สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่า เรื่องทั้งหมดเป็นความจริงนะคะ
เราอายุช่วง 20-25 ปี ตอนนี้มากกว่าช่วยที่บ้านขายของ
ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยนะคะย้อนไปช่วงเราเด็กบ้านเรามีฐานะที่เรียกว่ารวยเลยก็ว่าได้
ธุรกิจกำลังไปได้สวยแม่เราเป็นแม่บ้านอยู่บ้านเฉยๆพ่อเราขยายธุรกิจ พอเพิ่งขยายได้ไม่นาน
พ่อเราเสียค่ะ ซึ่งตอนนั้นเราเด็กมา ทุกคนไปไม่ถูกจากที่รับรู้ได้ แม่ต้องมาทำธุรกิจแทนพ่อ
ซึ่งแม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการทำธุรกิจควรทำอย่างไร นั่นเป็นจุดเริ่มต้นการเป็นหนี้ค่ะ
แม่เราเข้ามาบริหารบวกกับไม่รู้เรื่องนำเข้าของเข้ามาจากญี่ปุ่นตอนนั้นมันบูมมาก
ทางญี่ปุ่นมาบริการด้วยตนเอง ขายดีมาก
แม่เราเป็นคนใจดีแต่ดีเกินไปใครเค้ามาขอเงินให้หมดใครชวนบริจาคให้หมด
จนแม่ตัดสินใจสร้างบ้าน 10 ล้านบาท ซึ่งตอนนั้นฐานะเราไหวนะ
บวกกับมีเงินเยอะแม่ใช้เยอะไม่รู้ค่าของเงินแจกเยอะ
แต่ถึงจุดหักเหแม่โดนผู้รับเหมาโกง (เราไม่รู้รายระเอียดมากนะ) ตอนนั้นแค่ 12 ปี
โดนยืมเงินแล้วโดนเบี้ยวอีก ซึ่งแม่เราค่อนข้างเป็นคนช่วยเหลือคน
ต่อมาเศรษฐกิจไม่ดีอีกทำให้ของขายไม่ค่อยได้สั่งของมาเป็นตู้หลายตู้มาก ราคาต่อตู้ 1 ล้าน
แม่ต้องเอาบ้านไปจำนำ ได้เงินมาไม่พอจ่ายกลายเป็นหนี้ 2 ที่
แม่ก็พยายามขายของในร้านเพื่อมาใช้หนี้ แต่ก็ไม่พอเลยไปยืมเงินเอกชน แต่ว่าดอกมันเยอะมาก
ทำให้หนี้เพิ่มพูลไปเรื่อยๆ จนตอนนี้แม่กำลังจะขายฝากกิจการ
แต่แม่จะให้เราเซ็นเป็นหนี้ให้ 18 ล้านบาท เราควรทำไงดี เราอายุแค่ 20 ต้นๆเอง
เคลียดมาก จะทำอย่างไงไม่อยากเป็นหนี้โดยตัวเองไม่ได้ก่อ
หรือเพราะเราเป็นลุกที่แม่ไม่ได้รักมากด้วยหรือป่าวแม่รักพี่สาวมากเวลาแม่มีแม่ให้พี่สาวมากด้วย
แม่จะเป็นห่วงพี่สาวมากกว่าเราเพราะพี่สาวเราจะคุณหนูกว่า
ส่วนเราจะออกแม่นิสัยตรงๆหน่อย แต่เราไม่เคยโกรธหรืออิจฉานะแต่เรากลับรักและห่วงพี่มากกว่าเดิม
กลัวถ้าแม่ไม่อยู่กลัวเค้าจะดูแลตัวเองไม่ได้ แต่บางทีเราก็น้อยใจนะแบบเราไม่สบายนี่แม่ไม่สนใจเราเลย
กับเป็นแฟนเราที่ต้องพาไปหาหมอ บางครั้งแม่เหมือนรักตัวเองมากเกินไปสนใจคนอื่นมากเกินไป
แม่ชอบชวนคนอื่นไปกินข้าวนะแต่ไม่เคยชวนเราเลย แต่เรารักแม่มากนะไม่อยากให้คนว่าแม่เราเลย
เอาจริงๆครอบครัวเราปัญหามันเยอะมากจนเราเอามาพูดหมดไม่ได้
ทำไงดีคะ เมื่อแม่ตัวเองกำลังจะยกหนี้ให้ 10 กว่าล้าน
เราอายุช่วง 20-25 ปี ตอนนี้มากกว่าช่วยที่บ้านขายของ
ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยนะคะย้อนไปช่วงเราเด็กบ้านเรามีฐานะที่เรียกว่ารวยเลยก็ว่าได้
ธุรกิจกำลังไปได้สวยแม่เราเป็นแม่บ้านอยู่บ้านเฉยๆพ่อเราขยายธุรกิจ พอเพิ่งขยายได้ไม่นาน
พ่อเราเสียค่ะ ซึ่งตอนนั้นเราเด็กมา ทุกคนไปไม่ถูกจากที่รับรู้ได้ แม่ต้องมาทำธุรกิจแทนพ่อ
ซึ่งแม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการทำธุรกิจควรทำอย่างไร นั่นเป็นจุดเริ่มต้นการเป็นหนี้ค่ะ
แม่เราเข้ามาบริหารบวกกับไม่รู้เรื่องนำเข้าของเข้ามาจากญี่ปุ่นตอนนั้นมันบูมมาก
ทางญี่ปุ่นมาบริการด้วยตนเอง ขายดีมาก
แม่เราเป็นคนใจดีแต่ดีเกินไปใครเค้ามาขอเงินให้หมดใครชวนบริจาคให้หมด
จนแม่ตัดสินใจสร้างบ้าน 10 ล้านบาท ซึ่งตอนนั้นฐานะเราไหวนะ
บวกกับมีเงินเยอะแม่ใช้เยอะไม่รู้ค่าของเงินแจกเยอะ
แต่ถึงจุดหักเหแม่โดนผู้รับเหมาโกง (เราไม่รู้รายระเอียดมากนะ) ตอนนั้นแค่ 12 ปี
โดนยืมเงินแล้วโดนเบี้ยวอีก ซึ่งแม่เราค่อนข้างเป็นคนช่วยเหลือคน
ต่อมาเศรษฐกิจไม่ดีอีกทำให้ของขายไม่ค่อยได้สั่งของมาเป็นตู้หลายตู้มาก ราคาต่อตู้ 1 ล้าน
แม่ต้องเอาบ้านไปจำนำ ได้เงินมาไม่พอจ่ายกลายเป็นหนี้ 2 ที่
แม่ก็พยายามขายของในร้านเพื่อมาใช้หนี้ แต่ก็ไม่พอเลยไปยืมเงินเอกชน แต่ว่าดอกมันเยอะมาก
ทำให้หนี้เพิ่มพูลไปเรื่อยๆ จนตอนนี้แม่กำลังจะขายฝากกิจการ
แต่แม่จะให้เราเซ็นเป็นหนี้ให้ 18 ล้านบาท เราควรทำไงดี เราอายุแค่ 20 ต้นๆเอง
เคลียดมาก จะทำอย่างไงไม่อยากเป็นหนี้โดยตัวเองไม่ได้ก่อ
หรือเพราะเราเป็นลุกที่แม่ไม่ได้รักมากด้วยหรือป่าวแม่รักพี่สาวมากเวลาแม่มีแม่ให้พี่สาวมากด้วย
แม่จะเป็นห่วงพี่สาวมากกว่าเราเพราะพี่สาวเราจะคุณหนูกว่า
ส่วนเราจะออกแม่นิสัยตรงๆหน่อย แต่เราไม่เคยโกรธหรืออิจฉานะแต่เรากลับรักและห่วงพี่มากกว่าเดิม
กลัวถ้าแม่ไม่อยู่กลัวเค้าจะดูแลตัวเองไม่ได้ แต่บางทีเราก็น้อยใจนะแบบเราไม่สบายนี่แม่ไม่สนใจเราเลย
กับเป็นแฟนเราที่ต้องพาไปหาหมอ บางครั้งแม่เหมือนรักตัวเองมากเกินไปสนใจคนอื่นมากเกินไป
แม่ชอบชวนคนอื่นไปกินข้าวนะแต่ไม่เคยชวนเราเลย แต่เรารักแม่มากนะไม่อยากให้คนว่าแม่เราเลย
เอาจริงๆครอบครัวเราปัญหามันเยอะมากจนเราเอามาพูดหมดไม่ได้