เหลือแต่เรียน เสาร์ อาทิตย์ ก็เลยอยากลองหาประสบการณ์ ว่าตกลงเราชอบอะไรกันแน่ เราเป็นคนชอบแต่งตัว แต่งหน้าทำผม ก็เลยลองไปสมัครร้านเสริมสวยดูที่บ้านก็เชียร์ไม่ชอบบัญชีเรียนจบก็ไปเปิดร้านเสรืมสวยสิ ก้เลยได้เป็นช่าง สระไดร์ พอมาลองมันไม่ได้ง่ายนะค่ะ คุณต้องใจรักจริงๆ วันแรกก็สนุกหรอกพอมาหลังเริ่มแบบเออมันไม่ใช่ตัวเราว่ะ คือชอบนะแต่งหน้าทำผมเนี่ยแต่ไม่ได้อยากทำให้คนอื่นมันเหนื่อยค่ะ พี่เจ้าของร้านก็คุยๆกับเรา พี่เขาเป็นเกย์ อายุ30กว่าๆ เรียนจบโท มาประสบการณ์โชกโชน ถ้าคนอ่านมาถึงตรงนี้สงสัยใช่มั้ยค่ะจบโททำไมมาเปิดร้านเสริมสวย บ้านพี่เค้าทำธุรกิจหลายอย่างค่ะคือรวยมาก พี่เค้าบอกว่าน้องไม่เหมาะกับงานแบบนี้หรอกเรื่องง่ายๆถ้าน้องชอบน้องจำได้หมดแหละ พี่ว่าถ้าน้องเอาดีด้านศิลปะน่าจะรุ่ง หนูก็ตกใจทำไมพี่พูดอย่างงีละ ก็พี่สังเกตน้องมา ทำไมน้องยอมซื้อหนังสือที่มีแต่รูปภาพเฉยๆแล้วราคาหนังสือก็ไม่ใช่น้อยๆ ถ้าน้องชอบเสรืมสวยน้องคงยิบหนังสือแฟชั่นมาดูแล้วแกบอกให้สังเกตสิ่งของจากสิ่งรอบตัวเราก้เออว่ะ แล้วก็เล่าตอนที่หนูไปกทมให้เจ๊แกฟัง เครื่องบินมันดีเล ว่างตั้งหลายชั่วโมงคนปกติเขาไปเดินห้างหนูเลือกไปดูหอศิลป์ เลยขอเจ๊แกออกเพื่อไม่ให้เป็นภาระแก ตอนนี้ก็กลับมาว่างงานรอแต่เรียนให้จบป.ตรี อีก5เดือนก็จบแล้วค่ะ มานั่งทบทวนตัวเองอีกครั้ง เขียนสิ่งที่เราชอบ ไม่ชอบ หนูก็ชอบงานเพ้น งานปั้นแจกัน งานที่ทำด้วยมือ งานประดิษฐ์ ก้เลยมาคิดมามองตัวเองใหม่ งานศิลปะทุกอย่างหนูจำได้หมดตั้งแต่เรียนสมัยป.6ยังจำได้เลย แต่วิชาอื่นเนี่ยจำไม่ได้ แล้วหนูก็เคยทำงานเพ้นผนังมาแล้ว คนหลายคนก็บอกว่าสวยนะทั้งๆที่หนูทำเป็นครั้งแรกแล้วก็หยุดไปเพราะไม่รู้จะยังไงต่อ เจ๊แกบอกว่าหนูมีอารมณ์ลึก มีสกิลด้านศิลปะ หนูก้ไม่เชื่อเจ๊บ้าหรอ แกบอกเชื่อเจ๊ เจ๊ผ่านมาเยอะ ก้เลยลองไปทำแบบทดสอบค้นหาสายอาชีพ นิสัยที่เหมาะกัยสายงาน มันประมวลผลเป็นด้าน ศิลปะหมดเลย สรุปเลยค่ะใจมันบอกมาตั้งนานแล้วชอบด้านนี้ หนูรู้ค่ะว่างานศิลปะมันไม่ได้ง่ายมันเครียดกดดันเหมือนกันแต่มันงานที่เราชอบ เราตั้งใจที่จะทำ ตอนนี้กำลังฝึกวากดรออิ้งอยุ แล้วหนูก้มารู้ใจตัวเองแล้วว่าจริงๆเราชอบสายนี้มาตลอดแต่มันโดนคนอื่นกระชากไปกระชากมาจนมันเคว้อะ พอมานั่งนึก นั่งอยู่กับตัวเองสักพัก แล้วอยากทำงานด้านนี้ไปตลอดชีวิต ตอนนี้เลยอยากเรียนศิลปะ อยากทำงานสายนี้แบบจิงจังต้องไปเริ่มเรียนใหม่ต่อมหาลัยด้านศิลเลยหรือยังไงค่ะ หรือลองเข้าครอสด้านศิลปะไปก่อน แล้วอีกอย่างสาขาศิลปะมันก็มีหลายสาขาหนูก็งงอีกและ เราชอบศิลปะแต่ไม่รู้จะเรียนสาขาไร เพ้นก็ชอบ งานปั้นก็ชอบ งานภาพพิมพ์ งานปั้นดินเผา งานเซรามิก คิอตอนนี้ไม่รุจะเรียนอะไรดี ขอบคุณที่สละเวลามาอ่าน อ่านจะยาวหน่อย ตอนนี้คิดแค่ว่าเรียนให้จบป.ตรีบัญชีก่อน อีกไม่กี่เดือนก้จะจบแล้ว แต่ไม่อยากทำสายนี้แล้ว อยากเรียนศิลปะจจิงจัง รู้ตั้งแต่ประวัติศาสตร์ของศิลปะเลยอ่ะค่ะ ขอบคุณค่ะที่เข้ามาอ่าน
เรียนจบบัญชีแต่อยากเรียนศิลปะ
ขอย้อนไปสมัยตอนม.3 ซึ่งก่อนจะต่อปวช ก้ไม่รู้ตัวเอง ว่าชอบอะไร รู้แค่ว่าชอบงานออกแบบ งานสร้างสรรค์ งานที่ไม่เหมือนใคร งานแกะๆ เพ้นๆ ปะๆ ติดๆ งานที่มีสีสันเยอะๆ อะไรประมาณนี้ แต่ตัวเราเองไม่ชัดเจนเอง ไม่หนักแน่นเองว่าชอบงานศิลปะแล้วก็ไม่รุว่างานแกะๆๆ เพ้นๆ มันเปนงานศิลปะเลยไม่ได้สนใจ ที่นี้พอจะเรียนต่อพ่อแม่เลยส่งให้ไปเรียน ปวช ปวส บัญชีเลย แต่ก็บอกพ่อแม่ไปแล้วว่าไม่ชอบ แค่บอกว่าอยากเรียนออกแบบ พ่อแม่เลยถามว่าเรียนแล้วจบไปจะทำอะไร เรียนบัญชีดีกว่าหางานทำง่าย เราก้เอ่อๆ ออๆ ไป แต่ก็ไม่ได้ชอบหรอก พอเรียนจบ บัญชีได้เกรด3.กว่าๆ เพื่อนมันก็ชวนไปเรียนต่อป.ตรีเทียบโอน 2 ปี เสาร์ อาทิต เราก็อ่อเออเรียนก็เรียน ตอนนั้นเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย เราได้เข้าทำงานเกี่ยวงานราชการ งานบัญชีโดยตรงเลย พอทำมาได้จะ2ปีแล้วใจมันเริ่มบอกว่าไม่ใช่ ไม่ใช่เลย เครียด กดดัน เลิกงานดึก มีแต่ตัวเลขเต็มหัวสมองคือตอนเรียนกับตอนทำงานมันไม่เหมือนกันนะค่ะตอนเรียนมันไม่ได้เครียดเหมือนตอนทำงาน ถามว่าเรียนได้ไม๊ตอบเลยว่าเรียนได้แต่ลึกๆในใจมันไม่ใช่ค่ะ แล้วก็มานั่งถามตัวเองจิงๆว่าที่เรียนมาคืออะไร คือมันไม่ใช่ตัวเราเลย นี่ทนเรียนมาตั้ง7 ปี บัญชีเนี่ย ตอนั้นนั่งทำงานๆอยู่ดีๆเราหยุดๆหยุดทุกอย่างแล้วหันไปมองรอบๆตัว นี่มันน่าเบื่อ คือไม่ชอบงานที่มีระบบตายตัว งานที่ต้องเข้าตามเวลา ต้องมาแต่งตัวตามระเบียบ แต่ไม่ได้มีปัญหากับคนทีทำงานนะค่ะ คนที่ทำงานน่ารัก แต่ไม่ชอบสายงานแบบนี้ ในใจคิดเลยงานอะไรที่เป็นตัวของตังเองงานที่มีสีสัน งานที่ใช้ไอเดียๆเยอะๆ แล้วก็ได้ข้อสรุปเราคงไม่เหมาะทำงานแบบนี้เลยขอลาออกจากงานราชการ ที่ทำมา2ปีเต็มๆ ออกไปไม่เสียดายเลยรู้สึกโล่ง (ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้าย แต่หนูคิดว่าโชคดีถ้าเราเรียนป.ตรีภาคปกติ เราก็ไม่รู้ว่าที่เราเรียนมาพอจบออกไปแล้วก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ เพราะมีประสบการณ์การทำงานบัญชีมาแล้วไงพอมาลองทำก็เลยรุ้สึกว่าไม่ใช่ตัวเอง) ตอนนี้ก็เหลือแต่เรียน เสาร์ อาทิตย์ ก็เลยอยากลองหาประสบการณ์ ว่าตกลงเราชอบอะไรกันแน่ เราเป็นคนชอบแต่งตัว แต่งหน้าทำผม ก็เลยลองไปสมัครร้านเสริมสวยดูที่บ้านก็เชียร์ไม่ชอบบัญชีเรียนจบก็ไปเปิดร้านเสรืมสวยสิ ก้เลยได้เป็นช่าง สระไดร์ พอมาลองมันไม่ได้ง่ายนะค่ะ คุณต้องใจรักจริงๆ วันแรกก็สนุกหรอกพอมาหลังเริ่มแบบเออมันไม่ใช่ตัวเราว่ะ คือชอบนะแต่งหน้าทำผมเนี่ยแต่ไม่ได้อยากทำให้คนอื่นมันเหนื่อยค่ะ พี่เจ้าของร้านก็คุยๆกับเรา พี่เขาเป็นเกย์ อายุ30กว่าๆ เรียนจบโท มาประสบการณ์โชกโชน ถ้าคนอ่านมาถึงตรงนี้สงสัยใช่มั้ยค่ะจบโททำไมมาเปิดร้านเสริมสวย บ้านพี่เค้าทำธุรกิจหลายอย่างค่ะคือรวยมาก พี่เค้าบอกว่าน้องไม่เหมาะกับงานแบบนี้หรอกเรื่องง่ายๆถ้าน้องชอบน้องจำได้หมดแหละ พี่ว่าถ้าน้องเอาดีด้านศิลปะน่าจะรุ่ง หนูก็ตกใจทำไมพี่พูดอย่างงีละ ก็พี่สังเกตน้องมา ทำไมน้องยอมซื้อหนังสือที่มีแต่รูปภาพเฉยๆแล้วราคาหนังสือก็ไม่ใช่น้อยๆ ถ้าน้องชอบเสรืมสวยน้องคงยิบหนังสือแฟชั่นมาดูแล้วแกบอกให้สังเกตสิ่งของจากสิ่งรอบตัวเราก้เออว่ะ แล้วก็เล่าตอนที่หนูไปกทมให้เจ๊แกฟัง เครื่องบินมันดีเล ว่างตั้งหลายชั่วโมงคนปกติเขาไปเดินห้างหนูเลือกไปดูหอศิลป์ เลยขอเจ๊แกออกเพื่อไม่ให้เป็นภาระแก ตอนนี้ก็กลับมาว่างงานรอแต่เรียนให้จบป.ตรี อีก5เดือนก็จบแล้วค่ะ มานั่งทบทวนตัวเองอีกครั้ง เขียนสิ่งที่เราชอบ ไม่ชอบ หนูก็ชอบงานเพ้น งานปั้นแจกัน งานที่ทำด้วยมือ งานประดิษฐ์ ก้เลยมาคิดมามองตัวเองใหม่ งานศิลปะทุกอย่างหนูจำได้หมดตั้งแต่เรียนสมัยป.6ยังจำได้เลย แต่วิชาอื่นเนี่ยจำไม่ได้ แล้วหนูก็เคยทำงานเพ้นผนังมาแล้ว คนหลายคนก็บอกว่าสวยนะทั้งๆที่หนูทำเป็นครั้งแรกแล้วก็หยุดไปเพราะไม่รู้จะยังไงต่อ เจ๊แกบอกว่าหนูมีอารมณ์ลึก มีสกิลด้านศิลปะ หนูก้ไม่เชื่อเจ๊บ้าหรอ แกบอกเชื่อเจ๊ เจ๊ผ่านมาเยอะ ก้เลยลองไปทำแบบทดสอบค้นหาสายอาชีพ นิสัยที่เหมาะกัยสายงาน มันประมวลผลเป็นด้าน ศิลปะหมดเลย สรุปเลยค่ะใจมันบอกมาตั้งนานแล้วชอบด้านนี้ หนูรู้ค่ะว่างานศิลปะมันไม่ได้ง่ายมันเครียดกดดันเหมือนกันแต่มันงานที่เราชอบ เราตั้งใจที่จะทำ ตอนนี้กำลังฝึกวากดรออิ้งอยุ แล้วหนูก้มารู้ใจตัวเองแล้วว่าจริงๆเราชอบสายนี้มาตลอดแต่มันโดนคนอื่นกระชากไปกระชากมาจนมันเคว้อะ พอมานั่งนึก นั่งอยู่กับตัวเองสักพัก แล้วอยากทำงานด้านนี้ไปตลอดชีวิต ตอนนี้เลยอยากเรียนศิลปะ อยากทำงานสายนี้แบบจิงจังต้องไปเริ่มเรียนใหม่ต่อมหาลัยด้านศิลเลยหรือยังไงค่ะ หรือลองเข้าครอสด้านศิลปะไปก่อน แล้วอีกอย่างสาขาศิลปะมันก็มีหลายสาขาหนูก็งงอีกและ เราชอบศิลปะแต่ไม่รู้จะเรียนสาขาไร เพ้นก็ชอบ งานปั้นก็ชอบ งานภาพพิมพ์ งานปั้นดินเผา งานเซรามิก คิอตอนนี้ไม่รุจะเรียนอะไรดี ขอบคุณที่สละเวลามาอ่าน อ่านจะยาวหน่อย ตอนนี้คิดแค่ว่าเรียนให้จบป.ตรีบัญชีก่อน อีกไม่กี่เดือนก้จะจบแล้ว แต่ไม่อยากทำสายนี้แล้ว อยากเรียนศิลปะจจิงจัง รู้ตั้งแต่ประวัติศาสตร์ของศิลปะเลยอ่ะค่ะ ขอบคุณค่ะที่เข้ามาอ่าน