โลกนี้จริงอยู่ยากจริงหรอครับ

ผมเป็นคนที่มีอะไรที่พูดตรงแต่สุภาพนะครับ ยังรักษาน้ำใจคนฟัง แต่กริยานี้หรือหน้าจะตรงมากๆๆ
ผมมีเหตุการณ์หนึ่ง ผมรู้สึกว่าการกระทำของผมคือสิ่งที่ผิด เข้าเรื่องเลยนะครับ ผมเป็นเด็กม.5ครับซึ่งแน่นอนเรามีกิจกรรมกีฬาสี และผมเป็นฝ่ายจัดขบวนพาเหรดโดยมีเพื่อนผมอีก3คน โดยมีงบอยู่อย่างจำกัด จู่ๆรุ่นพี่ก็บอกว่าเรามีงบเพิ่มโดย ผปค.คนหนึ่งเป็นคนจัดหาให้แต่ต้องรายงานเขาว่าเราจะทำอะไรบ้าง ผ่านไม่ผ่าน เพราะตอนนั้นอยู่ในช่วงที่ไม่ควรมีงานรื่นเริง ผมดึงธีมให้เป็นสีดำเรียบๆครับ เพื่อไม่ให้อาจารย์ตำหนิ จู่ๆผปค.พูดว่าทำให้อลังการไปเลยยิ่งใหญ่ไปเลย และเลือกที่จะไปบอกรุ่นพี่และสั่งให้ทำเลยโดยไม่ใครแจ้งพวกผม จนผมถึงจุดที่ต้องพูด ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดผมไม่โอเคกับสิ่งนี้ และไม่ใช่เเค่เรื่องคิดแทนนะครับ ผมไม่ถึงยัดเยียดให้ผู้ใหญ่มาสนับสนุนเงินอย่างปฏิเสธไม่ได้ จนมีครูมาบอกว่าผู้ใหญ่บ่นมาว่าผปค.คนนี้เข้ามายุ่งเกินไปมั้ย
ผมจึงเจ้าไปพูดกับผู้ปกครองว่าไปหยุดการกระทำของเค้าคิดว่าเยอะไปแต่ในทำนองที่สุภาพและไตร่ตรองแล้ว
วันรุ่งขึ้นผมกลับโดนเพื่อนต่อว่าทำไมต้องพูด ไม่ชอบ ไม่ดี ก็ตีน่ายิ้มไป เออออตามเค้าไป(เพราะคนอื่นๆทั้งเพื่อนและรุ่นพี่ก็เห็นด้วยกับผมทุกคนแต่เลือกที่โกหกว่าเห็นดีเห็นชอบต่อไป)
พึ่งลองเขียนครั้งแรกผิดตรงไหนบอกผมได้นะครับ แต่หนักใจจริงๆ อยากให้เพื่อนพี่ๆช่วบออกความเห็นหน่อย