ทำไมจึงต้องมีการสร้างรูปแบบการสื่อสารแนว Passion เพื่อกระตุ้นให้คนกลุ่มใหม่สนใจและอยากมีโอกาสการทำงานมากขึ้นในตลาดแรงงานไทยปัจจุบัน นั่นเพราะ
รูปแบบแนวความคิดที่เปลี่ยนไปของแต่ละ GEN เห็นได้จากอะไร ก็เห็นได้จากแนวความคิดของการปฏิบัติในแต่ละกลุ่มอายุ
GEN รุ่นเก่าค่อนไปทาง GEN X จะเชื่อประสบการณ์เพราะถูกสอนมาให้ทำในแบบแผนจนกลายเป็นพฤติกรรมปฏิบัติ แบบนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสียคือข้อดีถ้าคนนั้นรู้ถึงแก่นของระบบงานจะออกมาตาม Quality แต่ข้อเสียคือสิ่งตรงข้ามทั้งนี้ทำให้เป้าหมายของตัวเองก็มั่วซั่วตามไปด้วย
GEN Y คือวันกลางคนที่ถูกเชื่อมรอยต่อระหว่าง X กับเด็กในปัจจุบัน เพื่อให้นึกภาพออกง่ายขึ้นคือ กลุ่มคนฟังเพลงยุค 90 ที่มีพี่ป๊อดเป็น idol มีประสบการณ์กับเกมส์บอยที่รู้สึกว่ามันเท่และสนุกเมื่อได้เล่น มีแผ่นเกมส์เยอะๆ หมายถึงช่วงวัยที่มีโอกาสในตลาดกำลังพัฒนา วัยนี้จะเป็นงานง่าย เนื่องจากถูกการเลี้ยงดูและปลูกฝังมากับระบบ Action learning เล่นดินเล่นทราย ช่วยที่บ้านขายของตอนเด็ก ทำงานบ้าน ทำอาหารเป็น สมาร์ทโฟนยังไม่มีผลกระทบต่อวัยที่ยังไม่มีความรับผิดชอบ รวมถึงวิวัฒนาการยังขึ้นอยู่กับความตั้งใจและการเรียนรู้แต่ละคน ณ เวลาปัจจุบันความเห็นส่วนตัวยังเขื่อว่ากลุ่มนี้เป็นกลุ่มคนที่ทันที่สุดกับการเปลี่ยนแปลงของยุคนี้ แต่มีข้อเสียตรงที่ว่ามุ่งเน้นระบบทุน
GEN Z บอกง่ายสุดคือวัยรุ่นวัยทำงาน ผ่านพ้นมาก่อนจะเบญจเพศ ยุคนี้คือเด็ก IT ที่พ่อแม่ผ่านระบบ Action learning ด้วยความลำบากหรือต้องการมอบทางลัด จึงไม่อยากให้ลูกหรือสิ่งที่มีค่าของตัวเองต้องเป็นเหมือนที่ผ่านมา ทุกสิ่งอย่างจึงถูกมอบให่เพื่อ "ความสบาย" แต่อาจจะยังมีอีกส่วนที่คาบเกี่ยวข้ามรุ่น โดยการเลี้ยงดูแบบผสมผสาน ทำไมนั่นหรอมามองที่ผลลัพท์ก็ไม่อาจจะถูกเสมอไป เด็กวัยนี้จะเก่งแต่ทำงานไม่เป็น นั่นเพราะวิชาเยอะแต่ไม่ได้ปฏิบัติ เชื่อมั่นในแนวความคิดกับสิ่งที่เรียนรู้ ไม่ผิดแต่ไม่ดีกับการที่ต้องตามให้ทันตลาดที่ทำงานในระบบของ corp. แต่หากกระโดดเข้าระบบนิยม Start up ไปรอดได้ก็ดังแต่ไม่รอดก็จบเพราะกลุ่มนี้ยากต่อการ coach ที่สุด
ส่วนใครมีความคิดเห็นเพิ่มเติมเช่นไร ช่วยแชร์กันได้ครับ เพราะสิ่งที่สำคุญที่สุดในการทำงานก็คือ Human Resource นะผมคิดแบบนั้น
ยุคสมัยกับตลาดแรงงานไทยในปัจจุบัน ><
รูปแบบแนวความคิดที่เปลี่ยนไปของแต่ละ GEN เห็นได้จากอะไร ก็เห็นได้จากแนวความคิดของการปฏิบัติในแต่ละกลุ่มอายุ
GEN รุ่นเก่าค่อนไปทาง GEN X จะเชื่อประสบการณ์เพราะถูกสอนมาให้ทำในแบบแผนจนกลายเป็นพฤติกรรมปฏิบัติ แบบนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสียคือข้อดีถ้าคนนั้นรู้ถึงแก่นของระบบงานจะออกมาตาม Quality แต่ข้อเสียคือสิ่งตรงข้ามทั้งนี้ทำให้เป้าหมายของตัวเองก็มั่วซั่วตามไปด้วย
GEN Y คือวันกลางคนที่ถูกเชื่อมรอยต่อระหว่าง X กับเด็กในปัจจุบัน เพื่อให้นึกภาพออกง่ายขึ้นคือ กลุ่มคนฟังเพลงยุค 90 ที่มีพี่ป๊อดเป็น idol มีประสบการณ์กับเกมส์บอยที่รู้สึกว่ามันเท่และสนุกเมื่อได้เล่น มีแผ่นเกมส์เยอะๆ หมายถึงช่วงวัยที่มีโอกาสในตลาดกำลังพัฒนา วัยนี้จะเป็นงานง่าย เนื่องจากถูกการเลี้ยงดูและปลูกฝังมากับระบบ Action learning เล่นดินเล่นทราย ช่วยที่บ้านขายของตอนเด็ก ทำงานบ้าน ทำอาหารเป็น สมาร์ทโฟนยังไม่มีผลกระทบต่อวัยที่ยังไม่มีความรับผิดชอบ รวมถึงวิวัฒนาการยังขึ้นอยู่กับความตั้งใจและการเรียนรู้แต่ละคน ณ เวลาปัจจุบันความเห็นส่วนตัวยังเขื่อว่ากลุ่มนี้เป็นกลุ่มคนที่ทันที่สุดกับการเปลี่ยนแปลงของยุคนี้ แต่มีข้อเสียตรงที่ว่ามุ่งเน้นระบบทุน
GEN Z บอกง่ายสุดคือวัยรุ่นวัยทำงาน ผ่านพ้นมาก่อนจะเบญจเพศ ยุคนี้คือเด็ก IT ที่พ่อแม่ผ่านระบบ Action learning ด้วยความลำบากหรือต้องการมอบทางลัด จึงไม่อยากให้ลูกหรือสิ่งที่มีค่าของตัวเองต้องเป็นเหมือนที่ผ่านมา ทุกสิ่งอย่างจึงถูกมอบให่เพื่อ "ความสบาย" แต่อาจจะยังมีอีกส่วนที่คาบเกี่ยวข้ามรุ่น โดยการเลี้ยงดูแบบผสมผสาน ทำไมนั่นหรอมามองที่ผลลัพท์ก็ไม่อาจจะถูกเสมอไป เด็กวัยนี้จะเก่งแต่ทำงานไม่เป็น นั่นเพราะวิชาเยอะแต่ไม่ได้ปฏิบัติ เชื่อมั่นในแนวความคิดกับสิ่งที่เรียนรู้ ไม่ผิดแต่ไม่ดีกับการที่ต้องตามให้ทันตลาดที่ทำงานในระบบของ corp. แต่หากกระโดดเข้าระบบนิยม Start up ไปรอดได้ก็ดังแต่ไม่รอดก็จบเพราะกลุ่มนี้ยากต่อการ coach ที่สุด
ส่วนใครมีความคิดเห็นเพิ่มเติมเช่นไร ช่วยแชร์กันได้ครับ เพราะสิ่งที่สำคุญที่สุดในการทำงานก็คือ Human Resource นะผมคิดแบบนั้น