ผมพึ่งเลิกกับแฟนซึ่งต้องบอกก่อนนะครับว่าผมเองมีแฟนเป็นผู้ชาย
เล่าก่อนเลยว่าผมกับแฟนของผมเราคบกันได้ปีกว่าๆ เรามักจะทะเลาะกันบ่อยเนื่องจากวัยที่ต่างกันผมอายุห่างจากเค้าประมาณ 5-6 ปี มันเลยทำให้ความคิดของผมนั้นเป็นเด็ก แต่ตัวเค้าเองมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่
ผมอยู่คนละที่กับเค้าผมเรียนในกรุงเทพ แต่เค้าอยู่ต่างจังหวัดแต่ทุกๆอาทิตผมจะกลับไปหาเค้า
เรื่องเกิดจากเราทะเลาะกันมาเป็นเวลา 1 เดือน ซึ่งผมแอบจับได้ว่าเค้าแอบคุยกับใครใกล้ตัวของเค้าซึ่งเป็นคนที่ผมไว้ใจมาก แต่ผมไม่ได้พูดออกไปว่าผมรู้อะไรมา ตลอดระยะเวลา 1 เดือนผมไม่ค่อยพูดจากับเค้าและผมก็ทำตัวออกห่าง เช่น การนอนเอาหมอนข้างคั่น การไม่ไปกินข้าวด้วย แต่ตลอดระยะเวลา 1 เดือนผมไปหาเค้าตลอด และเค้าก็มีการแอบเอาหมอนข้างออกและกอดเรา จนกระทั่งมีอยู่อาทิตหนึ่งที่เป็นวันเกิดผม ผมไม่ได้ไปหาเค้า ในคืนวันนั้นเที่ยงคืนก็จะเป็นวันเกิดของผม ปรากฏว่าเค้าเข้ามาในกรุงเทพ แต่เค้าไม่ได้มาหาเรา เค้าไปหาอีกคนหนึ่ง พอรุ่งเช้าในวันนั้นเค้าก็ขึ้นสเตตัสเฟสว่า " มีแฟนแล้ว "
พอในวันถัดไปเค้าก็กลับบ้านในตอนเช้า ในเวลาเย็นผมจึงขับรถไปหาแล้วได้ถามกับเค้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น ปรากฏว่าเค้าได้พูดออกมาว่าเค้ารู้สึกดีกับคนๆนึงแต่เค้าไม่ยอมบอกว่าเป็นใครแต่ในใจของผมรู้อยู่แล้วว่าคนๆนั้นเป็นใคร ผมจึงได้โทรไปหาอีกคนแล้วถามเค้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น อีกคนได้ตอบไปว่าเค้ารู้สึกดีกับแฟนของเราตั้งแต่ตอนที่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน เท่านั้นแหละผมช็อกมากเพราะคนนี้คือคนที่ผมไว้ใจที่สุดเวลาเค้าจะไปเที่ยวไหนด้วยกันผมไม่เคยห้าม
ตั้งแต่วันนั้นผมจึงทำใจยอมรับความจริงว่า ถ้าทั้งหมดมันถูกกำหนดมาให้เราต้องจากกันเราก็ทำอะไรไม่ได้ ทุกวันนี้ผมคิดถูกไหมที่ยังไม่ได้ใจจากเค้าแต่เลือกการรอเพื่อให้เค้ากลับมา ผมยังยืนอยู่ตรงนี้ยืนอยู่ที่เดิมเผื่อวันไหนเค้าเดินกลับมาเค้าจะได้เห็นผม
ทำถูกไหมที่จะรอแฟนเก่า?
เล่าก่อนเลยว่าผมกับแฟนของผมเราคบกันได้ปีกว่าๆ เรามักจะทะเลาะกันบ่อยเนื่องจากวัยที่ต่างกันผมอายุห่างจากเค้าประมาณ 5-6 ปี มันเลยทำให้ความคิดของผมนั้นเป็นเด็ก แต่ตัวเค้าเองมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่
ผมอยู่คนละที่กับเค้าผมเรียนในกรุงเทพ แต่เค้าอยู่ต่างจังหวัดแต่ทุกๆอาทิตผมจะกลับไปหาเค้า
เรื่องเกิดจากเราทะเลาะกันมาเป็นเวลา 1 เดือน ซึ่งผมแอบจับได้ว่าเค้าแอบคุยกับใครใกล้ตัวของเค้าซึ่งเป็นคนที่ผมไว้ใจมาก แต่ผมไม่ได้พูดออกไปว่าผมรู้อะไรมา ตลอดระยะเวลา 1 เดือนผมไม่ค่อยพูดจากับเค้าและผมก็ทำตัวออกห่าง เช่น การนอนเอาหมอนข้างคั่น การไม่ไปกินข้าวด้วย แต่ตลอดระยะเวลา 1 เดือนผมไปหาเค้าตลอด และเค้าก็มีการแอบเอาหมอนข้างออกและกอดเรา จนกระทั่งมีอยู่อาทิตหนึ่งที่เป็นวันเกิดผม ผมไม่ได้ไปหาเค้า ในคืนวันนั้นเที่ยงคืนก็จะเป็นวันเกิดของผม ปรากฏว่าเค้าเข้ามาในกรุงเทพ แต่เค้าไม่ได้มาหาเรา เค้าไปหาอีกคนหนึ่ง พอรุ่งเช้าในวันนั้นเค้าก็ขึ้นสเตตัสเฟสว่า " มีแฟนแล้ว "
พอในวันถัดไปเค้าก็กลับบ้านในตอนเช้า ในเวลาเย็นผมจึงขับรถไปหาแล้วได้ถามกับเค้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น ปรากฏว่าเค้าได้พูดออกมาว่าเค้ารู้สึกดีกับคนๆนึงแต่เค้าไม่ยอมบอกว่าเป็นใครแต่ในใจของผมรู้อยู่แล้วว่าคนๆนั้นเป็นใคร ผมจึงได้โทรไปหาอีกคนแล้วถามเค้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น อีกคนได้ตอบไปว่าเค้ารู้สึกดีกับแฟนของเราตั้งแต่ตอนที่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน เท่านั้นแหละผมช็อกมากเพราะคนนี้คือคนที่ผมไว้ใจที่สุดเวลาเค้าจะไปเที่ยวไหนด้วยกันผมไม่เคยห้าม
ตั้งแต่วันนั้นผมจึงทำใจยอมรับความจริงว่า ถ้าทั้งหมดมันถูกกำหนดมาให้เราต้องจากกันเราก็ทำอะไรไม่ได้ ทุกวันนี้ผมคิดถูกไหมที่ยังไม่ได้ใจจากเค้าแต่เลือกการรอเพื่อให้เค้ากลับมา ผมยังยืนอยู่ตรงนี้ยืนอยู่ที่เดิมเผื่อวันไหนเค้าเดินกลับมาเค้าจะได้เห็นผม