เรารู้สึกบางเวลาจากเมื่อก่อนเราอยู่คนเดียวไม่ด้ ต้องการเพื่อนตลอดไปไหนก็เรียกๆ ใครไปด้วยตลอด
จนโตมาหน่อย(ยังอยู่วัยเรียน) เราก็ยังติดเพื่อนนะ จนเพื่อนเราน้อยลงๆเพราะเราไม่ค่อยได้คุยมาก
เหมือนเเต่ก่อน ชินกับการอยู่คนเดียว เเต่เวลาเห็นเพื่อนไปเป็นเเก็งก็อดน้อยใจไม่ได้ อีกอย่างเราอยากสนิทกับเขานะ
เเต่คงไม่มีวันนั้น กลุ่มเค้าก็มีกันครบเเล้ว เราไปเล่นไปอะไรก็ส่วนเกินตลอด เหงาด้วยเพราะเป็นคนเงียบๆกับคนไม่สนิท
เเละโครตสุดขี้เกรงใจ บางทีก็เบื่อตัวเอง TT เราว่าเราเรียนจบคงไม่มีใครเฮเป็นเพื่อนเล้วล่ะ จากที่สนิทๆก็เเยกย้ายกันไป
เราไม่สนิทกับสังคมที่เราอยู่ในปัจจุบันด้วยนี่สิ
การที่ไม่มีเพื่อนเป็นเเก็ง มันเเย่มากไหม
จนโตมาหน่อย(ยังอยู่วัยเรียน) เราก็ยังติดเพื่อนนะ จนเพื่อนเราน้อยลงๆเพราะเราไม่ค่อยได้คุยมาก
เหมือนเเต่ก่อน ชินกับการอยู่คนเดียว เเต่เวลาเห็นเพื่อนไปเป็นเเก็งก็อดน้อยใจไม่ได้ อีกอย่างเราอยากสนิทกับเขานะ
เเต่คงไม่มีวันนั้น กลุ่มเค้าก็มีกันครบเเล้ว เราไปเล่นไปอะไรก็ส่วนเกินตลอด เหงาด้วยเพราะเป็นคนเงียบๆกับคนไม่สนิท
เเละโครตสุดขี้เกรงใจ บางทีก็เบื่อตัวเอง TT เราว่าเราเรียนจบคงไม่มีใครเฮเป็นเพื่อนเล้วล่ะ จากที่สนิทๆก็เเยกย้ายกันไป
เราไม่สนิทกับสังคมที่เราอยู่ในปัจจุบันด้วยนี่สิ