หรือเราโง่เอง?

เรากับแฟนคบกันมาเกือบจะ2ปีแล้วค่ะ  เขาอ่อนกว่าเราแค่ปีเดียว เราสองคนยังเรียนอยุ่ เราปี3เขาปี2 เราพักคนละหอ เขาหอรวม ส่วนเราหอหญิง
เสาร์-อาทิตย์เราไปพักห้องเขาบ้าง ตามประสาคนเปนแฟน หรือไม ว่างๆเราเรียนเสร็จก้อไปทีหอเขา กิน เล่น เทียว บางทีก้ออยุ่เป้นอาทิต แต่ก้อเนอะคนเรารักกันมันก้อต้องปัญหากันบ้างแหละ ชีวิตคู่ บ้างทีเราก้อคิดว่า เออ? เดียวมันก้อผ่านไปแหละ เดียวเขาก้อปรับปรุงของเขาเอง แต่นับวันมันยิ่งไม่แน่ใจกับคำๆนั่น ส่วนเรื่องที่เรากลุ้มใจตลอด คือ เรื่องเงินค่ะมันอาจจะดูไม่เข้าใครออกใครหรอกเนอะ เรื่องเงินๆทองๆเนี้ยะ เราก้อพยายามทำความเข้าใจตลอดว่าสถานะที่บ้านเรา2คนมันไม่ได้ร่ำรวยอะไร เวลาจะชื้อข้าวถ้าเรามีแต่เขาไม่มี เราก้อออกตังเรา ชื้อของนู่นนี้นัน เราถามเขาตลอด ว่าเอาไรมั่ง อยากด้ายอะไรไหม
เขาก้อบอกอยากได้นั้น อยากได้นี้ ทั้งๆทีตังเราเหลือไม่กี่บาท เราก้อแบ่งให้เขาใช้เผื่อจะชื้อของใช้ส่วนตัว ในวันทีเรามีเงินเราก้อพาเขาไปกิน ไปเทียว แต่พอกลับมาที่เขา มีตังแต่ม่ายค่อยใช้ ถ้าจะชื้ออะไรต้องไปขอเพราะตังเขาเราไม่เคยเก้บไว้ทีเราสักบาท  เพราะอะไร เหรอ สมมุติเราไม่มีเงินสักบาท แล้วเราขอทีเขาต้อง บอกว่าเนียะ เอาตังหน่อยจะชื้อน้ำ เขาให้ใบ20ส่วนน้ำ15พอกลับมา เขาถาม ไหนตังถอน คือต้องให้ค่ะ หนึ่งบาทก้อต้องให้ เป็นแบบเนียะ ทีเรา เราไม่เคยทักไม่เคยท่วง เสียความรุ้สึกนิดๆ  
แต่เราไม่พูด เราเป็นที่ไม่ชอบพุดเยอะ เราอะไรก้อด้าย ง่ายๆ แต่กับเรา พอเขาขอตังเราก้อให้แถมไม่คิดจะเอาตังถอนด้วย แต่นับวันยิ่งไม่ไว้จิงๆ เราตกลงนี้เราคบกับที่เงินหรืออะไร  หรือเราคิดมากไปเอง ?
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่