เพิ่งรู้นะเนี่ย! “นิยายไซอิ๋ว” ไม่ได้มีจุดหมายแค่ไปเอาพระไตรปิฎก

กระทู้สนทนา
ไม่รู้ว่าน้องๆ สมัยนี้ได้ดูไซอิ๋ว กันหรือเปล่า? นิยายคลาสิกจากจีนที่นำมาสร้างหนังและละครหลายต่อหลายครั้ง “ไซอิ๋ว” หรืออีกชื่อว่า “หงอคง” เป็นเจ้าลิงจอมซนที่มีอภินิหารปราบมาร และมีหน้าที่เดินทางไปชมพูทวีป เพื่อนำพระไตรปิฎก กลับมา พร้อมกับหลวงจีน และเหล่าสหายอีกสองคน แต่คนส่วนใหญ่มักดูเพื่อความบันเทิงไม่ได้คิดอะไร คิดว่าอ่อ! เดินทางไปเอาพระไตรปิฎก ก็แค่นั้น แต่จริงๆ แล้วรู้หรือไม่ว่า ตั้งแต่ตัวละครไปจนถึงการผจญปราบมารของนิยายเรื่องนี้สอดแทรกความรู้เอาไว้มากมายเลยหละ  (บอกก่อนเลยว่าเนื้อหายาวไปนิ๊ด แต่รับรองว่าคุณจะต้องร้อง “อ่อเป็นแบบนี้นี่เอง”)


โดย เจ้าของเฟสบุ๊ค นายทศกัณฐ์ ได้เผยเรื่องราวที่น่าสนใจไว้แบบนี้ “ผมเคยสงสัยว่าตอบจบของไซอิ๋วคืออะไร เพราะสารภาพตามตรงว่าไม่เคยอ่านจริงๆ จังๆ สักที เคยฟังแต่เขาเล่ามากับดูละคร รู้แต่ว่าเป็นนิยายที่แต่งขึ้นโดยยืมท่านเสวียนจ้าง ที่ไปอัญเชิญพระไตรปิฎกที่อินเดีย แต่แต่งให้มีอภินิหารอ่านสนุก ก็เท่านั้น ….

วันนี้เลยนั่ง google ดู นั่งอ่านไป 4-5 ชั่วโมง แล้วก็ไปเจอที่เขาเฉลยว่า ทำไมไซอิ๋วคือนิยายที่ทรงอิทธิพลของจีน ไม่ใช่แค่มันแฟนตาซีเท่านั้น แต่ไซอิ๋วคือการกางพระไตรปิฎกออกมาแล้วเขียนใหม่ในมุมนิทาน


โดยรู้แค่ว่าตัวละคร พระถังซัมจั๋ง คือศรัทธา จะไปชมพูทวีป ต้องมีศรัทธาก่อน พกจิตไปด้วยซึ่งจิตคนเรา ประกอบด้วย โทสะ – หงอคง โกรธ , โลภะ – ตือโป๊ยก่าย โลภ , โมหะ – ซัวเจ๋ง ความไม่รู้ ก็แค่นั้น จนค้นหาใน Google แล้วเจอที่เขาอธิบายแต่ละบทแบบละเอียด จนต้องทึ่งในความสามารถของคนแต่ง

ขอบคุณเครดิตจาก เฟสบุ๊ค นายทศกัณฐ์

ภาพจาก wiki/Journey_to_the_West
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่