สับสนกับความรัก เดี๋ยวก็โหยหาเดี๋ยวก็อยากอยู่นิ่งๆ

หวัดดีเพื่อนๆพันทิปปป เรามีคำถามที่มันวนเวียนแบบตอบตัวเองไม่ได้ ปรึกษาเพื่อนสนิทก้ได้คำตอบละนะ แต่มันยังรู้สึก งงๆ เลยอยากจะมาให้เพื่อนๆพันทิปช่วยตอกย้ำความรู้สึกเราสักหน่อย เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนี้เราอยู่ปี1 ตอนที่เราเข้ามาคนะนี้ใหม่ๆเราถูกใจผชคนนึงรุ่นเดียวกัน ได้ลงเพจคิ้วบอย โดนพี่ๆชวนไปเล่นละครนู้นนี่นั่น ได้ทำอะไรต่างๆที่เป็นตัวหลักของคนะ เล่นหนัง บลาๆๆๆๆ คือเราก้ชอบเขา เปนช่วงรับน้องพอดี เค้าก้มีกิจกรรมต่างๆ แข่งกีฬามหาลัย เยอะเอะเอาเปนว่าบ้ากิจกรรม แต่ที่บ้ากว่าก็คือกูนี่แหละ ที่ตามไปนั่งดูทุกกิจกรรม แล้วที่บ้าเช้ดเป็ดสุดๆคือยอมแหกตาอยู่เลยเที่ยงคืนทุกวันเผื่อจะได้ไปส่ง โดยเนียนเอาว่า บ้านอยู่แถวนั้น เป็นไงครับ สายเปย์ที่แท้จิง จนมันก้เลยมาเกือบเดือนกว่าละ ก้ไปรับน้องที่ตจว เราก้นั่นแหละ คืนนั้นนั่งอยู่คนเดียวตรงริมทะเล ตอนนั้นฟีลอะไรไม่รู้ว อินดี้ ละอยู่ดีๆอีนี่อินดี้กว่าเลี้ยวเข้ามานั่งด้วย บอกเลยคะคุน!!หัวใจจะวายลงไปตาตุ่ม แต่ก้คืดว่าอึดอัดแน่ๆๆๆถ้าไม่บอกงี้ บอกไปมีแค่ชอบกับไม่ชอบ แต่ถ้าไม่บอกเท่ากับเค้าไม่รู้เลย ก้ตัดสินใจบอก ณ ตอนนั้นอะ เค้าไม่ได้บอกว่าไม่ชอบเรานะ แต่ก้ไม่แสดงอาการชอบด้วย มีแต่ "ห้ะะะ ตอนไหนวะ!!" "ได้ไงงง" เราเลยแบบโอเคตัดใจเฟรนโซน ก้เวลาก้ผ่านมาสี่เดือนนิสๆอะ คือไม่ได้หลบหน้ากันนะ แต่ไม่เข้าใจว่าคนะก้มีอยู่แค่นี้เปนไปได้ไงวะ เดินไม่เคยเจอกันเลย แต่ก้คทอเรียนอยู่คนละภาคด้วยแหละ แต่เปนไปได้ไงวะเดินไม่เคยป๊ะกันเลย จนวันนึงเราลงรูปละเค้ามาเม้น โอเคหัวใจจะตกไปตาตุ่มอีกรอบเป็นปีเป็นชาติไม่เคยเม้น เราก่แบบเอาวะ ไหนๆตอนนี้เราก้มีคนคุยคนอื่นไปแล้วด้วย เฟรนโซนชัดๆกับมันไปเลยละกัน ก้ทักไลน์เค้าไป ไม่ใช่ทักหรอกต้องใช้คำว่าตอบไลน์ที่ดองอยู่เกือบเดือน ก้คุยเล่นกันมาเรื่อยๆน้ะประจวบกับคนคุยเรามันเริ่มแย่อะ เราเลยตัดสินใจเลิกคุย ละอีนี่คงเปน1เหตุผล เพราะทุกวันตอนเยนก้ไปกินข้าวกัน เล่นกัน แบบเจอบ่อยกว่าหน้าพ่อแม่อะ จนเราตัวติดกันได้ไงแบบงงๆ จนวันนีงเค้าก้มาสารภาพกับเราว่าเริ่มรู้สึกดีตั้งแต่วันที่กลับมาคุยเล่นกัน มากินข้าวด้วยกันอีกครั้งแล้ว เราก้แบบ จังหวะนั้นอะรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรร คนที่เราเคยหวัง เคยชอบ เคยฝัน เค้ามาชอบเราวะะ เคิามาสนใจเราวะะ เห่ยยย ตอนนั้นแบบอยากตบหน้าตัวเองแล้วบอกตัวเองว่าตื่นเหอะะะ ก็เลยตัดสินใจบอกไปว่า ความรู้สึกกูมันก็กลับมาเหมือนกัน เหมือนยังตัดไม่ขาด ก้นุยกันมาเรื่อยๆนะพัฒนาความสัมพัน แต่ไม่ใช้ชื่อเรียกอะไรทั้งนั้น แต่เรื่องมันก้พีคไง พอยู่ด้วยกันทุกวันๆจิงๆ แบบแทบจะ24ชม ก้เริ่มรู้สึก เปนเราที่เริ่มรุ่สึก ว่าทำไมความรู้สึกมันไม่เหนเหมือนครั้งแรกที่เราชอบเค้าเลย นี่เราบอกเค้าไปแบบนั้นเพราะเรายังตัดเค้าไม่ขาดจิงๆหรือเพราะตอนนี้เราเหงา คนคุยเก่าก้ตัดไปแล้วมีเค้าเข้ามาพอดี หรือจิงๆแล้วแค่รู้สึกว่าเพราะ คนที่เราเคยชอบกลับมาชอบเรา คือถ้าถามว่ากลับมาช้าไปมั้ย มันก้ไม่ได้ช้าไปหรอก หัวใจยังเขินอยู่ แต่แค่มันรู่สึกว่า ทำไมตอนนี้ความชอบมันเหลือแค่เท่านี้เอง ยังมีความสุขยังฟินทุกครั้งนะที่อยู่ด้วยกัน แต่พอยิ่งอยู่ด้วยกัน ทำไมความรู้สึกมันถึงค่อนข้างชัดขึ้นเรื่อยๆว่าไม่ได้อยากเดินหน้าต่อขนาดนั้น ขนาดครั้งแรกที่ชอบ อยากกลับไปเป็นเพื่อนมากกว่า คือกับคนนี้ถ้าได้คบกันจิง ปันหาคงตามมาเยอะอยู่ เค้าดูเด็กๆสำหรับเรา ดูเราแมนกว่าเยอะอะเวลาอยู่ด้วย หรือเพราะเราขับรถเปนเวลาไปไหนมาไหนเราเลยขับคนเดียวเค้านั่งตลอด เลยเปนเหตุผลหลักๆที่ทำให้คิดงี้ คือเราอยากถูกดูแลอะ เราไม่ได้อยากมาเปนสายเปที่แท้จิง ไหนจะเพื่อนที่คนะที่เคยชอบนางละนางก้ไปคุนไปเทเค้ามาอีก จิงๆลึกๆเราก้แอบคืดว่านี่มันชอบกูจิงๆมั้ยวะ หรือเปนเพราะกูคือคนที่เคยชอบ เหงา กลับมาเริ่มกะคนที่เคยชอบคงง่ายกว่าไปเริ่มใหม่ หรือเพราะกูดูสายเปย์ที่แท้จิงขับรถไปส่งได้ที่บ้านทุกเวลา กูชีวิตฟรี มีรถมีคอน การบ้านกูทำให้ได้ ชีวิตกูฟรีสะไตล แต่ความคิดนี้ อยู่อะ ถ้าเปนจิง คือพอมาคิดดูแล้วไอ้ช่วงที่ตอนเราอยุ่คนเดียว เราก้อยากมีใครสักคนมาอยู่ข้างๆนะ แต่พอมีเข้ามาแล้วจิงๆหัวใจมันกลับรู้สึกว่ายังไม่อยากมีพันธะใดใด กลัวการผูกมัด หรือยังไม่ได้เจอคนที่ใช้ขนาดนั้น หัวใจมันเลยยังไม่ได้อยากถูกควบคุม เอาจิงๆนะตอนนี้อะ งงกับใจตัวเอง คำว่า"หรืออาจเป็นเพราะ"ผุดขึ้นมาในหัววันละสิบรอบ ไม่รู้ว่าใจตัวเองมันกลับไปชอบเค้าจิงๆมั้ย หรือจิงๆความรู้สึกลึกๆเราเฟรนโซนเค้าไปนานแล้วจิงๆ แต่นี่มันแค่เหงา ใครก้ได่ช่วยทำให้สมองมันไม่งงแบบนี้ด้วยเถอะเพื่อนๆๆพีนทิป😞