เป็นอาการที่แบบ อธิบายไม่ถูกจริงๆครับ มันรู้สึกไม่ดี ผมอายุ 18 ปีนี้ก็ 19 เรียนอยู่ ป.ตรี ปี 1 เพิ่งโดนแฟนทิ้งมา(เธอทิ้งผมมาได้ เดือนกว่าๆแล้ว) แต่ผมเพิ่งมีแฟนคนแรก แล้ววันใกล้สอบ Midterm ก็ยิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทั้งๆที่เพื่อน พี่ๆ ก็บอกว่า ให้สนใจเรื่องเรียนด้วยตั้งใจเรียนอย่าอ่อนแอให้มาก แต่ในใจแล้วไม่ว่าจะทำอะไรก็นึกถึงแฟนเก่าทุกที ไม่รู้ทำไม ผมอ่อนแอจริงๆหรอ ? มันไม่มีสมาธิจะทำไรสักอย่าง ความรู้สึกแบบมันอ้างว้างมาก ไม่รู้จะทำยังไง ผมเคยคิดว่า ผมสามารถที่จะมีแฟนคนแรกคนเดียวไปจนแก่ได้ แต่จริงๆแล้วผมว่ามันยากมาก เวลาผมทำอะไรมักจะหวังอะไรไว้สูงๆเสมอ ผมคิดเรื่องอนาคตไว้หมด(ผมแลดูแก่ไปมั้ย) เวลาจะทำอะไรก็มีเหตุผลมารองรับเสมอ แล้วแแบบพอโดนทิ้งมามันแบบ อึนไปเลย ทำอะไรไม่ถูก ผมก็เป็นคนเรียนไม่เก่งมากไม่อ่อนมาก พออยู่เป็น เริ่มกลายเป็นคนโลกส่วนตัวสูงขึ้นอีก(ปกติโลกส่วนตัวสูงแต่ไม่สูงมาก)เริ่มปลีกตัวออกจากเพื่อนไปเรื่อยๆ เพื่อนจะเจอเฉพาะในคาบเรียน เหมือนผมอยากให้เวลาตัวเองซักพักอยู่คนเดียวไปก่อน ตึงๆหง่อยๆไป สมาธิเริ่มสั้นลงเรื่อยๆ กลายเป็นอีกคนไปเลย ผมตั้งใจจะมาถามว่า ผมควรทำไง? ช่วยผมที ผมมึนไปหมดแล้ว (จริงๆยาวกว่านี้แต่ผมย่อมาแค่นี้ละกัน ยาวไปมันจะน่าเบื่อ)
เคยแกว่งมั้ย ?